ตอนที่ 298-2 ฉินเฟิ่งชิง นายวิ่งเร็วแค่ไหนกัน (2)

ตอนที่ 298 ฉินเฟิ่งชิง นายวิ่งเร็วแค่ไหนกัน (2)

ฉินเฟิ่งชิงเอ่ยอย่างเบิกบานต่อว่า “โดยเฉพาะตอนนี้มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้รับซื้อสมุนไพรและอาวุธในราคาที่สูงขึ้น คะแนนก็จะเยอะขึ้น หากครั้งนี้ทำได้ดี พวกเราฝึกวิชาไปถึงขั้นหกสูงสุดโดยแทบไม่ต้องกลัดกลุ้มด้วยซ้ำ…”

ฉินเฟิ่งชิงคิดหมกมุ่นจนน้ำลายแทบจะไหลออกมา

โอกาสแบบนี้ดีที่สุดแล้ว!

ก่อนหน้านี้เพราะจัดหาวัตถุดิบให้บริษัทยาบำรุง บริษัทยาบำรุงจึงกดราคา ไม่ได้ให้ราคาที่สูงนัก

แต่ตอนนี้มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ผลิตเอง เดิมทีก็เพื่อให้สวัสดิการกับอาจารย์และนักศึกษา ราคารับซื้อจึงเพิ่มไปอีกเท่าตัว!

แทบจะอาศัยราคาเดิมในการเปลี่ยนแปลงเป็นผลิตภัณฑ์

สรุปแล้วได้รับวัตถุดิบเท่าเดิมกลับได้เงินเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งเท่า ฟางผิงไม่เป็นฝ่ายมาหาฉินเฟิ่งชิง ฉินเฟิ่งชิงก็ต้องหว่านล้อมเขาอยู่ดี

เห็นฟางผิงยังจมดิ่งในความเงียบ ฉินเฟิ่งชิงเร่งเร้าว่า “ไอ้เวรหวังจินหยางก็รู้เรื่องนี้เหมือนกัน ถ้าพวกเราไม่ไป เกิดเขาไปที่นั่นก่อน นายก็ร้องไห้รอเลยละกัน!”

ฟางผิงครุ่นคิดเล็กน้อย ถามว่า “นายวิ่งหนีได้ด้วยความเร็วสูงสุดเท่าไหร่?”

“ถามเรื่องนี้ทำไม?”

“ดูว่าจะเคลื่อนไหวร่วมกันยังไง”

“ถ้าทุ่มสุดกำลังก็ห้าสิบเมตรต่อหนึ่งวินาที…”

“ความเร็วหนึ่งร้อยแปดสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง?” ฟางผิงตกใจอยู่บ้าง แม่งเหอะ เร็วชะมัด!

ฉินเฟิ่งชิงยิ้มถ่อมตัวว่า “ใช้ความเร็วต่อชั่วโมงมาคำนวณไม่ได้ ฉันไม่ได้อึดขนาดนั้น อย่างมากก็วิ่งได้แค่ร้อยลี้เท่านั้น”

“อ้อ…”

ฟางผิงพยักหน้าว่า “เร็วดีนี่ ไม่เลวเลย งั้นก็ได้ พวกเราเตรียมตัวกันสักหน่อย รอฉันจัดการธุระเสร็จแล้ว ค่อยไปถ้ำใต้ดินด้วยกัน”

“นายตกลงสินะ?”

“อืม”

ฟางผิงพยักหน้า ตกลงอยู่แล้ว ฉันฝึกวิชาเคลื่อนไหวในอากาศได้ไม่เลวเหมือนกัน ตอนนี้ถ้าทุ่มสุดแรง ต่อให้เคลื่อนไหวในอากาศ ก็วิ่งเร็วไม่ต่างจากฉินเฟิ่งชิงเท่าไหร่

แต่ถ้าวิ่งบนพื้น อันที่จริงฟางผิงกลับวิ่งเร็วกว่าอยู่บ้าง

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ทำไมจะไม่เห็นด้วยอีก

ถ้าศัตรูไล่ฆ่าก็ควรจะไล่ฆ่าฉินเฟิ่งชิง

ฟางผิงวิ่งเร็วกว่าเขา ฝีมือแข็งแกร่งกว่าเขา พลังก็อึดกว่าเขา ทั้งสองคนวิ่งด้วยกัน คนที่ตายต้องเป็นฉินเฟิ่งชิงอยู่แล้ว

ฉินเฟิ่งชิงมองเขาอย่างลังเลอยู่บ้าง “แบ่งกันห้าสิบห้าสิบ?”

“แน่อยู่แล้ว ฉันเอาเปรียบนายได้รึไง?”

“เจอผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่ห้ามวิ่ง ต้องร่วมมือกันฆ่าเขา?”

“ไม่มีปัญหา ฉันคิดแบบนั้นเหมือนกัน”

“เจอผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกต่างคนต่างเอาตัวรอด อย่าคาดหวังให้ฉันช่วยนาย ครั้งก่อนต้องลากหวังจินหยางวิ่งไปด้วย ฉันเหนื่อยแทบตาย”

“แน่นอน ต่างคนต่างเอาตัวรอด นายก็เหมือนกัน อย่าคาดหวังให้ฉันช่วยนาย”

“งั้นก็ดี!”

ฉินเฟิ่งชิงยิ้มอย่างสุขใจ “งั้นตกลงกันตามนี้ แต่ยังต้องรออีกหน่อย ช่วงนี้ฉันกำลังฝึกเคล็ดวิชาระดับสูงแขนงหนึ่ง สักปลายเดือน พวกเราค่อยไปด้วยกัน”

“ได้”

อันที่จริงช่วงนี้ฟางผิงฝึกเคล็ดวิชาต่อสู้ระดับสูงอยู่เหมือนกัน รอสักหน่อยไม่เป็นไรอยู่แล้ว

ทั้งสองคนปรึกษากันเสร็จ ฉินเฟิ่งชิงก็เดินหน้าระรื่นจากไป

เข้าถ้ำใต้ดิน ทั้งสองคนไปด้วยกันปลอดภัยกว่าไปคนเดียวเยอะเลย อย่างน้อยค้างคืนก็มีคนสลับเฝ้ายาม

แต่คนปกติ หากไม่คุ้นเคยกัน ไม่มีใครเชื่อใจกันง่ายๆ อยู่แล้ว

แม้ว่าฟางผิงจะไร้ยางอายและตระหนี่ไปบ้าง แต่ฉินเฟิงชิงคิดว่ายังพอไว้ใจได้ บางคนตระหนี่ไร้ยางอาย แต่ปิดบังไว้ในใจไม่เปิดเผยให้เห็น แทนที่จะหาคนหน้าซื่อใจคด หาคนขี้เหนียวที่เปิดเผยอย่างฟางผิงจะดีกว่า

เห็นได้ชัดว่าฟางผิงไม่รู้ถึงความคิดของเขา ไม่งั้นเขาคงจะได้รู้ไปแล้วว่าเลือดที่แท้จริงมีสีเป็นยังไง

—

ฉินเฟิ่งชิงไปแล้ว ฟางผิงครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะบอกกล่าวกับเฉินอวิ๋นซี เดินลงตึกไปฝ่ายบริการ

ตอนนี้แม้ว่าเขาจะไม่มีคะแนน แต่ยังมีเงินสดติดตัวกว่าร้อยล้าน