ตอนที่ 252 จ่ายค่าเรียนให้นาย (1)

ตอนที่ 252 จ่ายค่าเรียนให้นาย (1)

ภายในเมืองความหวัง ทุกคนต่างมีภารกิจติดตัว

นอกจากคนของหน่วยทหารแล้ว แทบไม่มีคนทั่วไปอยู่เลย แม้จะเป็นนักธุรกิจในเมืองก็ยังมีสถานะเป็นผู้ฝึกยุทธ์

เดิมทีที่นี่ก็เป็นเมืองของทหาร สงครามกำลังจะเปิดฉาก ทุกคนจึงจำเป็นต้องออกรบ

—

ความมืดปกคลุมทั่วทิศทางอีกครั้ง

ในตอนกลางคืน ไม่ได้มีแค่ทีมของฟางผิงที่เคลื่อนไหว พวกฟางผิงเจอทีมผู้ฝึกยุทธ์นับไม่ถ้วนที่ประตูเมือง

ฉินเฟิ่งชิงเดินไปก็โอดครวญว่า “ไม่ถึงขั้นสี่ อวัยวะภายในไม่ถูกหลอม ไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน เหมือนกับคนสายตาสั้นยังไงยังงั้น เห็นแค่ระยะสิบเมตร นี่ถ้าพลัดพลงตอนกลางคืน ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองวิ่งไปทางไหนกันแน่”

“หุบปาก เบาเสียงหน่อย!”

อาจารย์ขั้นห้าที่นำทีมอยู่ด้านหน้าตำหนิเบาๆ

ฉินเฟิ่งชิงทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เดินไปพักหนึ่ง ก็ดึงฟางผิงว่า “อันที่จริงเคลื่อนไหวตามกลุ่มใหญ่ แทบจะไม่ได้รางวัลอะไรเลย เสี่ยวฟาง ลองคิดดู พวกเราสองคนบุกฆ่าไปถึงแนวหลังของเมืองเทียนเหมิน…”

ฟางผิงปวดหัวอยู่บ้าง นายจะจู้จี้จุกจิกมากไปแล้ว พูดมากยิ่งกว่าฉันซะอีก!

“ตอนนี้เมืองเทียนเหมินส่งทหารออกมาทั้งหมด แนวหลังมีคนน้อย ถ้าบุกฆ่าไปถึงรังของพวกเขา ได้กำไรกลับมา ปรมาจารย์คงไม่จำเป็นต้องกังวลด้วยซ้ำ”

“ฉันจะบอกนายให้ ครั้งก่อนฉันและเจ้าหวังจินหยางได้กลับมาเป็นกอบเป็นกำ เข้าไปลึกถึงแนวหลัง…เหอะๆ นายน่าจะไม่รู้? ได้หินพลังงานฝึกวิชาขนาดเท่ากำปั้น หนักหนึ่งจิน!”

หากประเมินตามมูลค่าของหินพลังงาน ฉินเฟิ่งชิงได้มาหนึ่งจิน ฟางผิงแปลงค่าในเวลาชั่วพริบตา หนึ่งหมื่นห้าพันคะแนน สี่ห้าร้อยล้าน!

“พูดจริงหรือเปล่า?”

“จริงอยู่แล้ว แต่ไอ้บ้าหวังจินหยางนั่นมันปีศาจชัดๆ บอกว่าตัวเองลงแรงไปเยอะ คนเดียวแย่งไปเกินกว่าครึ่ง เหลือให้ฉันแค่ครึ่งหนึ่งเล็กๆ…”

“นายเลยอยู่แค่ขั้นสามสูงสุด?”

“ไอ้เวรอย่างนายจะรู้อะไร ฉันซื้อดาบระดับ B ไปหนึ่งเล่ม เสียเงินไปกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว เงินที่เหลือเอาไปซื้อยาบำรุง ฝึกเคล็ดวิชาต่อสู้ก็หมดเกลี้ยงแล้ว อย่ามองว่าฉันอยู่แค่ขั้นสามสูงสุด ฉันคนเดียวสู้นายได้ถึงห้าคน!”

“โม้มาเถอะ ฉันคนเดียวก็สู้นายได้ห้าคน นายเชื่อรึเปล่า?”

“อย่าพูดหน่อยเลย!” ฉินเฟิ่งชิงแค่นเสียง โอ้อวดว่า “ฉันฟันดาบหนึ่ง ระเบิดปราณสูงสุดห้าร้อยแคล ขั้นสี่ยังต้องม่องเท่ง นายคิดว่าปราณตัวเองฟื้นฟูไว จะต้านได้อย่างนั้นเหรอ? อีกอย่างฉันวิ่งไว นายหลบไม่พ้นหรอก ดาบเดียวฆ่านายไม่ได้ สองดาบนายก็ต้องตายอยู่ดี!”

“โม้ต่อเลย นายแค่ขั้นสามคิดจะฆ่าฉัน? ขั้นหกยังฆ่าฉันไม่ได้เลยเหอะ”

“นั่นมันคนโง่ ถูกนายหลอกเข้าน่ะสิ ไม่ได้โจมตีฆ่านายในครั้งเดียว ถ้าเป็นฉัน จะเปิดโอกาสให้นายหนีได้ยังไง”

“พูดอย่างกับเป็นเรื่องจริง กลับไปมาตัวต่อตัวกับฉันสิ!”

“ใครต้องกลัวใครกัน!”

“ใช่สิ นายมีเงินเยอะขนาดนั้น ครั้งก่อนยืมเงินฉันสามล้านยังไม่คืนเลย?”

“หา?”

ฉินเฟิ่งชิงงุนงงขึ้นมา ฉันยืมเงิน? ทั้งยืมตั้งสามล้าน ทำไมไม่เห็นจำได้เลย?

พวกอาจารย์ด้านหน้าแทบอยากจะกระอักเลือด เจ้าสองคนนี้คิดว่ามาทัศนศึกษากันหรือไง?

กำลังจะไปต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย!

ทีมผู้ฝึกยุทธ์สามร้อยคน ทางพวกเขารวมนักศึกษากับอาจารย์แล้ว มีประมาณหนึ่งร้อยคน

จะให้ทะลวงลึกไปแนวหลังได้ยังไง?

—

ระยะทางห้าสิบลี้ คนพวกนี้ไม่คิดจะผลาญปราณเหมือนฟางผิงเช่นกัน เดินทางมาเกือบสองชั่วโมงค่อยมาถึงที่หมาย

พวกอาจารย์เผยสีหน้าเคร่งเครียด นักศึกษาคนอื่นๆ ก็ไม่ต่างกัน

ฉินเฟิ่งชิงจริงจังได้แค่สามวินาที จู่ๆ ก็บ่นว่า “อาจารย์ พวกคุณต้องต้านขั้นหกให้ได้นะครับ ผมสู้ไม่ไหวจริงๆ ขั้นสี่ขั้นห้า ปล่อยมาสักคนสองคน ผมคิดว่าฆ่าได้อยู่แล้ว”

อาจารย์ที่นำทีมปวดหัวแทบระเบิด กวาดสายตามองฉินเฟิ่งชิงแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า “เธอและฟางผิง พวกเธอสองคนเคลื่อนไหวตามลำพัง อย่ามารวมกับนักศึกษาคนอื่น!”

ไม่จัดการแบบนี้คงไม่ได้ เจ้าสองคนนี้ปรึกษากันจะจัดการขั้นสี่ขั้นห้า นักศึกษาขั้นสามคนอื่นไม่ได้มีฝีมือถึงขั้นนั้น

หากถูกพวกเขาดึงขั้นสี่ขั้นห้าเข้ามา เจอกับนักศึกษาขั้นสามแทบจะตายได้ในชั่วพริบตา

แน่นอนว่าในหมู่นักศึกษามีขั้นสามหลายคนที่แข็งแกร่งเช่นกัน แต่ผลการรบยังเทียบกับฉินเฟิ่งชิงที่สังหารขั้นสี่ไม่ได้ ทั้งห่างชั้นกับฟางผิงที่ฆ่าขั้นห้าอยู่มากโข

สู้กับขั้นสามตอนปลายหรือสูงสุดยังพอว่า แต่ถ้าเจอขั้นสี่คงเป็นปัญหาแล้ว

ฉินเฟิ่งชิงดีใจขึ้นมา พยักหน้ารัวๆ ถ้าเห็นข้อความนี้จากที่อื่นโปรดกลับมาเยี่ยมเราบ้างนะ ไอรีนโนเวล ขอบคุนจ้า

ฟางผิงกลับอึ้งไป ฉันไม่ได้บอกว่าจะเคลื่อนไหวกับหมอนี้สักหน่อย!

ฉันเตรียมตัวมาฆ่าแค่พวกขั้นหนึ่งขั้นสองขั้นสาม ค่อยๆ สั่งสมไปทีละเล็กละน้อยเท่านั้น

“อีกสามนาทีลงมือ ไม่ว่าจะฆ่าได้เท่าไหร่ หลังจากนี้สิบห้านาทีหรือพวกเรามีคำสั่งล่าถอย ต้องถอยทั้งหมดทันที เข้าใจหรือยัง?”

“เข้าใจครับ/ค่ะ”

“เข้าไปในค่าย ขั้นสามเคลื่อนไหวพร้อมกัน พวกเธอสองคนแยกออกไป พวกเราจะจัดการระดับกลาง จำไว้ให้ดี นอกจากว่าจะรบจนตัวตาย ไม่งั้นอาจารย์ทั้งหมดไม่มีใครปล่อยให้ระดับกลางข้ามเขตเข้ามาแน่นอน!”