ตอนที่ 284 การเปลี่ยนแปลงของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ (1)

ตั้งแต่วันที่ 22 สิงหาคม ฟางผิงก็เริ่มปลุกระดมพวกนักศึกษา สมาคมผู้ฝึกยุทธ์ต้องมีการเปลี่ยนแปลง!

คนของสมาคมผิงหยวนก็ได้ทำประโยชน์ที่ควรทำอีกครั้ง

—

ภายในมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้

“รุ่นพี่จางอวี่ขึ้นปีสี่แล้ว ตามหลักสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ควรจะเลือกประธานใหม่ได้แล้ว!”

“ใช่แล้ว ปีสี่ไม่รับตำแหน่งประธาน เป็นฉันทมติของแต่ละมหาวิทยาลัย รุ่นพี่จางจะหลงในอำนาจเกินไปแล้ว!”

“พวกรุ่นพี่จางตอนนี้เริ่มเตรียมพร้อมกับอนาคตของตัวเองแล้ว มีเวลามาดูแลสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ที่ไหนกัน ตอนนี้สมาคมผู้ฝึกยุทธ์คงอยู่แค่ชื่อเท่านั้น นึกไม่ถึงว่ารุ่นพี่โจวเหยียนจะดูแลสมาคมแทน งั้นความหมายของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์อยู่ที่ตรงไหนกัน?”

“ต้องเปลี่ยนรุ่น! เลือกประธานใหม่!”

“ฉันคิดว่ารุ่นพี่เซี่ยเหล่ยไม่เลวเลย สามารถเป็นประธานได้”

“ฉันคิดว่ารุ่นพี่เซี่ยใช้ได้เหมือนกัน!”

“…”

ช่วงเวลาสั้นๆ เซี่ยงไฮ้ก็เกิดการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่

ผู้คนต่างเรียกร้องให้เซี่ยเหล่ยรับตำแหน่งประธาน!

—

ภายในสมาคมผู้ฝึกยุทธ์

จางอวี่นั่งพิงเก้าอี้ เอ่ยเสียงเบาว่า “ทุกคนมีความคิดเห็นยังไง?”

เซี่ยเหล่ยเอ่ยทุ้มลึก “ผมไม่ได้เป็นคนยุยง!”

“เซี่ยเหล่ยไม่ใช่คนแบบนั้น!” จางจื่อเวยที่เข้าสู่ขั้นสามช่วยพูดอีกแรง

จางอวี่ยิ้มบางๆ “ฉันเชื่อว่าไม่ใช่ความคิดของเซี่ยเหล่ย แต่ว่า…พวกนักศึกษาพูดถูกเหมือนกัน ปกติแล้วนักศึกษาปีสี่ไม่ควรรับตำแหน่งประธาน ฉันแค่…”

โจวเหยียนเอ่ยรับบทสนทนา “ประธานไม่ได้หลงในอำนาจ แค่ครึ่งปีหลัง การแข่งขันสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ครั้งที่สองยังต้องดำเนินต่อ เวลานี้ให้ประธานไป นั่นทำได้แค่ลาออกจากสมาคม หากถึงเวลานั้นจำกัดแค่สมาชิกในสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ ประธานก็ไม่อาจลงสนามได้แล้ว”

ฉินเฟิ่งชิงที่เพิ่งกลับมา เอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “สรุปแล้วปัญหาอยู่ที่ความสามารถ! ฝีมือเพียงพอ ใครจะกล้าปากมาก!”

ระหว่างที่พูด ฉินเฟิ่งชิงเอ่ยว่า “หากเป็นไปตามที่คาด ฟางผิงน่าจะทำเรื่องไว้ คนของสมาคมผิงหยวน ฉันรู้จักทั้งหมด พวกเขานั่นแหละเป็นคนเผยแพร่ ไม่ต้องสนใจเขา เด็กนั่นคิดจะเป็นประธาน ฉันก็คิดเหมือนกัน! เซี่ยเหล่ย นายอยากแข่งกับฉันไหม?”

เซี่ยเหล่ยขมวดคิ้ว ผ่านไปสักพักค่อยเอ่ยว่า “ฉินเฟิ่งชิง ประธานจางรับตำแหน่งนี้ ฉันไม่คิดจะแก่งแย่งอะไร แต่ถ้านายหรือฟางผิงอยากจะเป็น นั่นต้องถามความเห็นฉันก่อน!”

“นายคิดว่าตัวเองเป็นใคร!”

ฉินเฟิ่งชิงแค่นเสียง “อย่าคิดว่าทะลวงขั้นสี่แล้วก็ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงได้ ไม่ยินยอม พวกเราก็ประลองกันสักตั้งเท่านั้น!”

“นายคิดว่าฉันกลัวนาย!”

เซี่ยเหล่ยเผยแววตาเย็นเยียบ คิ้วพาดเฉียงขึ้น ดูเยือกเย็นกว่าเดิม

“พอได้แล้ว!”

จางอวี่ตะคอกเบาๆ ถูขมับเล็กน้อย ตำหนิว่า “หุบปากให้หมด ในเมื่อรู้ว่าฟางผิงเป็นคนทำ นั่นก็หมายความว่าฟางผิงอยากได้ตำแหน่งประธานสมาคม ทุกคนคิดเห็นยังไง?”

เหลียงเฟิงหวาที่เพิ่งทะลวงขั้นสี่เอ่ยอย่างเรียบนิ่งว่า “ฉันคิดว่าไม่เป็นปัญหา ตอนนี้ประธานอยู่ปีสี่แล้ว ไม่มีสมาธิจดจ่อกับสมาคมผู้ฝึกยุทธ์มากขนาดนั้นอีกแล้ว ในเมื่อเป็นแบบนี้เปลี่ยนประธานเป็นคนอื่นจะเป็นไรไป”

เซี่ยเหล่ยขมวดคิ้วว่า “รุ่นพี่เหลียง ฟางผิงคนนี้นายรู้จักมากเท่าไหร่? อย่าเห็นว่าเขาเป็นลูกศิษย์อาจารย์หลู่ก็คิดเข้าข้างกัน ฟางผิงนิสัยเป็นยังไง ฉันคงไม่ต้องสาธยายให้มาก แต่เขาเห็นประโยชน์ส่วนตนมากกว่า นี่ทุกคนต่างเห็นประจักษ์แล้ว! ไม่ว่าจะแพลตฟอร์มหยวนฟางหรือเรื่องที่เขาขายยาบำรุงในมหาวิทยาลัย รวมถึงถ่ายโฆษณาเล็กๆ พวกนั้นล้วนส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยไม่น้อย…”

เหลียงเฟิงหวายิ้มไม่พูดอะไร เย่ฉิงกลับแค่นยิ้มว่า “น่าขำ มหาวิทยาลัยมีกฏไม่ให้นักศึกษาถ่ายโฆษณาหรือไง? อธิการยังไม่ได้เอ่ยถึงด้วยซ้ำ นายกลับปฏิเสธเอาเอง! รุ่นน้องฟางฐานะยากจน ถ้ำใต้ดินถูกปิดล้อม ไม่มีเงินฝึกวิชา พึ่งตัวเองหาเงินเพื่อแลกเปลี่ยนทรัพยากรกลายเป็นความผิดซะแล้ว? รวมถึงขายยาบำรุง นั่นก็ขึ้นอยู่กับเขา เป็นคะแนนของเขาเอง นายกลัวว่าเขาจะขายยาบำรุงให้ใครกัน! เรื่องของแพลตฟอร์มอีก เขาดูแลแพลตฟอร์ม แสวงหาสิทธิประโยชน์ให้นักศึกษา นายทำไม่ได้ กลับไปปฏิเสธความทุ่มเทของรุ่นน้องฟาง? ทำไมล่ะ นายหลอมกระดูกสามครั้ง แก่กว่ารุ่นน้องฟางอยู่หนึ่งรุ่น ตอนนี้สู้เขาไม่ได้เลยอิจฉา? บอกว่ารุ่นน้องฟางเห็นแก่ตัว แล้วนายล่ะ? นายกล้าพูดไหมว่านายพุ่งเป้าไปที่รุ่นน้องฟางไม่ใช่เพราะเขาแย่งชิงความโดดเด่นไปจากนาย ตีแฟนของนาย? เซี่ยเหล่ย เป็นผู้ฝึกยุทธ์เหมือนกัน ทั้งเป็นคนฉลาดทั้งหมด อย่าได้เห็นคนอื่นเป็นคนโง่!”

เซี่ยเหล่ยเอ่ยด้วยยิ้มเย็น “นายอยากคิดแบบนี้ก็คิดแบบนี้ไปละกัน ประโยชน์ส่วนรวมหรือส่วนตัวย่อมรู้อยู่แก่ใจ!”