ตอนที่ 256-2 อยากกลับไปดูอีกสักครั้งจังเลยนะ (2)

ตอนที่ 256 อยากกลับไปดูอีกสักครั้งจังเลยนะ (2)

‘ตู้ม!’

เสียงดังขึ้นจากทางตะวันตกเฉียงเหนือ ฟางผิงและผู้ฝึกยุทธ์เมืองตงขุยที่กำลังต่อสู้กันต่างพากันตกตะลึงไปครู่หนึ่ง คลื่นพลังงานอันแกร่งกล้าที่สัมผัสได้ก่อนหน้านี้กำลังสูญสลายไป

ราวกับรู้ว่าคืออะไร ผู้ฝึกยุทธ์เมืองตงขุยหน้าเปลี่ยนสีทันที

ฟางผิงก็หน้าเปลี่ยนสีเช่นกัน คลื่นพลังงานหายไปแล้ว!

นี่หมายความว่าอะไร?

แม้จะไม่ใช่ปรมาจารย์ เขาก็รู้เช่นกัน หากอีกฝ่ายไม่ได้กักเก็บพลังงานทั้งหมดไว้ ก็อาจจะ…ตายในสงคราม!

แต่ในสงครามใหญ่ ใครจะเก็บพลังงานของตัวเองกัน รอคอยความตายรึไง?

“อธิการ…”

ฟางผิงกัดฟัน ไม่อาจสนใจเรื่องพวกนี้อีกแล้ว คำรามออกมาเสียงดัง ก่อนจะตวัดดาบอย่างว่องไว ฟันออกไปห้าครั้งติดกัน!

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่ที่อยู่ตรงข้ามถูกฟันตายในชั่วพริบตา!

ในที่สุดดาบหลั่งโลหิตก็ฟันติดต่อกันห้าครั้งสำเร็จ

ฟางผิงกลับไม่ดีใจแม้แต่น้อย ครู่ต่อมาเสียงของสวี่โม่ฟู่ก็แพร่กระจายออกมาจากประตูทางเหนือ

“ออกไปฆ่านอกเมือง!”

ก่อนหน้านี้ภายในเมืองยังสำรองกำลังคนไว้จำนวนหนึ่ง เวลานี้จู่ๆ ประตูเมืองกลับเปิดออก ทหารม้าสวมชุดเกราะพุ่งออกมาอยู่แนวหน้าทันที ด้านหลังมีทหารทั่วไปและทหารผู้ฝึกยุทธ์นับไม่ถ้วนวิ่งออกจากประตูเมือง เริ่มจู่โจมกองทัพที่โอบล้อมเมือง!

ผู้บัญชาการทหารของเมืองความหวังไม่ใช่ปรมาจารย์ แต่ในเมืองถ้ำใต้ดิน ระดับสูงก็เป็นผู้บัญชาการทหารของกองทัพแล้ว!

ตอนที่ยอดฝีมือบางส่วนสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานที่หายไป แม่ทัพทหารเมืองเทียนเหมินและตงขุยก็พากันหน้าเปลี่ยนสี รีบตะโกนอย่างบ้าคลั่งเป็นสัญญาณให้ถอนตัวออกไป!

—

ประตูตะวันออก

ตอนที่เสียงของสวี่โม่ฟู่ดังขึ้น ฟางผิงก็กระโดดลงจากประตูเมือง เริ่มไล่ฆ่าผู้ฝึกยุทธ์จากเมืองตงขุย!

ภายใต้การระเบิดปราณห้าดาบติดกัน ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่แทบจะตายในดาบเดียว

ท่ามกลางฝูงชนที่ต่อสู้กันอยู่ ฟางผิงเห็นฉินเฟิ่งชิงอย่างเลือนราง ทั่วร่างเขาเต็มไปด้วยเลือด ตะโกนร้องอย่างโมโห!

อธิการเฒ่าของเซี่ยงไฮ้ อันที่จริงฟางผิงไม่ได้คุ้นเคยเท่าไหร่ ทั้งยังเจอแค่ไม่กี่ครั้ง

แต่ฉินเฟิ่งชิงเคยเจอมาหลายครั้งแล้ว!

ตอนที่สัมผัสได้ว่าคลื่นพลังงานแข็งแกร่งนั้นสูญสลายไป ฉินเฟิ่งชิงก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ปรมาจารย์ที่เข้าร่วมสงครามบางส่วนตายแล้ว!

“ตายซะ!”

ทางตะวันออก ฉากต่อสู้ยังไม่นับว่ารุนแรงมาก

ประตูเหนือ ทหารม้าบุกตะลุยข้าศึก ทำลายขบวนรบของทหารเทียนเหมิน ตอนนี้ไม่มียอดฝีมือระดับสูงมาสนับสนุนอีกแล้ว ยอดฝีมือระดับกลางก็ถูกจำกัดอยู่ที่ไกลๆ มีแต่ทหารทั่วไปและผู้ฝึกยุทธ์ระดับล่างที่ถูกกองกำลังของมนุษย์กวาดล้าง

—

ยอดฝีมือระดับสูงตายในสงครามจำนวนมาก เห็นได้ชัดว่าเหนือความคาดหมายของทุกคน

เมืองตงขุยและเมืองเทียนเหมินค่อยๆ ล่าถอยออกไป ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางจำนวนมากกลับไปยังค่ายทหาร เริ่มคุ้มกันทัพทหารล่าถอยออกไป

จากที่ไกลๆ มีคลื่นพลังงานเข้มข้นแผ่กระจายออกมา เข้มข้นจนถึงขั้นที่ทุกคนรับรู้ได้ถึงความกดดัน!

ยอดฝีมือขั้นเก้ากำลังอาละวาดอย่างบ้าคลั่ง!

ทางเมืองเทียนเหมิน ฟางผิงกระทั่งสัมผัสได้ถึงคลื่นความเคียดแค้นที่บ้าคลั่งจนถึงขีดจำกัด นั่นมาจากเจ้าเมืองเทียนเหมิน!

เสียงดังกึกก้องกระจายมาในอากาศไม่ขาดสาย

ยอดฝีมือของมนุษย์กำลังต่อสู้อยู่เช่นกัน ขัดขวางศัตรูไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายช่วยเหลือคนกลับไปได้

—

ไล่ฆ่ามาเกือบชั่วโมง

ฟางผิงจำไม่ได้ว่าตัวเองฆ่าไปกี่คน มีทั้งคนทั่วไป ผู้ฝึกยุทธ์ต่ำกว่าขั้นสาม ขั้นสี่ ถึงกระทั่งพบเจอกับขั้นห้า แต่ถูกขั้นห้าของฝ่ายตัวเองช่วยสกัดไว้เช่นกัน

ตอนที่ไล่ตามออกไปนอกเมืองยี่สิบลี้ ก็มียอดฝีมือลอยกลางอากาศตะโกนว่า “เก็บกวาดสนามรบแล้วรีบกลับเมือง!”

พวกทหารเริ่มพากันเก็บกวาดสนามรบ เคลื่อนย้ายร่างของเพื่อนพ้อง พวกผู้ฝึกยุทธ์ป้องกันอยู่รอบนอก ไม่ให้ใครมาแย่งคนไป

“ฉินเฟิ่งชิง…”

ฟางผิงหอบหายใจ เจอเข้ากับฉินเฟิ่งชิงที่เลือดไหลจากหน้าอกไม่หยุด

ฉินเฟิ่งชิงไม่ได้พูดอะไร

“เมื่อกี้…”

เวลานี้ฉินเฟิ่งชิงหันไปมองฟางผิง เอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า “นายไม่ได้ไป?”

“อืม”

ฟางผิงสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย ถามออกไปอีกครั้ง “เมื่อกี้…”