ตอนที่ 246 ระบบอัปเกรด (1)

ตอนที่ 246 ระบบอัปเกรด (1)

ตอนกลางคืนฟางผิงไม่กล้าวิ่งวุ่นไปทั่วอีก กลัวว่าตัวเองจะหลงทาง

แต่ค่ำคืนนี้ เขาก็ไม่ได้สุขสบายนัก

เจี่ยวจ้องมองเขาอยู่ตลอด เขาจำเป็นต้องให้อาหารมันต่อ หมดปราณไปประมาณสามพันแคล อีกฝ่ายค่อยละความสนใจจากตัวเองไป

ค่าทรัพย์สินสามล้านหายไปในพริบตาเดียว ทำให้ค่าทรัพย์สินตกมาอยู่ที่เก้าสิบสี่ล้านห้าแสน

ฝืนอดนอนจนถึงเช้า ไม่จำเป็นต้องให้ฟางผิงออกไปหลอกล่อก็มีคนมาหาถึงหน้าประตู!

มีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้าสูงสุดคนหนึ่งหายตัวไปจากที่นี่ เวลานั้นมีคนเห็นเหตุการณ์หลายคน

ผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นไม่ได้กลับออกไป ทำให้ทีมของอีกฝ่ายเกิดความกังวล ฟ้าสว่างจึงออกมาสำรวจ

แต่อีกฝ่ายยังอยู่ห่างจากเจี่ยวสิบกว่าลี้ ไม่ได้เดินมาข้างหน้าอีก

พอดีกับฟางผิงที่กำลังเตรียมจะออกไปหาอาหารเช้าให้เจี่ยว ทั้งสองคนเลยพบกันอย่างบังเอิญ!

ตอนที่เห็นฟางผิงอยู่รอดปลอดภัย อีกฝ่ายก็ตกตะลึงไปเล็กน้อย เขาจำได้ นี่เป็นคนที่ถูกไล่ฆ่าเมื่อวาน

ฟางผิงมีชีวิตอยู่ แล้วเพื่อนของเขาล่ะ?

แต่ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังสงสัย จู่ๆ ฟางผิงก็ตะโกนออกมา “น่าย่ากู่ข่าหลี่!”

อีกฝ่ายชะงักไป…

ครั้งนี้ฟางผิงนิ่งไปเช่นกัน!

แม่งเหอะ ทำไมทุกครั้งที่ฉันตะโกนแบบนี้ คนอื่นถึงตะลึงงันกันไปหมด?

ตามหลักแล้วมีคนตะโกนว่า ‘ไอ้เวร มาฆ่าฉันสิ’ ควรจะโมโหโกรธเคืองไม่ใช่หรือไง?

ทำไมผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำพวกนี้ถึงงงงันกันล่ะ?

“น่าย่ากู่ข่าหลี่…”

ฟางผิงตะโกนอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก อีกฝ่ายจ้องมองฟางผิง ไม่ได้เคลื่อนไหวอะไร แต่บอกเป็นนัยให้ฟางผิงนั่งลง…

นั่งลง?

ฟางผิงไม่ค่อยเข้าใจ อีกฝ่ายมองฟางผิงอย่างเรียบนิ่ง ตะโกนเสียงดัง!

น้ำเสียงนั้น ท่าทางนั้น…

“คุกเข่า?”

ฟางผิงใบหน้าเขียวคล้ำ “อะไรเนี่ย?”

“น่าย่ากู่…”

ฟางผิงไม่ตะโกนอีกแล้ว เอ่ยอย่างโมโหว่า “คุกเข่าปู่แกสิ!”

พูดจบก็ชูนิ้วกลางให้อีกฝ่ายด้วยท่าทีดูแคลน!

“หืม?”

อีกฝ่ายนึกไม่ถึงอย่างเห็นได้ชัด เผยสีหน้างุนงง ครู่ต่อมาความงุนงงยังไม่ทันหายไป เงาของอีกฝ่ายก็มาปรากฏอยู่ข้างหน้าฟางผิงแล้ว

ฟางผิงตกใจรีบหันหลังวิ่งทันที!

อีกฝ่ายไม่ได้รีบตาม แต่สำรวจรอบๆ อย่างระแวดระวัง รอจนไม่เห็นความผิดปกติแล้ว เวลานี้ค่อยไล่ตามฟางผิงไปอย่างช้าๆ ยังคงรักษาความระมัดระวังอยู่ตลอด

ที่นี่มีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้าสูงสุดของพวกเขาหายไปหนึ่งคน

บางทีอาจเป็นเพราะว่าถูกผู้ฝึกยุทธ์ที่มาจากเมืองแห่ง ‘ความหวัง’ คนนี้ลอบวางแผน…ไม่ก็อาจจะซวย ไปเจอกับราชาอสูรเขาทอง

ไม่ว่าจะเป็นสาเหตุไหนต่างต้องระวังตัว

แต่เจอผู้ฝึกยุทธ์จากเมืองแห่ง ‘ความหวัง’ แล้ว จำเป็นต้องจำกัดทิ้ง ไม่งั้นหากปล่อยให้อีกฝ่ายกลับไป นั่นเป็นปัญหาแล้ว

ฟางผิงวิ่งสับขามาตลอดทาง ไม่หันไปยั่วยุอีกฝ่าย

ตอนแรกนั้นเพราะอีกฝ่ายไม่รู้สถานการณ์ ถูกยั่วยุเลยไล่ฆ่าเขา

ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายมาหาคน หากยั่วยุ คนอื่นมีแต่จะสงสัยว่าเป็นหลุมพรางเท่านั้น ดังนั้นฟางผิงจึงวิ่งสุดกำลัง ยังไงก็แค่ระยะทางสิบลี้

รอวิ่งมาถึงถิ่นของเจี่ยว ฟางผิงไม่รั้งตัวนานอีก วิ่งตรงดิ่งเข้าไปทันที

ผู้ฝึกยุทธ์ด้านหลังนึกไม่ถึงเช่นกันว่าที่นี่จะมีเพื่อนตัวเบิ้มนอนอยู่…ประเด็นอยู่ที่ว่าอีกฝ่ายไม่สนใจฟางผิง

รอจนอีกฝ่ายเข้าใกล้อาณาเขตของเจี่ยว จู่ๆ หน้าก็เปลี่ยนสี หันหลังวิ่งทันที!

แต่ยังวิ่งไปไม่กี่ก้าว อีกฝ่ายกลับตัวสั่นไปทั้งร่าง นอนกองที่พื้นในชั่วพริบตา

เวลานี้ฟางผิงค่อยหันกลับมาดู เห็นแววตาของเจี่ยวแปลกไปอยู่บ้าง หมอนี้มีพลังจิตใจแข็งแกร่ง อยู่ขั้นไหนกัน?

ขั้นเจ็ด?

ขั้นเจ็ดแข็งแกร่งขนาดนี้เลย?

หรือขั้นแปด?

“ขี้เกียจขยับ กลืนปราณไปเยอะขนาดนั้น หากไม่ท้องก็น่าจะเตรียมทะลวงขั้น!”

ฟางผิงพึมพำ แต่เจี่ยวตัวนี้ดูไม่เหมือนเพศเมีย อย่าถามว่าทำไมฟางผิงถึงรู้ เป็นเพราะความรู้สึกล้วนๆ

ไม่ใช่ตัวเมียหมายความว่าอาจจะอยู่ในช่วงทะลวงขั้น

“ขั้นเจ็ดไปขั้นแปด? หรือขั้นแปดไปขั้นเก้า?”

ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนล้วนไม่ใช่สิ่งที่ฟางผิงรับมือได้