ตอนที่ 211 ในที่สุดก็กำจัดได้ (1)

ตอนที่ 211 ในที่สุดก็กำจัดได้ (1)

‘ปัง!’

คล้อยหลังจากเสียงดังสนั่น ฟางผิงทำลายบ้านเป็นหลังที่สี่แล้ว

ผู้ฝึกยุทธ์ต่ำกว่าขั้นสาม ยังไม่ถึงขั้นที่เหนือมนุษย์ ตอนนี้ฟางผิงอ่อนล้าจนเหงื่อชุ่มหน้า สูญเสียปราณอย่างหนัก

—

ด้านหลังหมู่บ้าน

“ผู้นำลัทธิ ตอนนี้ควรทำยังไงดี?”

มีคนถามขึ้นมา ท่ามกลางฝูงชน ชายกำยำวัยกลางคนคนหนึ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย “วันนี้ฉันคงต้องตาย แม้จะตายก็ไม่ขลาดกลัว! ตอนนี้มีแค่พวกสุนัขรับใช้มหาวิทยาลัยไร้ประสบการณ์เท่านั้น! มือใหม่พวกนี้เลือกวิธีต่อสู้ที่สิ้นเปลืองแรงที่สุด ในเมื่อเป็นอย่างนี้ก็ทำให้พวกเขาสมปรารถนาแล้วกัน! ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งไปซุ่มโจมตีได้ ยืดเยื้อเวลาพวกเขา ทำให้พวกเขาหมดความอดทน หมดความอดทนแล้ว คนพวกนี้จะร้อนใจมากขึ้นไปอีก…แม้พวกเขาจะผลัดเปลี่ยนกันทำลายบ้านเรือน การสิ้นเปลืองปราณก็ไม่อาจเติมเต็มได้ในช่วงเวลาสั้นๆ ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองขั้นสามมารวมตัวกันให้หมด ครึ่งชั่วโมงหลังจากนี้ฟังคำสั่งของฉัน จู่โจมฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามพวกนั้นพร้อมกัน ครึ่งชั่วโมงไม่เพียงพอให้พวกเขาเติมปราณอยู่แล้ว พวกเราจะใช้กลยุทธ์รอซ้ำยามเปลี้ย ฆ่าได้มากเท่าไหร่ก็เท่านั้น!”

“รับทราบ!”

—

หลังจากคำลั่งของชายวัยกลางคนก็เริ่มมีผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตโผล่ออกมาก่อกวนอย่างไม่ขาดสาย

พวกกู้สยงไม่สนใจเช่นกัน โผล่มาก็ฆ่า ถือโอกาสแกล้งทำลายบ้านเรือนด้วยใบหน้าที่อ่อนล้าไปด้วย

สิ่งก่อสร้างของหมู่บ้านผานสือไม่ได้มีมากมาย แต่ก็นับได้กว่าร้อยครัวเรือน

รอจนทลายบ้านไปสิบกว่าหลัง ภาพรวมของหมู่บ้านผานสือก็ค่อยๆ ปรากฏให้เห็นอยู่เบื้องหน้าของทุกคน

กวาดสายตามองบ้านเรือนด้านหลัง ก่อนฟางผิงจะเอ่ยเสียงเบาว่า “พังบ้านเรือนที่อยู่ตรงกลางอีกหน่อยก็น่าจะใช้ได้แล้ว เหลือคนส่วนหนึ่งให้แกล้งทำเป็นฟื้นฟูปราณ”

พวกผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามจึงเริ่มนั่งขัดสมาธิ โยนบางอย่างที่ไม่รู้ว่าเป็นช็อกโกแลตหรือของอะไรเข้าไปในปาก

—

หลังจากนั้นเมื่อทลายบ้านได้ไม่กี่หลัง ก็มีหลายคนเริ่มฟื้นฟูปราณ

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ฟางผิงหอบหายใจว่า “ใช้ได้แล้ว ฉันว่าเดี๋ยวคนน่าจะบุกออกมา ถ้ายังไม่ออกมา นั่นหมายความว่าขึ้นหลังเขาไปแล้ว”

พังทลายจนจะสุดรังแล้ว หากยังไม่ออกมา แสดงว่าคนหนีไปแล้ว ไม่อยู่ในหมู่บ้าน

กู้สยงฟังจบ จู่ๆ ก็ตะโกนเสียงดัง “ถอย!”

ทุกคนต่างถอยไปข้างหลัง บุกจู่โจมพร้อมกันตอนนี้จะทำให้คนเกิดความแคลงใจได้

“ไปไม่ได้แล้ว!”

กู้สยงเพิ่งจะพูดจบ บ้านด้านหลังทั้งสองฝั่งก็มีคนบุกเข้ามากว่าสิบคน!

กู้สยงตะโกน “เรียกคนมาสนับสนุน!”

“สกัดคนพวกนั้นไว้!”

ผู้นำลัทธิตะโกนเสียงดัง ด้านหลังมีคนออกมาอีกนับสิบคน อ้อมผ่านพวกฟางผิงพุ่งไปโจมตีพวกจางจื่อเวยที่อยู่ด้านหลัง

ผู้นำลัทธิไม่พูดมาก มองพวกฟางผิงแวบหนึ่ง ก่อนจะตะเบ็งเสียง “ฆ่าพวกสุนัขรับใช้ให้หมด ทำให้การทดสอบของพวกเขาสมปรารถนา!”

พูดจบผู้นำลัทธิก็ถลาเข้ามาหากู้สยง

กู้สยงไม่เผยความอ่อนแอเช่นกัน แตะเท้ากับพื้น หมัดทั้งสองข้างประกายแสงสีแดงอย่างเลือนราง ก่อนจะเข้าไปประชิดตัวกับอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว!

‘ปัง!’

พวกฟางผิงแทบไม่ทันลงมือ กู้สยงกลับลอยออกไปแล้ว ตะโกนว่า “ขั้นสามสูงสุด ขอคนมาเพิ่มที่นี่อีก!”

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามสูงสุด ระยะห่างจากขั้นสามตอนต้นมีมากเกินไป!

กู้สยงอยู่ในขั้นสองก็สามารถประมือกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามตอนกลางได้

แต่ตอนนี้เข้าสู่ขั้นสาม เพิ่งต่อสู้กับอีกฝ่ายไม่กี่กระบวนท่ากลับถูกอีกฝ่ายซัดจนตัวลอย

สิ้นเสียงของเขา พวกจ้าวหยางและอวี๋ซั่งหวาก็พากันละทิ้งคู่ต่อสู้ด้านหน้า บุกไปโจมตีผู้นำลัทธิแทน

ฟางผิงไม่ชักช้าเช่นกัน พุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามหกคน เริ่มล้อมโจมตีผู้นำลัทธิ

ฟางผิงแทงเท้าไปที่น่องของอีกฝ่าย กลับต้องถอยไปหลายก้าว ปราณพลุกพล่านอย่างหนัก

“ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามสูงสุด!”

ฟางผิงเผยแววตาหนักแน่น ห่างชั้นกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามตอนต้นและตอนกลางอย่างเห็นได้ชัด

การป้องกันของอีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินไป ทั้งพอถูกโต้กลับ พวกฟางผิงต่างได้รับบาดเจ็บหนัก

พวกเขากำลังจู่โจมผู้นำลัทธิ จู่ๆ เฉินเผิงเฟยที่อยู่ด้านข้างก็ตะโกนว่า “ขั้นสามตอนปลาย ขอคนมาช่วยที่นี่หน่อย!”

สิ้นเสียงของเขา นักศึกษาขั้นสามหลายคนด้านข้าง ก็ทิ้งคู่ต่อสู้ของตัวเองอีกครั้ง เริ่มล้อมโจมตีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามตอนปลายที่เฉินเผิงเฟยเผชิญหน้าอยู่

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามสิบห้าคน ชั่วพริบตาเดียวกลับต้องใช้ถึงสิบคนไปสกัดสองคนนี้

ส่วนผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามของพวกนอกรีตยังเหลืออีกเจ็ดแปดคน เริ่มล้อมโจมตีนักศึกษาที่เหลือพวกนี้

แม้จะเป็นแบบนี้ นักศึกษาที่ล้อมผู้นำลัทธิและขั้นสามตอนปลายคนนั้นก็เป็นฝ่ายเสียเปรียบ ต่างได้รับบาดเจ็บไม่หยุดหย่อน ถอยร่นออกไปข้างหลัง

“จางจื่อเวย! รีบฆ่าพวกเขา เข้ามาช่วยหน่อย ขั้นสองสูงสุดเข้ามาช่วยสนับสนุนอีก!”

เฉินเผิงเฟยตะโกนเสียงดัง ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามตอนต้นสี่คน ตอนนี้ถูกซัดจนเพลี่ยงพล้ำซ้ำแล้วซ้ำอีก

พวกเขาเผชิญหน้ากับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามตอนปลายคนนี้ด้วยกระบองโลหะผสม ฟาดกระบองออกไป ปราณของทุกคนต่างล่องลอยสะเปะสะปะ