ตอนที่ 223 เตรียมทะลวงด่าน (1)

ตอนที่ 223 เตรียมทะลวงด่าน (1)

กลับมาจากสถาบันวิจัย ฟางผิงคล้ายกับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปแม้แต่น้อย

ช่วงปลายเดือนพฤษภาคม เขาแทบไม่ได้ทำอย่างอื่น เอาแต่ซื้อพวกยาชุบร่างกาย ยาหลอมร่างกายและยาเสริมสร้างร่างกาย การหลอมกระดูกของเขายังคงช้าลงเหมือนเดิม

ตาเฒ่าหลี่เห็นกี่ครั้งก็ทอดถอนหายใจ

จากต้นเดือนที่ฟางผิงเข้าสู่ขั้นสามตอนกลางจนถึงปลายเดือนเป็นเวลาเกือบหนึ่งเดือนเต็มๆ จำนวนการหลอมกระดูกของฟางผิงแทบไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลย

นี่อยู่เหนือความคาดหมายของทุกคน!

—

กระทั่งหลู่เฟิ่งโหรวที่แทบไม่เผยหน้าค่าตาให้ใครเห็นในเดือนนี้ ยังคงมาหาฟางผิงตอนปลายเดือน

ริมอ่างเก็บน้ำ

จ้าวเสวี่ยเหมย เฉินอวิ๋นซีและฟางผิงต่างอยู่ที่นี่ทั้งหมด

หลู่เฟิ่งโหรวมองทั้งสามคนก่อนจะเอ่ยว่า “เสวี่ยเหมย เวลาเกือบเดือนนี้ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว! จากขั้นสองตอนต้นจนถึงตอนนี้หลอมกระดูกเก้าสิบแปดชิ้น ทะลวงขั้นสองตอนกลาง ไม่นานน่าจะเข้าสู่ตอนปลายได้แล้ว”

จ้าวเสวี่ยเหมยเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “เป็นเพราะความช่วยเหลือจากอาจารย์…”

หลู่เฟิ่งโหรวยกมือตัดบทเธอ เอ่ยอย่างครุ่นคิด “ใกล้จะเข้าเดือนมิถุนาแล้ว ตอนนี้ยังเหลือกระดูกอีกยี่สิบแปดชิ้นถึงจะเข้าสู่ขั้นสองตอนปลายได้ ดูท่าก่อนลงถ้ำคงจะไม่มีหวังแล้ว พยายามหน่อย เปิดเรียนเทอมหน้าต้องทะลวงให้ได้”

จ้าวเสวี่ยเหมยรีบพยักหน้า เธอเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่หลอมกระดูกหนึ่งครั้ง สามารถทะลวงขั้นสองสูงสุดก่อนขึ้นปีสองได้ ถือว่าเร็วจนน่าตกใจแล้ว

นี่หมายความว่าปีสอง เธออาจจะเข้าสู่ขั้นสามได้

ก่อนจบการศึกษา ยังมีเวลาเหลือกว่าสามปี บางทีเธออาจลองทะลวงขั้นสี่ได้

“เฉินอวิ๋นซี…พอใช้ได้ หลอมกระดูกหนึ่งร้อยสิบห้าชิ้น ยึดตามความเร็วนี้ ผ่านเดือนมิถุนาไปคงเข้าสู่ขั้นสองสูงสุดได้แล้ว”

เดือนเมษายน หลู่เฟิ่งโหรวออกคำสั่งขั้นเด็ดขาดกับเฉินอวิ๋นซี หากสิ้นเดือนเมษายนหลอมกระดูกไม่ถึงหนึ่งร้อยชิ้นให้เธอออกไปเสีย

เฉินอวิ๋นซีหลอมกระดูกได้หนึ่งร้อยชิ้นในสิ้นเดือนพอดี

เดือนพฤษภาคมยังคงรักษาความเร็วได้ดี

หลอมกระดูกได้สิบห้าชิ้น หากเป็นไปตามที่คาด ผ่านเดือนมิถุนายนไปแล้วคงทะลวงขั้นสองสูงสุดได้แน่นอน

เฉินอวิ๋นซีก้มหน้าไม่พูดอะไร

หลู่เฟิ่งโหรวมองไปทางฟางผิงอีกครั้ง ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ต้นเดือนพฤษภาคมเธอทะลวงขั้นสามตอนกลาง ตอนนี้ผ่านไปเดือนหนึ่งแล้ว ร่างกายเธอมีปัญหางั้นเหรอ?”

ฟางผิงส่ายหัว เอ่ยทันที “ร่างกายแข็งแรงดีครับ!”

“งั้นเธอ…”

ฟางผิงเข้าใจความหมายที่หลู่เฟิ่งโหรวจะสื่อ อธิบายว่า “อาจารย์ กระดูกสันหลังมีทั้งหมดยี่สิบหกชิ้น ผมอยากหลอมให้เสร็จในครั้งเดียว!”

หลู่เฟิ่งโหรวม่านตาหดเกร็งเล็กน้อย “ดังนั้นช่วงนี้เธอจึงหลอมร่างกายและเส้นเลือดเป็นหลัก?”

“ครับ”

“เธอรู้ใช่ไหมว่าการหลอมในครั้งเดียวอันตรายและลำบากขนาดไหน? ทำไมถึงมีความคิดแบบนี้?”

ฟางผิงอธิบายอีกครั้ง “ก่อนหน้านี้ผมอยากจะหลอมกระดูกสันหลังแค่ชิ้นสองชิ้นก่อน แต่หลังจากหลอมแล้ว รู้สึกว่าไม่ค่อยสบายตัว ปวดกระดูกสันหลัง แค่ฝึกวิชายังเป็นเรื่องยาก…”

“นี่เป็นปัญหาที่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามตอนกลางพบได้ทั่วไปอยู่แล้ว ปรับตัวได้ก็จะดีเอง”

ฟางผิงส่ายหัว “ผมกังวลว่าก่อนเข้าถ้ำ หากทะลวงขั้นสามตอนปลายไม่ได้ กระดูกสันหลังของผมหลอมไม่เสร็จ พลังต่อสู้คงบกพร่องลงอย่างมาก ดังนั้นเลือกจะไม่หลอมหรือหลอมให้สำเร็จครั้งเดียวไปเลยดีกว่า การหลอมกระดูกมีส่วนเกี่ยวข้องกับปราณและร่างกาย ช่วงนี้ผมซื้อยาบำรุงเยอะมาก หลักๆ คือหลอมร่างกายเพื่อให้ร่างกายปรับตัวทัน ปราณผมปลดปล่อยได้ยาวนาน นั่งสมาธิหลายวัน บางทีอาจจะสามารถหลอมกระดูกสันหลังให้เสร็จในครั้งเดียวได้ เป็นแบบนี้ผมก็จะทะลวงขั้นสามตอนปลายโดยไม่ต้องใช้เวลาปรับตัวอีกแล้ว”

“หลอมกระดูกสันหลังในครั้งเดียว…”

หลู่เฟิ่งโหรวเอ่ยเสียงเข้ม “เธอรู้เหรอว่านี่ต้องใช้ปราณเท่าไหร่ ใช้พลังจิตใจมากขนาดไหน? อย่าทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า!”

กระดูกสันหลังยี่สิบหกชิ้น คนทั่วไปหลอมกระดูกสันหลัง อย่างพวกเซี่ยเหล่ยนั้นหลอมกระดูกหนึ่งชิ้นสิ้นเปลืองปราณกว่าหนึ่งพันแคล

หลอมกระดูกยี่สิบหกชิ้น อย่างน้อยต้องเสียปราณประมาณสามหมื่นแคล

ทั้งยังมีความแตกต่างในเรื่องของเวลาและลำดับขั้น

ระหว่างนั้นยังต้องสิ้นเปลืองกำลังกายและกำลังใจอีก…