ตอนที่ 310 ราชาปีศาจหวนกลับ (1)

ตอนที่ 310 ราชาปีศาจหวนกลับ (1)

ด้านนอกถ้ำใต้ดิน

เห็นฟางผิงและฉินเฟิ่งชิงออกมา ผู้ฝึกยุทธ์ที่เฝ้าประตูตกตะลึงไปเล็กน้อย

“กลับมาแล้ว?”

เมื่อวานทั้งสองคนเพิ่งจะเข้าไปเอง!

ผู้ฝึกยุทธ์เฝ้าประตูสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย “ข้างในเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

ฟางผิงส่ายหัวว่า “ไม่มีนะครับ”

“งั้นพวกเธอ?”

“ภารกิจเสร็จแล้วก็ต้องออกมาสิ ในนั้นไม่มีแม้แต่ที่กินข้าว หรือจะให้อยู่ไปตลอดกัน?”

ผู้ฝึกยุทธ์เฝ้าประตูสีหน้าเปลี่ยนไปอยู่บ้าง

อันที่จริงเขาชอบที่จะเห็นวัยรุ่นพวกนี้บุกทะลวงไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ ดังนั้นจึงมองฟางผิงและฉินเฟิ่งชิงด้วยมุมมองที่ต่างออกไป

แต่ตอนนี้นึกไม่ถึงว่าทั้งสองคนจะทนกับความยากลำบากไม่ได้…เมื่อก่อนฉินเฟิ่งชิงไม่ได้เป็นแบบนี้

ระหว่างที่กำลังคิดก็ได้ยินฟางผิงถามว่า “ฉินเฟิ่งชิง ครั้งนี้หนึ่งหมื่นกว่าคะแนนของนายวางแผนจะใช้ยังไง?”

“นายยุ่งอะไรด้วย ของนายเองก็หมื่นกว่าเหมือนกันไม่ใช่หรือไง”

ผู้ฝึกยุทธ์เฝ้าประตูนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย ไอ้เด็กพวกนี้กำลังพูดอะไรกัน?

“พวกเธอพูดถึงคะแนนเหรอ?”

ฟางผิงโบกมือลาเขา เอ่ยไปพลาง “อืม คะแนน ครั้งนี้หาได้ไม่เท่าไหร่ สองคนยังไม่ถึงสามหมื่นด้วยซ้ำ ครั้งหน้าพวกเราจะมาใหม่ ไม่ถึงหนึ่งแสนคะแนนไม่ออกมาหรอก!”

ผู้ฝึกยุทธ์เฝ้าประตูสติหลุดลอยไปแล้ว

ทั้งสองคนอยู่ในนั้นแค่หนึ่งวัน

จากนั้น…ฟางผิงก็บอกเขาว่าหาได้ไม่เท่าไหร่ ไม่ถึงสามหมื่นคะแนนของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ หรือจะพูดตรงๆ ว่าไม่ถึงเก้าร้อยล้าน!

“นี่ไปปล้นกันมาหรือไง?”

ผู้ฝึกยุทธ์เฝ้าประตูมองทั้งสองคนที่เดินจากไป พึมพำเบาๆ

ปีนี้คะแนนหาง่ายขนาดนั้นเชียว?

วันเดียวเท่านั้น ได้กว่าหนึ่งหมื่นคะแนน จากคนธรรมดาเข้าสู่ขั้นสี่อย่างรวดเร็ว แทบจะไม่มีความยากสำหรับเขาแล้วล่ะมั้ง?

หาเงินก็หาได้เป็นร้อยล้าน บ่มเพาะผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่คนหนึ่ง ไม่เลวเลยจริงๆ

ขอแค่คุณสมบัติพอไปวัดไปวาได้ ไม่ไร้ประโยชน์จนเกินไป

“ตอนนี้ถ้ำใต้ดินปลอดภัยแล้วอย่างนั้นเหรอ?”

ผู้ฝึกยุทธ์เฝ้าประตูยังคงคิดฟุ้งซ่านต่อ หรือฉันควรจะไปสักครั้งดี?

ตอนนี้พวกคนที่อยู่ในนั่นร่ำรวยกันหมดแล้วใช่หรือเปล่า?

ระหว่างที่กำลังคิด ประตูโลหะก็ถูกเปิดอีกครั้ง กลุ่มคนกว่าสิบคนเต็มไปด้วยบาดแผล กลิ่นคาวเลือดคลุ้งทั่วตัว

หัวหน้าทีมกลับเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยครุศาสตร์หวาตง เห็นคนเฝ้าประตูมองมาจึงเอ่ยอย่างผิดหวังว่า “สถานการณ์ถ้ำใต้ดินเลวร้ายกว่าเดิมแล้ว แค่เดินไม่กี่ก้าวก็เจอกับผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางกลุ่มใหญ่ หากเป็นแบบนี้ต่อไป ผู้ฝึกยุทธ์สามระดับล่างคงไม่อาจเข้าถ้ำได้อีกแล้ว”

ผู้เฝ้าประตูตกสู่ความตกตะลึงอีกครั้ง

เมื่อกี้สองคนนั่นเดินออกไปอย่างสบายๆ เสื้อผ้ายังใหม่เอี่ยม แทบไม่เห็นบาดแผล ทั้งยังพูดไม่ทุกข์ไม่ร้อนว่าได้ไม่กี่หมื่นคะแนน วางแผนจะใช้ยังไงดี

พวกคุณ…ไม่ได้ล้อฉันเล่นใช่ไหม?

“เมื่อกี้ฟางผิงและฉินเฟิ่งชิง…”

“อ่อ…พวกเขาทั้งสอง…” อาจารย์คนนั้นส่ายหัวว่า “พวกเขาเหมือนจะไปปล้นรังผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงคนหนึ่ง ครั้งนี้กอบโกยได้มหาศาลเชียวล่ะ”

ผู้เฝ้าประตูหุบปากตัวเองลงทันที

ฉันไม่พูดแล้ว

เด็กสองคนนั่นเข้าไปหนึ่งวัน แต่ไปปล้นบ้านของระดับสูงได้?

—

มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้

พวกนักศึกษาใหม่กำลังเฉลิมฉลองกัน ราชาปีศาจฟางออกไปจากมหาวิทยาลัย ช่างตื้นตันใจอะไรอย่างนี้

เรื่องนี้พวกนักศึกษาใหม่ที่เพิ่งเข้าสู่สมาคมผู้ฝึกยุทธ์เป็นคนพูด ได้ยินว่าเช้าของเมื่อวานราชาปีศาจฟางและฉินเฟิ่งชิง จอมก่อเรื่องของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์อีกคนหนึ่งแบกกระเป๋าออกไปด้วยกัน

ทำภารกิจต้องไปเป็นสิบวันไม่ก็ครึ่งเดือนถึงจะกลับมาอยู่แล้ว?

ผลปรากฏว่า…

พวกนักศึกษาใหม่ยังไม่ทันได้ดีใจ ในมหาวิทยาลัยก็มีคนเห็นฟางผิงและฉินเฟิ่งชิงแล้ว!

เวลานี้พวกถังเหวินแทบจะถูกนักศึกษาใหม่ทั้งมหาวิทยาลัยซ้อมตายแล้ว!

บอกไปเสียดิบดีว่าราชาปีศาจฟางผิงเดินทางออกไปแล้ว?

บอกไปเสียดิบดีว่าคนไม่อยู่ในมหาวิทยาลัยแล้ว?

พวกนายคิดว่าตัวเองอยู่ขั้นหนึ่งตอนปลายก็เจ๋งมากแล้วสินะ พวกเราก็ซ้อมพวกนายตายได้เชื่อหรือเปล่า?

จงใจให้พวกเราคลายความระวังลงอย่างนั้นสินะ?

—