ตอนที่ 239 ฟางผิงไปไหนแล้ว (1)

ตอนที่ 239 ฟางผิงไปไหนแล้ว (1)

แม้ถังเฟิงจะสังหารผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำพวกนี้ แต่ฐานทัพยังคงมีทหารตายไปหลายคน

ทหารที่มีชีวิตรอดพากันเก็บศพผู้ที่พลีชีพในสนามรบ

เก็บป้ายของพวกเขาขึ้นมา เจ้าหน้าที่ทหารเดินเข้าฐานทัพไป ไม่นานก็ถือธงชาติเดินออกมา

ใช้ธงชาติห่อร่างของทหารผู้วายชนม์ ก่อนพวกทหารจะร้องเพลงชาติขึ้นมา

—

พวกฟางผิงไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไง พวกเขาเพิ่งเห็นถังเฟิงสังหารผู้ฝึกยุทธ์อย่างคล่องแคล่ว กลับลืมไปว่าแม้ทหารพวกนี้จะสู้ไม่ไหว แต่ยังคงพยายามเข้าขัดขวางศัตรูไม่สนกระทั่งสถานะของตัวเอง

ในถ้ำใต้ดิน คนทั่วไปนั้นอ่อนแอเกินไปจริงๆ

หลังจากฉากนั้นก็ยิ่งทำให้พวกนักศึกษายากจะรับได้อยู่บ้าง

พวกทหารไม่ได้เสียใจและลังเลเกินไปนัก ไม่นานก็ขุดหลุมใกล้ๆ เริ่มฝังร่างของทหารที่สละชีวิต

“อาจารย์…”

เจิ้งหลงเจียงเอ่ยเบาๆ “ที่นี่ไม่อาจเผาศพได้ หากขนร่างกลับไป…บางทีอาจถูกลอบโจมตีระหว่างทางอีก ดังนั้นพวกทหารต่างยอมเสียสละตายที่ไหนก็ฝังร่างที่นั่น ฝังร่างไกลจากบ้านเกิด อยู่เป็นเพื่อนร่วมรบคนพวกนี้จวบจนวันที่ได้ชัยชนะ”

“ชัยชนะ…”

ฟางผิงพึมพำ ชัยชนะ ต้องรอไปจนถึงเมื่อไหร่?

มนุษยชาติ กระทั่งถ้ำใต้ดินเมืองเดียวยังไม่อาจบุกทะลวงได้ เอาอะไรมาชนะกัน!

ถังเฟิงกลับไม่ได้พูดอะไรมากมาย ก้มหน้าเก็บสินสงคราม…

นักศึกษาหลายคนมองเขาด้วยแววตาแฝงความขุ่นเคือง รู้สึกว่าถังเฟิงเลือดเย็นเกินไป

ถังเฟิงไม่อธิบายอะไร ทั้งไม่คิดจะอธิบายด้วยเช่นกัน

ในถ้ำใต้ดินมีคนตายเป็นเรื่องปกติ ความเสียใจนั้นไร้ประโยชน์ มีเพียงแข็งแกร่งขึ้น ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น ทุกคนแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นถึงจะมีประโยชน์

การเก็บสินสงครามก็เป็นทางลัดที่ดีที่สุดซึ่งทำให้ทุกคนแข็งแกร่งขึ้น

หลักการพวกนี้ เหล่าทหารและผู้ฝึกยุทธ์ต่างเข้าใจดี ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้สึกว่าการกระทำของถังเฟิงเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม

ถังเฟิงเก็บแค่สินสงครามของผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางเท่านั้น ส่วนพวกที่ต่ำกว่าขั้นสาม เขาไม่ได้ไปดู ทั้งไม่เก็บไปด้วย เห็นได้ชัดว่าเหลือไว้ให้ทางฐานทัพ

—

ในฐานทัพ พวกฟางผิงเข้าร่วมพิธีฝังศพในสถานที่ซอมซ่อนั่น ไม่ได้รั้งตัวอยู่นาน สักพักทุกคนก็ออกจากฐานที่มั่น

“อาจารย์ครับ คนธรรมดาพวกนี้อยู่ในถ้ำ…มีประโยชน์งั้นเหรอครับ?” ฟางผิงถามด้วยความไม่เข้าใจและสับสนอยู่บ้าง

เจิ้งหลงเจียงเอ่ยอย่างเคร่งขรึม “มีประโยชน์อยู่แล้ว ยังไงผู้ฝึกยุทธ์ก็เป็นคนกลุ่มน้อย หรือหวังให้ผู้ฝึกยุทธ์ต่อสู้กับทหารนับแสนของเมืองเทียนหนานแค่เพียงกลุ่มเดียว? ครั้งนี้มีผู้ฝึกยุทธ์มากเกินไป พวกทหารมีน้อยเลยไม่อาจจัดทัพออกมาได้เท่านั้น…”

“ผู้ฝึกยุทธ์…”