ตอนที่ 271 กึ่งร่างทอง (1)

ตอนที่ 271 กึ่งร่างทอง (1)

สวนสนุกฮวนเล่อ

หลิงอีอีโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

ไม่มีผู้ตัดสิน ไม่มีการแนะนำตัว ทั้งไม่จำเป็นต้องแนะนำตัวด้วย

ทั้งสองคนพูดเกริ่นกันแล้ว หลิงอีอีที่เอวบางร่างน้อยก็ใช้ขวานแหวกอากาศราวกับผ่าภูเขาทั้งลูกทันที

แรงลมซัดออกไป ฝูงชนที่อยู่รอบๆ ต่างตกใจจนพากันถอยไปข้างหลัง หน้าซีดเป็นแถบๆ

ทุกคนลากระยะห่างออกมาจากทั้งสองคนกว่าสิบเมตร ลมวาดผ่านเข้ามา ราวกับแก้มถูกเฉือนด้วยคมดาบ

ยอดฝีมือขั้นสามสูงสุดสองคนปะทะกัน อานุภาพแทบไม่ด้อยไปกว่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่

ประเทศที่ใหญ่อย่างจีน ผู้ฝึกยุทธ์มีกว่าล้านคน คนที่ยืนอยู่แนวหน้าของขั้นสามจะมีสักกี่คน?

ความแข็งแกร่งที่หลิงอีอีแสดงออกมา แม้จะเป็นยอดฝีมือขั้นสี่ขั้นห้าบางส่วนที่มาชมการประลองต่างก็ตกตะลึงเช่นกัน

—

ฟางผิงไม่กล้าประเมินหลิงอีอีต่ำไปอีก ขวานยาวของเธอผ่าลงมา ฟางผิงเคลื่อนฝีเท้าอย่างว่องไว ชั่วพริบตาก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของหลิงอีอี ดาบยาวฟันออกไปทันที เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นในอากาศ

“รนหาที่ตาย!”

หลิงอีอีคำราม ขวานยาวที่โจมตีออกไปถูกดึงกลับ ก่อนจะพุ่งไปด้านหลังทันที

‘เคร้ง’

เสียงปะทะกันดังขึ้น ด้ามขวานโลหะผสมชนเข้ากับคมดาบเกิดประกายไฟลุกโชนไปทั่ว ฟางผิงรับแรงปะทะจนต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว หลิงอีอีกลับขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว

ฉวยเสี้ยววินาทีที่เธอเอนตัวมาข้างหน้า แขนสองข้างของฟางผิงขยายใหญ่ขึ้นมา กล้ามเนื้อนูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ดาบยาวไม่ฟันออกไปอีก แต่แทงไปที่หลังของอีกฝ่ายตรงๆ

เวลานี้หลิงอีอีกระโดดตัวขึ้นในอากาศ พื้นดินแตกร้าว ร่างหมุนวน ขวานยาวก็หมุนตาม ก่อนจะฟันลงมาในชั่วพริบตา!

ฟางผิงราวกับแตะเท้าบนเมฆ เท้าสองข้างแตะบนพื้นดินอย่างแผ่วเบา ดูเหมือนจะเคลื่อนไหวช้า แต่พริบตาเดียวกลับปรากฏตัวขึ้นด้านซ้ายของหลิงอีอีแล้ว ฟันดาบออกไปอีกครั้ง!

หลิงอีอีกำลังห้อยหัวในอากาศ เห็นแบบนั้นจึงเตะเท้าซ้ายออกไปชนกับดาบ ยืมแรงนั้นกระโดดลอยออกไปหนึ่งช่วง ก่อนจะร่วงสู่พื้นดินอย่างมั่นใจ มองฟางผิงด้วยใบหน้าจริงจัง

—

“ไอ้หนูนี่ก้าวหน้าไวไม่ใช่เล่น! ฝึกวิชาเคลื่อนเมฆได้ไม่เลวเลย”

กลางอากาศ ปรมาจารย์เฉินพยักหน้าเล็กน้อย ชื่นชมอยู่บ้าง

เฉินอวิ๋นซีใบหน้าขึ้นสี ตาเฒ่าหลี่กลับปิดปากเงียบไม่พูดอะไร

เขาเป็นคนแรกที่สำเร็จวิชาเคลื่อนเมฆถึงขั้นสูงสุด ทำไมน่ะเหรอ เพราะวิ่งไวน่ะสิ!

คิดว่าฟางผิงรอดเงื้อมมือจากยอดฝีมือขั้นหกได้เป็นเรื่องล้อเล่นจริงๆ หรือไง ภายใต้สถานการณ์คับขัน แม้ขั้นหกจะประมาทไปอยู่บ้าง ก็ไม่ควรปล่อยฟางผิงไปได้ง่ายๆ ขนาดนี้

—

อีกด้านหนึ่ง บนยอดชิงช้าสวรรค์ของสวนสนุกอันเล่อ

ผู้แข็งแกร่งจากปักกิ่งหลายคนกำลังชมการต่อสู้อยู่เช่นกัน

คนพวกนี้ไม่ได้เลือกทำตัวเด่นไปยืนอยู่กลางอากาศ แต่ไปยืนอยู่บนชิงช้าสวรรค์แทน ลมพัดปลิวชายเสื้อขึ้นมา ให้ความรู้สึกราวกับเทพเซียนไม่น้อย

ตอนนี้ชายหน้าขาวรูปร่างกำยำที่คล้ายอยู่ในวัยกลางคนเอ่ยขึ้นว่า “เด็กจากเซี่ยงไฮ้คนนี้พัฒนาเร็วทีเดียว อีอีอยากเอาชนะเขา ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น”

“หัวหน้าฟู่วางใจ อีอีต้องชนะแน่!”

ชายวัยกลางคนตัวสูงที่อยู่ด้านข้างหัวเราะออกมา เอ่ยอย่างเรียบนิ่งว่า “พัฒนาเร็วเป็นทั้งความได้เปรียบและเสียเปรียบในเวลาเดียวกัน หากฟางผิงอาศัยความเร็วนั้น ต้องแพ้อย่างแน่นอน!”

—

ทั้งสองฝ่ายเพิ่งจะพูดจบ ในสนามฟางผิงเคลื่อนไหวปานสายฟ้าแลบ บุกโจมตีหลิงอีอีไม่หยุดหย่อน ดาบยาวฟันแหวกในอากาศ

หลิงอีอียืนอยู่กับที่ไม่ขยับไปไหน แม้หัวขวานจะเทอะทะอยู่บ้าง แต่พออยู่ในมือหลิงอีอีกลับสั่งการคล่องแคล่วราวกับเป็นแขนของเธอ ปัดป้องอย่างรวดเร็ว

เกิดประกายไฟกระเด็นไปทั่ว!

โจมตีติดต่อกันกว่าสิบครั้ง จู่ๆ หลิงอีอีก็แค่นเสียงว่า “เล่นพอแล้วหรือยัง?”

ฟางผิงปรากฏตัวห่างออกไปไม่กี่เมตรทางด้านซ้าย เอ่ยด้วยยิ้มตาหยีว่า “หยั่งเชิงฝีมือของเธอดู ยังพอใช้ได้ แต่นี่ไม่ใช่ความสามารถที่เธอโม้ไว้ด้วยซ้ำ หลิงอีอี เธอทำให้ฉันผิดหวังอยู่บ้าง…”

เสียงยังค้างอยู่กลางอากาศ ตัวของฟางผิงกลับปรากฏขึ้นบนหัวของหลิงอีอีแล้ว

ครั้งนี้เงียบงันไร้สุ้มเสียง

ดาบยาวมีประกายแสงสีแดงส่องสว่างอย่างเลือนราง ความเร็วนั้นไม่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่า ฟันลงไปอย่างรวดเร็ว

—

“ดาบคลั่งโลหิต!”

ในฝูงชนมีคนจำเคล็ดวิชาต่อสู้ของฟางผิงได้

ฟัน ผ่า กดและดันก่อนหน้านี้เป็นกระบวนท่าเดี่ยวทั้งหมด ไม่ได้ใช้การทบพลังติดต่อกันที่เป็นจุดเด่นของเคล็ดวิชาดาบคลั่งโลหิต

ตอนนี้ฟางผิงเปลี่ยนจากบ้าคลั่งในตอนแรกเป็นออกกระบวนท่าอย่างไร้เสียงแทน ดูคล้ายไม่มีเรี่ยวแรง ทว่าพวกผู้ฝึกยุทธ์กลับสามารถสัมผัสได้ถึงพลังปราณอันมหาศาลที่แฝงอยู่ในดาบนั้น

“รออยู่นานแล้ว!”

หลิงอีอีราวกับไม่มีความแปลกใจแม้แต่น้อย คำรามเสียงต่ำ ก่อนจะกระโดดสองเท้าแตะพื้น คลายด้ามขวานในมือขวา ชกหมัดไปปะทะกับดาบยาวด้านบน

‘ตู้มๆๆ…’

เสียงดังติดต่อกันราวกับระเบิดดังขึ้น ครู่ต่อมาทุกคนก็เห็นหลิงอีอีชักมือขวากลับ ขยับขวานในมือซ้าย ก่อนจะฟันฝ่าอากาศขึ้นไปด้านบนอย่างรวดเร็ว

‘ปัง!’