ตอนที่ 261-2 ขึ้นเหนือ (2)

ตอนที่ 261 ขึ้นเหนือ (2)

“เห็นหรือยัง?”

ฟางผิงโยนดัมเบลที่ถูกหักเป็นสองท่อนออกไปอีกทาง เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “อย่าคิดว่าแทงเท้าได้นิดๆ หน่อยๆ ก็ยอดเยี่ยมแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์ที่แท้จริงทุบหินแยกทองได้ง่ายๆ ด้วยซ้ำ ตัวกระเปี๊ยกอย่างเธอ ทนฝ่ามือคนอื่นไม่ได้หรอก หรือจะใช้หน้าหนาๆ ไปกำบัง? ดังนั้นเจอผู้ฝึกยุทธ์ อันดับแรกให้วิ่งหนี พยายามฝึกจวงกงให้ถึงระดับสอง ยึดการฝึกแทงเท้าเป็นหลัก ต้องหนีได้และสู้ได้เช่นกัน”

ฟางหยวนรีบพยักหน้าอย่างรวดเร็ว

น่ากลัวจริงๆ!

นั่นมันเหล็กเชียว พี่ชายกลับหักเป็นสองท่อนในพริบตาเดียว

ตัวเองไม่ได้ทนทานเหมือนกับเหล็กสักหน่อย

เห็นเด็กสาวฟังอย่างตั้งใจ ฟางผิงก็เอ่ยต่อด้วยรอยยิ้ม “ใกล้จะเป็นนักเรียนมอปลายแล้ว ฉันได้ยินว่าปีนี้โรงเรียนมัธยมหยางเฉิงอันดับหนึ่งจะตั้งห้องเรียนสายศิลปะการต่อสู้ขึ้นมา เธอเข้าไปเรียนแล้วก็ตั้งใจฟังอาจารย์ดีๆ ฉันไม่ได้มีเวลาขนาดที่ต้องมาอธิบายพื้นฐานให้เธอทุกขั้นตอน”

“ยังไม่มีหนังสือแจ้งมาเลย…”

ฟางหยวนยังไม่ทันพูดจบ ฟางผิงก็เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจทันที “เตือนเธอไว้ก่อน ไม่ช้าก็เร็วหนังสือแจ้งจะตามมา”

น้องสาวของเขาอยู่ในเมืองหยางเฉิง หากกระทั่งห้องเรียนสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ในโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งยังเข้าไปไม่ได้ นั่นก็ดูแคลนเขาเกินไปแล้ว

ฟางผิงไม่จำเป็นต้องไปทักทายด้วยซ้ำ นี่ไม่นับว่าใช้เส้นสายเช่นกัน วิชาวัฒนธรรมของฟางหยวนไม่ได้แย่เลย ปราณก็ไม่อ่อนด้อย ทำไมจะเข้าไม่ได้กัน

—

ครั้งนี้ฟางผิงไม่ได้รีบร้อนจะไป พักอยู่ที่บ้านหลายวัน

สอนเคล็ดวิชาต่อสู้ให้น้องสาว ตัวเองก็ฝึกวิชาหมัดจินกัง พูดคุยเรื่องทั่วไปกับแม่เป็นครั้งคราว

ระหว่างนั้นยังนัดเจอกับพวกอู๋จื้อหาว ได้รับสายตาอิจฉากลับมายกใหญ่ แถมยังถูกมอมเหล้าไปไม่น้อย

พวกอู๋จื้อหาวและหยางเจี้ยนเตรียมจะทะลวงเป็นผู้ฝึกยุทธ์ในช่วงปิดเทอมเช่นกัน แม้จะยังหลอมกระดูกไม่ถึงสองครั้ง แต่พวกเขารู้สึกว่าถึงขีดจำกัดแล้ว ไม่อาจฝืนต่อไปได้อีก

ระหว่างนั้นยังพูดเรื่องการขยับขยายของหยวนฟางคร่าวๆ แต่ยังต้องรอถึงเทอมหน้า พวกเขาไม่ได้พูดอะไรมากมาย

รอจนถึงวันที่สิบ ฟางผิงค่อยแบกกระเป๋าถือดาบขับรถไปยังเจียงเฉิง

เหล่าหวังบอกให้เขาติดต่อหา ฟางผิงคร้านที่จะโทรตอนนี้ พอดีที่เขาวางแผนจะไปทางเหนือผ่านเมืองเจียงเฉิง

ไม่ใช่ว่าจะไปซ้ำรอยเดิมของเหล่าหวัง ประเด็นอยู่ที่ยอดฝีมือของทางเหนือแข็งแกร่งกว่าทางใต้อยู่บ้าง

ทางเหนือมีมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ปักกิ่ง มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้หวากั๋ว มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้จิงหนาน…

แต่ทางใต้ นั่นต้องกลับไปมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ ฟางผิงคงไม่อาจทำเหมือนหวังจินหยาง ไปขวางที่ประตูใหญ่ของเซี่ยงไฮ้ได้หรอก ทั้งทางเหนือยังมีหลายสำนักใหญ่ ในนั้นมียอดฝีมือเช่นกัน

ครั้งนี้เขาต้องท้าประลองกับยอดฝีมือขั้นสามสูงสุด ทั้งยังมียอดฝีมือจากสำนัก จุดนี้ฟางผิงค่อนข้างตั้งตารอคอย

—

เจียงเฉิง

มาถึงเจียงเฉิง ฟางผิงก็ต่อสายหาหวังจินหยาง

ทั้งสองคนนัดเจอกันที่มหาวิทยาลัยหนานเจียง

เห็นฟางผิง ครั้งนี้หวังจินหยางสำรวจเขาอยู่ยกใหญ่ จู่ๆ ก็เอ่ยว่า “จะประลองกันสักหน่อยไหม?”

ฟางผิงส่ายหัว “ไม่ ตอนนี้ไม่จำเป็น”

เขาในตอนนี้ยังไม่แตะถึงจุดสูงสุด เคล็ดวิชาต่อสู้ไม่ได้ฝึกฝนถึงขั้นลึกล้ำ แม้หวังจินหยางจะใช้ความสามารถของขั้นสามต่อสู้กับเขา เขาไม่ใช้ความได้เปรียบเรื่องปราณ ก็ไม่อาจเอาชนะได้อยู่ดี

รอครั้งนี้เขากลับมาจากการท้าประลอง อาจจะเอาชนะได้ แต่ก็ชนะในความสามารถขั้นสามของหวังจินหยางเท่านั้น

สำหรับเรื่องที่ใช้หวังจินหยางเป็นเป้าหมายมาโดยตลอด ฟางผิงไม่ได้คิดจะเอาชนะความสามารถที่เขาลดขั้นลงมา รอเขาทะลวงสู่ขั้นสี่หรือขั้นห้า อยู่ระดับเดียวกับหวังจินหยางแล้ว เวลานั้นหวังจินหยางถึงจะเป็นเป้าหมายของเขา

ฟางผิงเดินไปก็หัวเราะว่า “การประลองเป็นเรื่องที่จะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้อยู่แล้ว ในเซี่ยงไฮ้ยังมีภารกิจของพี่อยู่เลย คะแนนไม่ใช่น้อยๆ ก่อนหน้านี้ผมก็คิดไว้แล้ว คะแนนนี้ต้องเอามาให้ได้ ชั่วพริบตาเดียวกลับผ่านไปเกือบปี ในเมื่อรอมาหนึ่งปีแล้ว รออีกสักหน่อยก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง”