ตอนที่ 225 ทะลวงพลังจิตใจ (1)

ตอนที่ 225 ทะลวงพลังจิตใจ (1)

ห้องฝึกวิชา

ฟางผิงถอดเสื้อออก ก่อนจะจัดท่าเข้าสู่สภาวะจวงกง ร่างกายสั่นไหวเล็กน้อย ปราณปะทุออกมาทั่วร่าง

ทรัพย์สิน : 30,000,000

ปราณ : 869 แคล (869 แคล)

จิตใจ : 499 เฮิรตซ์ (499 เฮิรตซ์)

หลอมกระดูก : 151 ชิ้น (90%) , 26 ชิ้น (35%-70%) , 29 ชิ้น (30%)

กระดูกแขนขา ซี่โครงและกระดูกอกหลอมหมดแล้ว กระดูกสันหลังยี่สิบหกชิ้นกลับไม่ได้หลอมเสร็จสักชิ้น

ไม่ค่อยมีคนทำเหมือนฟางผิงเท่าไหร่ ไม่ได้หลอมกระดูกเป็นชิ้นๆ ไป แต่หลอมแยกอย่างกระจัดกระจาย

รวมถึงก่อนหน้านี้ที่ฟางผิงตัดสินใจว่าจะหลอมกระดูกสันหลังให้สำเร็จภายในครั้งเดียว

คล้อยหลังจากที่ร่างกายสั่นไหว ก็เริ่มต้นโคจรเคล็ดวิชาหลอมกระดูก ร่างกายท่อนบนของฟางผิงปรากฏเส้นเลือดนูนให้เห็นอย่างชัดเจน บวมเป่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

“เริ่มแล้ว!”

ฟางผิงพึมพำ เริ่มรวบรวมปราณไปที่กระดูกสันหลัง กล้ามเนื้อด้านหลังขยายใหญ่ขึ้นมาอย่างชัดเจน

—

ด้านนอกประตู

ตาเฒ่าหลี่กอดอก ขยี้ผมสีดอกเลา ขมวดคิ้วว่า “เจ้าเด็กนี่น่าสนใจไม่น้อย นอกจากจะแยกหลอมกระดูกแล้ว เขายังจะหลอมกระดูกสันหลังในครั้งเดียว!”

หลู่เฟิ่งโหรวกลับขมวดคิ้วแน่น เผยน้ำเสียงเยือกเย็น “พวกเหลวไหล ชอบก่อเรื่อง!”

แยกหลอมกระดูกทีละชิ้นไม่ได้อันตรายมาก

คิดจะหลอมกระดูกสันหลังในครั้งเดียว หากระหว่างทางดึงปราณออกมาไม่ทัน กระดูกสันหลังอาจจะได้รับบาดเจ็บทั้งหมด

อันที่จริงประเด็นหลักไม่ได้อยู่ที่เรื่องนี้ แต่เป็นการแบกรับภาระเกินไป

หลอมกระดูกทั้งยี่สิบหกชิ้นในครั้งเดียว ทุกวินาทีปราณของฟางผิงจะลดอย่างฮวบฮาบ

“เขาทำแบบนี้ ปราณของเขาจะประคองได้ประมาณหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น”

อู๋ขุยซานเอ่ยอย่างเย็นเยียบ “ใจร้อนไปทำไม ดูก็จะรู้เอง เจ้าเด็กนี่อยู่หนานเจียง ระเบิดปราณเกินกว่าหมื่นแคล น่าจะมั่นใจอยู่บ้างถึงได้ทำอย่างนี้”

หลู่เฟิ่งโหรวไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ “ราชสีห์ถังมองออกหรือเปล่า? ระหว่างทางเขาใช้ยาบำรุงไปหรือยัง? เมื่อกี้ฉันดูแล้ว เขาไม่ได้พกยาบำรุงอะไรมาด้วย ในร่างกายไม่มีร่องรอยการกักตุนปราณเช่นกัน…”

เธอเอ่ยถึงฟางผิง อันที่จริงก็เป็นการหยั่งเชิงอย่างหนึ่ง

ปรากฏว่าแม้ปราณฟางผิงจะไม่อ่อนด้อย แต่ยังคงสู้ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามสูงสุดไม่ได้อยู่ดี

ไม่มียาบำรุง หรือจะอาศัยการผลิตปราณด้วยตัวเองจริงๆ?

ในเวลานี้จู่ๆ อู๋ขุยซานก็เอ่ยขึ้น “เขากำลังใช้พลังจิตใจจับอนุภาคพลังงาน!”

“หืม?”

หวงจิ่งรีบหันไปมอง หลู่เฟิ่งโหรวก็รวบรวมสมาธิขึ้นมาเช่นกัน

ส่วนตาเฒ่าหลี่และซ่งอิ๋งจี๋ ทั้งสองคนประสานสายตากันต่างเผยสีหน้าจนใจ พวกเขามองไม่เห็น!

—

ตอนนี้ฟางผิงกำลังใช้พลังจิตใจจับอนุภาคพลังงานที่กระจัดกระจาย

ภายในห้องฝึกวิชามีอนุภาคพลังงานที่หินพลังงานปลดปล่อย ยิ่งทำให้คนสัมผัสได้ง่ายกว่า

ฟางผิงใช้ปราณหลอมกระดูก พร้อมทั้งใช้พลังจิตใจรวบรวมสมาธิไล่จับอนุภาคพวกนี้

คนที่ไม่อาจรับรู้ถึงพลังจิตใจและไม่สามารถปลดปล่อยออกไปได้ คงสัมผัสถึงอนุภาคพลังงานพวกนี้ไม่ได้ มีเพียงพลังจิตใจเท่านั้นที่จะรับรู้ได้

ฟางผิงเคลื่อนไหวพลังจิตใจเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แม้จะเป็นแบบนี้ ยังคงสามารถรับรู้ถึงอนุภาคที่ท่วมท้นภายในห้องฝึกวิชาได้

อันที่จริงตอนนี้ฟางผิงทราบเหมือนกว่าปัญหาของตัวเองไม่ใช่เรื่องเล็กๆ

แม้พวกหลู่เฟิ่งโหรวจะเผยท่าทีใจกว้าง ไม่สนใจว่าเขาซ่อนความลับอะไรไว้

แต่การเปิดเผยความลับผ่านสายตาของทุกคนเช่นนี้ ยังคงทำให้ฟางผิงใจเต้นตึกตัก พะว้าพะวงอยู่ตลอด

ตอนนี้ฟางผิงลองใช้พลังจิตใจจับอนุภาคพวกนี้ก็เพื่อพิสูจน์ต่อโลกภายนอกว่าเขาสามารถทำเรื่องพวกนี้ได้จริงๆ

จากการใช้พลังจิตใจจับกุมอนุภาคพลังงานที่ไร้รูปร่าง พลังจิตใจของฟางผิงก็ลดหลั่นอย่างรวดเร็ว

เห็นพลังจิตใจลดจากสี่ร้อยเก้าสิบเก้าเฮิรตซ์ตกมาอยู่ที่สี่ร้อยห้าสิบเฮิรตซ์ ฟางผิงจึงกัดฟัน ฟื้นฟูพลังจิตใจให้เต็มอย่างรวดเร็ว

ทว่าพลังจิตใจที่สิ้นเปลืองอย่างไม่ลดละ กลับไม่อาจเคลื่อนไหวอนุภาคพวกนี้ได้

“พลังจิตใจอ่อนเกินไป!”

ฟางผิงสัมผัสได้ จู่ๆ ก็ตัดสินใจ รวบรวบสมาธิคิดในใจ ‘เพิ่มพลังจิตใจ!’