ตอนที่ 235
ตอนที่ 235 เข้าสู่ถ้ำใต้ดิน (1)
October 22, 2026
ตอนที่ 235 เข้าสู่ถ้ำใต้ดิน (1)
ประตูใหญ่มีผู้ฝึกยุทธ์คุ้มกันอยู่เช่นกัน
การกระทำของฟางผิง กลับไม่มีใครขัดขวาง
ผู้คุ้มกันประตูมีแค่สองคนเท่านั้น อายุไม่ได้น้อยๆ แล้ว
ผู้ฝึกยุทธ์วัยกลางคนหนึ่งในนั้น ตั้งแต่คิ้วจนถึงมุมปากมีรอยแผลเป็นลากยาวเป็นทาง
เห็นฟางผิงลูบประตูอย่างอึ้งๆ ชายวัยกลางคนที่ดูดุร้ายคนนั้น ตอนนี้กลับยิ้มอย่างผ่อนคลายว่า “เจ้าหนุ่ม อยากขนออกไปงั้นเหรอ?”
“อยากครับ!”
ฟางผิงตอบกลับอย่างว่องไว
ชายหน้าแผลเป็นหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง สัพยอกว่า “อยากก็พยายามหน่อย รอวันไหนถ้ำใต้ดินของเซี่ยงไฮ้ถูกกำราบแล้ว ประตูนี้คงไม่ต้องใช้อีกต่อไป พวกเรามาแยกชิ้นส่วนแบ่งกัน”
ฟางผิงได้ฟังก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ถึงเวลานั้นผมน่าจะไม่ถูกใจประตูนี้อีกแล้ว”
“ฮ่าๆ…”
ผู้คุ้มกันประตูทั้งสองคนหัวเราะเสียงดังอยู่พักใหญ่ เวลานี้ค่อยเอ่ยกับถังเฟิงว่า “ล้วนเป็นเสาหลักในอนาคตทั้งนั้น หัวสิงโต เข้าไปก็ระวังหน่อยล่ะ”
“นายไม่จำเป็นต้องมาสอนฉัน” ถังเฟิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตรเท่าไหร่ ลูกศิษย์ฉันอยู่ที่นี่ มาเรียกชื่อฉันว่าอะไรกัน!
ผู้คุ้มกันประตูทั้งสองไม่ใส่ใจเช่นกัน ชายหน้าแผลเป็นเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “เข้าไปจากที่นี่ก็กลับออกมาจากที่นี่ มีชีวิตรอดกลับมา รุ่นที่ต้องแก่ เป็นรุ่นของพวกเรา ตายไปถือว่าคุ้มค่าแล้ว พวกเธอยังหนุ่มแน่น พวกลูกเจี๊ยบน่าจะยังไม่ทันเสวยสุขกับชีวิตเลยด้วยซ้ำ มีผู้หญิงหรือเปล่า? มีแฟนหนุ่มหรือยัง? ฉันจะบอกพวกเธอให้ ความรู้สึกนั้น…เยี่ยมยอด อย่าตายเร็วนัก…”
“หลิวเซียงเผิง!”
ถังเฟิงขมวดคิ้วตำหนิออกไป
ชายหน้าแผลเป็นแค่นเสียงขึ้นจมูก “ทำไม? ผู้ฝึกยุทธ์ไปเป็นพระตั้งแต่เมื่อไหร่? พระก็แต่งสะใภ้เข้าบ้านได้ ฉันพูดผิดตรงไหน?”
“หุบปากไปซะ! เร็วๆ ให้พวกเราเข้าไปข้างใน”
หลิวเซียงเผิงหัวเราะ ไม่ชักช้าอีก เริ่มตรวจสอบเอกสารอีกครั้ง
ปากยังคงเอ่ยไม่หยุด “แค่ครั้งแรก ครั้งต่อไปฉันก็จำพวกเธอได้แล้ว ไม่ต้องตรวจสอบ ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองเยอะอยู่บ้าง นี่เซี่ยงไฮ้ไม่อยากจะเหลืออะไรไว้เลยเหรอไง? เข้าไประวังตัวหน่อยละกัน เข้าถ้ำครั้งแรกไม่คาดหวังให้พวกเธอฆ่าศัตรู อย่าคิดสูงเกินเอื้อม รอดูไปก่อน แข็งแกร่งขึ้นแล้ว คงได้พลิกฟ้าพลิกแผ่นดินฆ่าพวกเขาแน่!”
ชายหน้าแผลเป็นพูดเป็นต่อยหอย ทุกคนกลับฟังออกถึงความห่วงใย
สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสอง ผู้ฝึกยุทธ์รุ่นก่อนพวกนี้ต่างเป็นกังวลอยู่บ้าง
ตรวจสอบเอกสารทีละฉบับแล้ว ชายหน้าแผลเป็นก็เข้าไปในประตูเล็ก ผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ข้างนอกประตูอธิบายว่า “ทักทายคนที่อยู่ตรงข้ามสักหน่อย เผื่อเข้าไปทีละมากๆ แบบนี้จะเกิดความวุ่นวายขึ้น”
หยางเสี่ยวม่านเอ่ยอย่างสงสัย “พวกเราสามารถติดต่อคนในถ้ำจากที่นี่ได้?”
“ไม่ได้ แต่ด้านในถ้ำ มีตำแหน่งที่ปรมาจารย์ขั้นเก้าทำไว้อยู่ เคาะตรงนั้น ฝั่งตรงข้ามจะรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือน เคาะหลายครั้ง หมายความว่ามีคนเข้ามาหลายคน…”
สำหรับเรื่องพวกนี้ไม่นับว่าเป็นความลับ ผู้คุ้มกันประตูจึงคลายความสงสัยให้ทุกคนอย่างไม่เกี่ยงงอน
ฟางผิงกลับไม่สงสัยเรื่องนี้ เอ่ยอย่างสนใจว่า “ตกลงทางที่เข้าไปเป็นยังไงกันแน่? เหมือนกับการเปิดวาร์ปหรือเปล่า แวบเข้าไปพวกเราก็ไปอยู่ฝั่งนั้นแล้ว?”
“ฮ่าๆๆ…เดี๋ยวเธอจะรู้เอง”
ผู้คุ้มกันประตูไม่อธิบายอีก ไม่นานชายหน้าแผลเป็นก็ออกมา
“เข้าไปเถอะ”
ถังเฟิงสาวเท้าไปก่อนทันที “ตามฉันมา”
ทุกคนทยอยตามไป รอเข้าไปภายในประตูเล็กแล้ว จึงนับเป็นครั้งแรกที่พวกฟางผิงเห็นทางเข้าถ้ำใต้ดิน
สิ่งที่เรียกว่าทางเข้าถ้ำใต้ดิน เหมือนกับห้วงน้ำวนปรากฏขึ้นมากลางอากาศ
พื้นที่เล็กๆ นั้นมีการสร้างบันไดโลหะผสมขึ้นมา บันไดเต็มไปด้วยคราบเลือดกระจัดกระจาย ไม่รู้ว่าไม่ได้ทำความสะอาด หรือเพิ่งมาเปื้อนวันนี้
ในห้องมีแสงไฟส่องสว่าง
ฟางผิงเงยหน้ามองรอบทิศทาง บนกำแพงมีรูเล็กๆ ปรากฏอยู่บางส่วน อาจจะเป็นการติดตั้งอาวุธสำหรับยิงออกมา
ชายหน้าแผลเป็นตามเข้ามา มองไปยังทุกคน “เข้าไปได้แล้ว อีกอย่างหลังจากเขาไปห้ามจับของอะไรข้างในโดยพลการ อันตรายมาก”
เตือนทุกคนแล้ว ชายหน้าแผลเป็นจึงมองไปทางถังเฟิง ผ่านไปสักพักค่อยเอ่ยว่า “กลับมาอย่างปลอดภัยล่ะ!”