ตอนที่ 241 เจอแต่ตัวเป้งๆ (1)

ตอนที่ 241 เจอแต่ตัวเป้งๆ (1)

สนามบดเนื้อ

แม้ฟางผิงจะไม่ได้ชักช้า แต่ผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำที่ไล่ตามด้านหลังผู้นั้นเข้าสู่ระดับกลางแล้ว จึงเคลื่อนไหวเร็วอย่างมาก

ฟางผิงข่มกลั้นโทสะในใจ!

ถูกถังเฟิงตำหนิชุดใหญ่ยังพอว่า พวกฟู่ชางติ่งยังคิดว่าไม่ใช่เรื่องดีที่จะรวมกลุ่มกับพวกเขาอีก หลังจากนั้นก็ถูกถังเฟิงทิ้งไว้ข้างหลัง!

ยังไม่พอเมื่อกี้ถูกคนลอบโจมตี เกือบจะแทงดาบทะลุคอแล้ว

ตอนนี้มาถูกผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางไล่ตามอย่างไม่ลดละ จ้องจะเอาชีวิตตัวเองให้ได้อีก มีแบบนี้ที่ไหนกัน!

“ฉันไปฆ่าคนรักของนายหรือไง?”

ฟางผิงหันกลับไปด่า ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจหรือเปล่า ชูนิ้วกลางส่งให้ นายวิ่งตามมาเถอะ ดูสิใครจะหมดแรงก่อนใคร!

คงต้องพูดว่าภาษากายนั้นเป็นวิธีสื่อสารที่ดีที่สุด

ตอนที่ฟางผิงเผยสีหน้าดูแคลน ชูนิ้วกลางใส่อีกฝ่าย ผู้ฝึกยุทธ์ที่ไล่ตามมาด้านหลังก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าโมโหทันที เร่งความเร็วเพิ่มขึ้นอีก

ฟางผิงเห็นแบบนี้ ใจแทบตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม รีบระเบิดปราณ หนีตายอย่างรวดเร็วเช่นกัน

“นายรอก่อนเถอะ ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่จะมีปราณเยอะกว่าฉันเท่าไหร่กัน? รอนายใช้ปราณหมดแล้ว ฉันจะฟันนายให้ตาย!”

ฟางผิงวิ่งอย่างรวดเร็ว อันที่จริงวิชาดาบคลั่งโลหิตยังอยู่ในขั้นธรรมดา จนถึงตอนนี้ก็ฟันติดต่อกันได้สี่ดาบเท่านั้น

แต่วิชาเคลื่อนเมฆของเขาไม่ได้อ่อยด้อย ระเบิดปราณแล้ว เกรงว่าทุกวินาทีจะเร่งความเร็วไปกว่าสามสิบเมตร

หากสามารถประคองความเร็วนี้ได้ตลอด คงแตะถึงอัตราหนึ่งร้อยแปดกิโลเมตรต่อชั่วโมง

ผู้ฝึกยุทธ์ต่ำกว่าระดับสาม ระเบิดความเร็วสูงถึงขนาดนี้ พบเห็นได้น้อยอย่างยิ่ง แน่นอนว่าสิ้นเปลืองปราณเยอะเช่นกัน

ตอนที่ฟางผิงหนีตายอย่างบ้าคลั่ง จู่ๆ ก็สัมผัสได้ถึงความผันผวนของอนุภาคพลังงานจากด้านหน้า ฟางผิงวูบไหวในใจ รีบวิ่งอ้อมไปอีกทาง วินาทีที่เลี้ยวหลบ กลางอากาศนั้นสั่นสะเทือน หอกยาวเล่มหนึ่งทะลวงผ่านอากาศอย่างแรง

“มาอีกคนแล้ว!”

ฟางผิงสั่นสะท้านในใจ ขั้นสี่มาอีกคนแล้ว!

นี่ฉันเข้ามาในรังโจรหรือไง?

แม้ในหัวจะคิดแบบนั้น แต่ฟางผิงยังคงวิ่งหนีต่อ ขั้นสี่สองคน สู้ไม่ไหวแล้ว!

ในตอนที่เขาหนีออกมาจากระยะโจมตีของหอกยาว ในพงหญ้าก็มีผู้ฝึกยุทธ์ที่ทาหน้าด้วยสีดำกระโดดออกมา สื่อสารกับผู้ฝึกยุทธ์ที่ไล่ตามฟางผิงคนนั้นอย่างรวดเร็ว

ฟางผิงไม่คิดจะฟัง ฟังไปก็ไม่เข้าใจ เขารู้แค่ว่าตัวเองเจอปัญหาใหญ่แล้ว!

ในสนามเนื้อบดมีแต่ศัตรูทุกหนทุกแห่ง วิ่งหนีมั่วซั่วมาที่นี่ จะพบเจอผู้ฝึกยุทธ์อีกฝ่ายได้ง่าย เป็นแบบนี้ต่อไป บางทีอาจไม่สามารถสลัดตัวจากพวกเขาได้ ตัวเองจะถูกล้อมตีตายซะก่อน

“ต้องคิดวิธีสักหน่อย!”

“ผู้ฝึกยุทธ์ของมนุษย์ล่ะ?”

ฟางผิงร้อนใจอยู่บ้าง ไหนบอกว่าระดับกลางมีน้อย?

แม่งเหอะ โผล่มาสองคนแล้ว!

หันมองไปรอบทิศทาง มีแต่ทุ่งหญ้ารกร้าง…แต่ทางซ้ายด้านหน้าเหมือนจะเป็นพื้นที่ที่มีร่มเงา…

“ป่า?”

ฟางผิงลังเลเล็กน้อย ในคาบเรียนรวมถึงเวลาฝึกซ้อม พวกอาจารย์ต่างบอกว่าเจอป่าอย่าเข้าไปง่ายๆ

ป่าเป็นสถานที่หลบภัยที่ดีที่สุด ทั้งยังเป็นสถานที่ที่เสี่ยงตายที่สุดเช่นกัน

ไม่ใช่แค่ผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำ แต่ยังรวมถึงสิ่งมีชีวิตใต้ดินบางส่วน เป็นอันตรายอย่างยิ่ง

ในป่าอาจจะเจอคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวยิ่งกว่าผู้ฝึกยุทธ์

“เข้าป่าหรือไม่เข้าดี…”

“หัวสิงโต เจ้าบ้านี่รีบมาช่วยฉันสิ!”

ฟางผิงร้องไห้ไม่ออก หันไปมองผู้ฝึกยุทธ์สองคนด้านหลังที่ติดตามอย่างไม่ลดละแวบหนึ่ง หากเป็นแบบนี้ต่อไป ยังไม่รู้ว่าจะดึงดูดผู้ฝึกยุทธ์มาอีกกี่คน

ผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำไม่ได้โง่เง่า ถ้าไม่มีความมั่นใจ พวกเขาไม่อาจไล่ตามคู่ต่อสู้อย่างไม่เกรงกลัวหรอก

ตอนนี้ไล่ตามตัวเองไม่ปล่อย เป็นไปได้ว่า…เขาอาจจะเข้าสู่รังโจรแล้วจริงๆ!

ไม่งั้นอยู่ในสนามบดเนื้อ ผู้ฝึกยุทธ์พวกนี้ก็ต้องระวังการโจมตีจากผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์เช่นกัน

“ไม่เข้าก็ต้องเข้าแล้ว รัศมีไม่กี่สิบลี้ กลางพงหญ้าแบบนี้ยังไม่รู้ว่ามีผู้ฝึกยุทธ์ซ่อนตัวอยู่มากน้อยแค่ไหน อีกเดี๋ยวอาจจะยกกันมาเป็นโขยง!”

สีหน้าฟางผิงเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาไม่หยุด ในตอนที่เขาเตรียมจะวิ่งเข้าไปในป่า ก็มีผู้ฝึกยุทธ์ปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง

ฟางผิงไม่รู้ว่าอีกฝ่ายสื่อสารกันยังไง ไม่นานรอบตัวฟางผิงก็มีผู้ฝึกยุทธ์ปรากฏขึ้นอีกสี่ห้าคน เริ่มไล่ตามฟางผิง

‘ฟิ้ว!’

ฟางผิงกำลังวิ่งสุดกำลังเขาไปในป่าทางซ้าย จู่ๆ ก็มีเสียงทะลวงผ่านอากาศดังขึ้น ฟางผิงสีหน้าเปลี่ยนทันที คำรามเสียงดัง ก่อนจะหายไปจากจุดเดิม ใบหน้านั้นซีดเผือดอยู่บ้าง

ด้านหลังของเขา ลูกธนูที่เต็มไปด้วยไอปราณ ชั่วพริบตาก็ทำลายต้นไม้ใบหญ้าโดยรอบแตกกระจุย

“แม่งเอ้ย!”

ฟางผิงไม่เผยสีหน้าท้อแท้อีกแล้ว จริงจังขึ้นมาทันที

เจอมือธนูของขั้นสี่แล้ว!

ปลดปล่อยปราณออกมากับลูกธนู อย่างน้อยต้องเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่

บนโลกมีผู้ฝึกยุทธ์ที่เรียนธนูน้อยอย่างยิ่ง ประเด็นอยู่ที่ผู้ฝึกยุทธ์ต่ำกว่าขั้นสาม แม้จะเป็นขั้นสามตอนปลายหรือสูงสุด ก็ยากจะทำถึงขั้นปลดปล่อยปราณห่างจากร่างกายได้