ตอนที่ 276-2 ผู้ฝึกยุทธ์เป่ยเจียง (2)

ตอนที่ 276 ผู้ฝึกยุทธ์เป่ยเจียง (2)

ฟางผิงคิดว่าชื่อเสียงของเขาฉาวโฉ่เป็นเพราะตัวเองแข็งแกร่งเกินไป คนอื่นเลยอิจฉาเขา ทำไมไม่เห็นมีใครพูดว่าเหลียงเวยเย่าโหดร้ายบ้าง?

ทั้งสองคนเป็นผู้ฝึกยุทธ์จากมหาวิทยาลัยเป่ยเจียง วิธีการต่อสู้เหี้ยมโหด โหดสำหรับศัตรู ทั้งโหดกับตัวเองเช่นกัน

ผู้ฝึกยุทธ์เป่ยเจียงฝีมืออาจจะไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น ปรมาจารย์ก็มีไม่เยอะ แต่ผู้ฝึกยุทธ์เป่ยเจียงมีพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่ง เนื่องจากพวกเขามักจะลงไปถ้ำใต้ดินบ่อยๆ

ปากทางเข้าถ้ำใต้ดินของเป่ยเจียงแทบจะเป็นคนของเป่ยเจียงที่รับผิดชอบดูแลกันเอง

เหลียงเวยเย่าขั้นหนึ่ง ซุนหมิงอวี่ขั้นสอง อันที่จริงต่างเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่เคยลงถ้ำมาก่อน

หากเป็นที่อื่น เดิมทีแทบไม่อาจให้ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งขั้นสองพวกนี้ลงไปตายในถ้ำฟรีๆ แต่เป่ยเจียงยิ่งมีพรสวรรค์ ก็จะยิ่งให้ลงถ้ำเร็วขึ้นเท่านั้น แทบไม่ปล่อยโอกาสให้คุณเอื่อยเฉื่อยได้

หน่วยทหารเป่ยเจียงให้กำเนิดยอดฝีมือแนวหน้าในขั้นสามออกมาสองคนมีส่วนเกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมด้วยเช่นกัน

—

ระยะห่างจากเป่ยเจียงและหนานเจียงค่อนข้างไกล ฟางผิงขับรถแบบไม่พักหนึ่งวันหนึ่งคืน เกือบหนึ่งพันห้าร้อยกิโลเมตรจึงมาถึงมณฑลเป่ยเจียง

วันที่ 7 สิงหาคม ฟางผิงเดินทางมาถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เป่ยเจียง

เขาเพิ่งจะลงรถ จู่ๆ หน้าประตูก็มีคนตะโกนว่า “ฟางผิงมาแล้ว แจ้งข่าวให้นักศึกษาขั้นสามสูงสุดออกมาต่อสู้!”

“สู้!”

“นักศึกษาขั้นสามสูงสุดเตรียมพร้อม!”

“ฟางผิงอยู่ไหน?”

“ฉันจะประลองกับเขาก่อน อย่ามาแย่งฉัน!”ไอรีนโนเวล

“…”

มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เป่ยเจียงแทบจะโกลาหลวุ่นวายขึ้นมาในชั่วพริบตา นักศึกษากลุ่มใหญ่ถืออาวุธพุ่งมาทางหน้าประตูอย่างว่องไว อาจารย์บางส่วนแตะเท้าขึ้นกลางอากาศ ตะโกนเสียงดังว่า “ทุ่มสุดกำลัง เป่ยเจียงไม่มีคนขี้ขลาดตาขาว!”

“เอาชนะฟางผิงได้มีรางวัลใหญ่ให้!”

“…”

ฟางผิงอ้าปากค้าง!

ฉัน…ไม่ได้บอกว่าจะมาประลองสักหน่อย!

ฉันแค่มาสำรวจดู ถือโอกาสถามทางไปหน่วยทหารเป่ยเจียงเท่านั้น

ผลปรากฏว่าเขายังไม่ทันอ้าปาก ในมหาวิทยาลัยเป่ยเจียงก็มีคนกรูออกมากว่าพันคนแล้ว!

นี่จะทำอะไรกัน?

ตอนนี้หน้าประตูมีนักศึกษาจำนวนมากเผยท่าทีอยากลองของอยู่บ้าง

ฟางผิงหน้าเปลี่ยนสียกใหญ่ ฉันแค่มาถามทางเท่านั้น อยากจะถือโอกาสถามไถ่อาการบาดเจ็บของซุนหมิงอวี่ด้วย ใครจะสู้กับพวกนายกัน!

ตอนนี้ค่าทรัพย์สินของเขาไม่พอ ใครจะว่างมาผลาญปราณต่อสู้กับพวกนายกัน

เห็นว่าคนมาเยอะขึ้นเรื่อยๆ อาจารย์ของเป่ยเจียงยังกระตุ้นให้คนอื่นๆ ออกมาชมการประลอง ฟางผิงไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร หมุนตัววิ่งหนีขึ้นรถไปทันที

ไม่ถึงสามสิบวินาที เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้น ก่อนฟางผิงจะขับรถหายไป

เขาจากไป ทั่วทั้งมหาวิทยาลัยก็ตกสู่ความสงบในชั่วพริบตา

หน้าประตูนักศึกษากลุ่มหนึ่งสบสายตากัน มีคนเอ่ยอย่างขุ่นเคืองว่า “ต้องเป็นหลิวหลินแน่เลยที่ทำเขาตกใจจนหนีไป เธอจะยืดหน้าอกขึ้นมาทำไม ใหญ่จนคนเขาไม่กล้าตีน่ะสิ!”

“ไอ้สารเลว!”

ผู้ฝึกยุทธ์หญิงที่ยั่วยุฟางผิงก่อนหน้านี้ลอบด่าออกมา เอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “เจ้าหมอนี้อะไรกัน? มาแล้วก็วิ่งหนี ไม่มีความเป็นผู้ชายสักนิด! ฉันคิดว่าเขากล้าลงมือกับผู้หญิง น่าจะเป็นคู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อคนหนึ่งซะอีก นึกไม่ถึงว่าจะดีแค่เปลือกนอก!”

“ใช่แล้ว วิ่งอะไรกัน พวกเรากินเขาได้หรือไง? จริงๆ เลย น่าเบื่อชะมัด”

“เป็นความผิดของหลิวหลินนั่นแหละ ทำคนอื่นตกใจ น่าจะไม่เคยเจอใหญ่ขนาดนี้มาก่อน กลัวว่าจะทำใจตีจนระเบิดไม่ได้น่ะสิ…”

“…”

ทุกคนซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์กัน ฟางผิงกลับวิ่งหนีไปไม่เห็นเงานานแล้ว

—

“ผู้ฝึกยุทธ์เป่ยเจียงเป็นบ้ากันไปหมดแล้วสินะ!”