ตอนที่ 274 น่าจะไม่มีใครรู้ประวัติอันดำมืดของฉัน (1)

ตอนที่ 274 น่าจะไม่มีใครรู้ประวัติอันดำมืดของฉัน (1)

จวนผู้ว่าหนานเจียง

แม้จางติ้งหนานจะยุ่งตัวเป็นตัวเกลียว แต่พอรู้ว่าฟางผิงมาเยี่ยม ก็ยังคงเจียดเวลาออกมาต้อนรับฟางผิงได้

ห้องทำงานผู้ว่า

จางติ้งหนานขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “น่าสนใจ จิงชี่เฉินรวมเป็นหนึ่งแล้วสินะ”

ฝีมือของขั้นสาม ในสายตาของจางติ้งหนานแล้ว ไม่ได้สำคัญอะไร

สถานการณ์ที่ไร้ศัตรูในระดับเดียวกัน อันที่จริงปรมาจารย์อย่างพวกเขาชอบเรียกว่าจิงชี่เฉินรวมเป็นหนึ่งมากกว่า

ฟางผิงที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสาม ไม่อาจเป็นฝ่ายควบคุมจิงชี่เฉินของตัวเองได้ แม้จะเป็นยอดฝีมือขั้นหกก็เป็นเรื่องยากเช่นกัน

ดังนั้นพวกเขาต้องอาศัยการต่อสู้ การยอมรับจากทุกคน อาศัยความเชื่อของตัวเอง สุดท้ายจึงจะเกิดเป็นสภาวะนี้ได้

ต่อสู้จนในระดับเดียวกันต่างคิดว่าคุณเป็นอันดับหนึ่ง ต่อสู้จนทุกคนให้การยอมรับ นั่นคุณก็จะไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันแล้ว

แต่ฟางผิงประลองกับหลิงอีอีเสร็จกลับทำได้เสียแล้ว?

“ฟางผิง เส้นทางปรมาจารย์นั้นเปิดอ้าออกให้เธอแล้ว”

จางติ้งหนานเผยรอยยิ้มขึ้นมา คล้ายกับแฝงไปด้วยเจตนาไม่ดีอยู่บ้าง

ฟางผิงไม่ได้มองเขาตรงๆ จึงไม่เห็นรอยยิ้มนั้นของเขา กลับเอ่ยอย่างสงสัยว่า “ไร้คู่ต่อสู้ในขั้นสาม เส้นทางสู่ปรมาจารย์ก็เปิดอ้าออกแล้ว?”

“ไร้คู่ต่อสู้ในขั้นสามไม่อาจอธิบายอะไรได้ เป้าหมายของการไร้คู่ต่อสู้คืออะไร? เพื่อให้จิงชี่เฉินรวมเป็นหนึ่ง เข้าใจหรือเปล่า? ไล่ตามสภาวะไร้คู่ต่อสู้ก็เพื่อไล่ตามความสมบูรณ์แบบของตัวเอง อาจารย์ของเธอก็ไล่ตามสภาวะนี้เช่นกัน เธออยากต่อสู้กับขั้นหกให้หมด เพื่อทำให้ถึงขั้นไร้คู่ต่อสู้อย่างแท้จริง เอาชนะอุปสรรคในใจได้ อุปสรรคในใจเธอนั้นเป็นอุปสรรคใหญ่อย่างยิ่ง ดังนั้นเธอจึงอาศัยร่างกายตัวเองทำถึงขั้นรวมเป็นหนึ่ง เป็นเรื่องยาก ยากอย่างถึงที่สุด! คนทั้งหมดยอมรับแล้ว เธอก็จะยอมรับตัวเองเหมือนกัน แบบนั้นถึงจะเดินทางลัดแตะในจุดสูงสุดกลายเป็นปรมาจารย์ได้ แน่นอนว่าเส้นทางนั้นมีมากมาย นี่ไม่ใช่เส้นทางเพียงเส้นเดียว ปรมาจารย์ไม่ได้ประลองจนไร้คู่ต่อสู้ทั้งหมดเช่นกัน”

“อาจารย์ของเธออยากจะสู้ในขั้นหกจนไร้คู่ต่อสู้ เกรงว่าจะไม่มีหวังแล้ว ต้องดูว่าเธอสามารถเอาชนะอุปสรรคได้หรือเปล่า ละทิ้งความคิดยุ่งเหยิงวุ่นวาย รวมร่างกายและจิตใจเป็นหนึ่งเดียวก้าวเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ ส่วนเธอฟางผิง ไม่ใช่บอกว่าจะเป็นปรมาจารย์ได้แน่นอน แต่รักษาสภาพการณ์นี้ไว้ ประคองจนถึงขั้นหกสูงสุด เธอก็ย่อมสามารถเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ได้ตามธรรมชาติ นี่จึงเป็นหนึ่งในสาเหตุที่แต่ละท้องที่ให้ความร่วมมือกับเส้นทางท้าประลองของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสาม เธอน่าจะเข้าใจดี ไม่ว่าจะไปท้าประลองใคร แทบไม่มีใครสร้างอุปสรรคให้เธอ เพราะนอกจากเธอจะอยากไร้คู่ต่อสู้ คนอื่นๆ ก็คิดเหมือนกัน เธอประสบความสำเร็จไร้คู่ต่อสู้ งั้นก้าวสู่ขั้นปรมาจารย์ก็เป็นเรื่องง่ายขึ้นเยอะ คนอื่นๆ ล้วนเหมือนกัน ผู้ฝึกยุทธ์สิบอันดับแรกของขั้นสาม อันที่จริงอยากใช้ทางลัดนี้กันทั้งนั้น แต่คนที่สามารถเดินไปได้อย่างแท้จริงกลับมีแค่คนสองคนเท่านั้น…”ไอรีนโนเวล

ฟางผิงรีบเอ่ยว่า “ผมไร้คู่ต่อสู้แล้ว พวกเขายังจะเดินเส้นทางนี้ได้ยังไงอีก?”

จางติ้งหนานหลุดหัวเราะ “เธอไร้คู่ต่อสู้? เธอไปประลองสองคนนั้นจากหน่วยทหารหรือยัง? ยังสินะ พวกเขายังไม่ได้สู้กับเธอ ยังไม่ได้แพ้ให้เธอ หากคิดว่าตัวเองไร้คู่ต่อสู้ ทำไมถึงจะเดินไม่ได้ล่ะ? ทั้งแม้ว่าแพ้แล้ว ขอแค่ตัวเองมีความเชื่อมั่นมากพอ ก็สามารถรักษาสภาพการณ์นี้ไว้ได้เหมือนกัน”

“อ้อ สะกดจิตตัวเองสินะครับ เข้าใจแล้ว”

ฟางผิงกระจ่างแจ้ง เรื่องนี้ฉันเข้าใจ เพิ่งไปเจอเจ้าหมอนั่นมา อยู่แค่ขั้นสี่ตอนปลายกลับสะกดจิตให้ตัวเองเชื่อว่าไร้คู่ต่อสู้ในขั้นสี่แล้ว

จางติ้งหนานหัวเราะ ไม่พูดมากเช่นกัน ล้อเล่นแล้ว สะกดจิตตัวเองก็ได้งั้นเหรอ?

ไม่มีฝีมือที่แข็งแกร่งกว่าคนอื่น ไม่มีความเชื่อว่าไร้คู่ต่อสู้ คำพูดไร้หลักฐานของเธอ บอกว่าไร้คู่ต่อสู้ก็ไร้คู่ต่อสู้ได้จริงๆ แล้ว?

เจ้าหนูนี่ยังคงประสบการณ์น้อยเกินไป!

ฟางผิงไม่ล่วงรู้ความคิดของเขาอยู่แล้ว ไม่งั้นบางทีอาจจะรนหาที่ตายเอ่ยเหน็บแนมไปแล้ว ประสบการณ์น้อย น้อยบ้าอะไรล่ะ!