ตอนที่ 226-2 ขั้นสามตอนปลาย (2)

ตอนที่ 226 ขั้นสามตอนปลาย (2)

“ตอนนี้ฉันไปแสดงหนังเรื่องสิบแปดมนุษย์ทองคำ น่าจะไม่ต้องแต่งหน้าด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้ควรต้องเรียกว่ามนุษย์เลือดมากกว่า”

ฟางผิงพึมพำเบาๆ ประตูห้องฝึกวิชาถูกเปิดออก หลู่เฟิ่งโหรวชำเลืองตามองเขาแวบหนึ่ง พยักหน้าเล็กน้อย “ทำได้ดี แต่น่าเสียดาย”

ทำได้ดีเพราะการเปลี่ยนร่างของฟางผิงครั้งนี้ผิวหนังกระดูกล้วนหลอมจนถึงขีดจำกัดใหม่ อยู่ห่างจากขั้นสามสูงสุดเพียงก้าวเดียวเท่านั้น

ขอเพียงฟางผิงปรับตัวสักหน่อย ย่อยทุกอย่างผสมรวมกัน เขาก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามสูงสุดแล้ว

สิ่งที่น่าเสียดายคือฟางผิงไม่สามารถหลอมจนถึงไขกระดูกได้

นี่หมายความว่าข้ออ้างของฟางผิงยังขาดอีกนิดถึงจะเสร็จสมบูรณ์

แน่นอนว่าหากพลังจิตใจของเขาเยอะกว่านี้หน่อย คงแตะถึงจุดเดียวกับหลู่เฟิ่งโหรวแล้ว งั้นแม้จะไม่ได้หลอมไขกระดูกก็คงไม่เป็นอะไร

ตอนนี้ถ้าหลู่เฟิ่งโหรวต้องการ ก็สามารถทำถึงขั้นปล่อยปราณไม่ขาดสายเช่นกัน…แต่เทียบกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามแล้ว

ตาเฒ่าหลี่สาวเท้าเดินเข้ามา

ฟางผิงเอ่ยขึ้นมาทันที “อาจารย์หลี่ ก่อนหน้านี้คุณบอกว่าจะเอาคะแนนให้ผมใช่หรือเปล่า?”

ตาเฒ่าหลี่เอ่ยอย่างแปลกใจ “เมื่อไหร่?”

“งั้น…งั้นคุณเคยพูดว่าจะชำแหละสมองผม?”

ตาเฒ่าหลี่แปลกใจขึ้นไปอีก เอ่ยอย่างจนใจ “พูดอะไรกัน?”

ฟางผิงสะบัดหัว เอ่ยอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “งั้นผมน่าจะฟังผิดไป”

ตาเฒ่าหลี่ไม่สนใจเขา คิดเสียว่าเธอหูแว่วก็ดีแล้ว

ไม่พูดถึงประเด็นนี้ต่อ ตาเฒ่าหลี่มองเขา ก่อนจะพยักหน้าว่า “ไม่เลว ตั้งใจฝึกวิชาดีๆ ขั้นตอนนี้อย่าได้รีบทะลวงอีก ต้องสั่งสมความสามารถและเก็บรายละเอียดให้ดี ไม่งั้นเธอจะได้กลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ปราณจริงๆ แล้ว เคล็ดวิชาต่อสู้ต้องฝึกจนถึงขั้นทะลุปรุโปร่ง อย่างน้อยควรแตะถึงขั้นที่ควบคุมพลังได้…”

หลู่เฟิ่งโหรวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “ควบคุมพลัง? ครองกระบวนท่าไม้ตายไม่ได้ นั่นเท่ากับไร้ความสามารถ!”

ตาเฒ่าหลี่เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ฉันแค่แนะนำเท่านั้น ขอตัวล่ะ ไม่ก้าวก่ายหน้าที่ใครแล้ว”

ฟางผิงรีบเอ่ยอย่างว่องไว “ขอบคุณครับอาจารย์หลี่”

คนพวกนี้น่าจะอยู่ที่นี่มาหลายวัน

ตาเฒ่าหลี่ไม่รับบทสนทนาอีก โบกไม้โบกมือก่อนจะออกไปอย่างรวดเร็ว

เขาไปแล้ว หลู่เฟิ่งโหรวจึงเอ่ยว่า “อยู่ในห้องฝึกวิชาต่อ ทำความคุ้นเคยกับเขตแดนนี้ก่อน ขั้นสามตอนปลายใกล้กับขั้นสูงสุด ปราณเกือบพันแคลแล้วสินะ?”

“ครับ อาจารย์ ผมรู้สึกเหมือนว่าปราณจะถึงขีดจำกัดแล้ว…”

“ปกติ” หลู่เฟิ่งโหรวอธิบาย “ประโยชน์ของการหลอมกระดูกสามครั้ง ตอนนี้น่าจะถึงขีดจำกัดแล้วเช่นกัน ความได้เปรียบเพียงอย่างดัยวอยู่ที่ขั้นปรมาจารย์ในอนาคต สามารถแตะถึงขั้นแปดได้เร็วกว่าหน่อย ยังไงหลอมกระดูกสามครั้งในตอนนั้นก็เป็นการหลอมกระดูก ไม่ใช่ทั้งร่างกาย อวัยวะภายในของเธอยังเหมือนกับคนอื่นๆ ดังนั้นหลังจากเข้าสู่ขั้นสาม พวกเธอและผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปจะไม่แตกต่างกันมาก แน่นอนว่าความได้เปรียบที่สั่งสมมาช่วงแรกจะไปปรากฏเด่นชัดในระดับสูงกว่าขั้นสาม ไม่ได้มีความใกล้เคียงกันอีกแล้ว ก้าวไปก่อนหนึ่งก้าวก็จะก้าวนำไปเรื่อยๆ เธอทะลวงขั้นสามตอนปลายแล้ว คนอื่นๆ ยังอยู่ขั้นหนึ่ง แม้จะเหมือนอย่างเฉินอวิ๋นซีที่เกือบหลอมกระดูกสามครั้ง แต่ตอนนี้ก็ยังไม่แตะขั้นสองสูงสุด ระยะห่างเช่นนี้ อาจจะดำเนินต่อไปเรื่อยๆ”

ฟางผิงเอ่ยอีกครั้ง “งั้นปราณของผมตอนนี้ทำได้เพียงประคองอยู่ระดับนี้?”

“ไม่เสมอไป เธอเพิ่งจะทะลวงถึงด่านนี้ หลังจากนี้หลอมร่างกายเธอต่อ ให้ร่างกายแข็งแกร่งยิ่งขึ้น บางทีอาจะทะลวงขีดจำกัดไปได้ ขีดจำกัดของปราณ ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบของกล้ามเนื้อ กระดูก และอวัยวะภายในพวกนี้ เธอหลอมกระดูกสามครั้งได้ นั่นหมายความว่าเธอบุกเบิกระดับร่างกายได้สูงกว่าคนอื่น สถานการณ์เช่นนี้ เธอยังมีโอกาสที่จะทะลวงขีดจำกัดนี้อยู่”

“งั้นถ้าปราณผมแตะเกินหนึ่งพันแคล จะระเบิดปราณในระดับเดียวกันหรือเปล่า หรืออนุภาพสูงกว่า?”

“แน่นอนอยู่แล้ว” หลู่เฟิ่งโหรวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ปราณเธอทะลวงพันแคลแล้ว นั่นหมายความว่าคุณสมบัติทุกด้านของเธอแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับเดียวกัน ในเมื่อเป็นแบบนี้ ระเบิดปราณเท่ากัน พลังเธอแข็งแกร่งกว่าเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว”

“งั้นจะทำได้ถึงขั้นหนึ่งแคลเท่ากับสองแคลของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามสูงสุดหรือเปล่า?”

“อยู่ที่คุณสมบัติของร่างกายเธอเอง”

“เข้าใจแล้ว”

ฟางผิงพยักหน้าเล็กน้อย เอ่ยต่อว่า “งั้นปราณของผมตอนนี้คงแข็งแกร่งกว่าขั้นสามตอนกลางอยู่เยอะ สามารถเอาชนะพวกเขาได้ง่ายๆ ใช่หรือเปล่า?”

หลู่เฟิ่งโหรวถูขมับ เจ้าเด็กนี่พูดมากจริงๆ

“ลองดูก็จะรู้เอง เอาล่ะ เธอทำความคุ้นชินกับขั้นสามตอนปลายก่อน ฉันขอตัว กลับไปหาฉันทางนั้นด้วย”

“ครับ ขอบคุณอาจารย์”

“…”

หลู่เฟิ่งโหรวไม่ตอบรับ รีบสาวเท้าจากไป