ตอนที่ 314 เลือกยังไงดี (1)

ตอนที่ 314 เลือกยังไงดี (1)

บ้านพักหมายเลขแปด

หลู่เฟิ่งโหรวนั่งพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน ฟางผิงก็เอาบ้าง เอนตัวพิงโซฟายาวอีกตัวหนึ่ง

หลู่เฟิ่งโหรวจ้องเขาอยู่พักใหญ่ ผ่านไปสักพักจึงเอ่ยว่า “กลับไปให้คนส่งโซฟาชุดใหม่เข้ามาให้ฉันด้วย”

ฟางผิงงงงันอยู่บ้าง ฉันกำลังพูดเรื่องสำคัญ ทำไมถึงวกมาเรื่องโซฟาซะได้?

“เธอไม่ได้อาบน้ำมากี่วันแล้ว?”

หลู่เฟิ่งโหรวถามอย่างรังเกียจอยู่บ้าง ไม่จำเป็นต้องถามด้วยซ้ำ อย่างน้อยน่าจะหกเจ็ดวัน

“อาจารย์ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาคุยเรื่องอาบน้ำไม่อาบน้ำนะครับ…”

ฟางผิงกลัดกลุ้มไม่น้อย คุณออกประเด็นไปไกลแล้ว

หลู่เฟิ่งโหรวแค่นหัวเราะ เอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “มีสองตัวเลือก หนึ่งปฏิเสธ สองตอบตกลง”

“แค่เลือกสองอย่างนี้มีอะไรยากกัน?”

“ปฏิเสธไป นั่นก็ไม่เป็นไร เธอเป็นประธานสมาคมผู้ฝึกยุทธ์มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ ไม่ใช่ประธานสมาคมของหนานเจียง หนานเจียงไม่มีอำนาจสั่งให้เธอทำอะไร เธอคิดว่าจางติ้งหนานสั่งการคนอื่นเป็นเรื่องยากหรือไง? ทำไมไม่บีบบังคับให้เธอออกทัพ? นั่นเพราะเขาไม่มีสิทธิ์ตรงนี้ ดังนั้นปฏิเสธไปก็ไม่จำเป็นต้องสนใจอะไร ถ้าเป็นห่วงที่บ้านก็รับมาอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ ผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตไม่ใช่คนโง่ เธอวางท่าทีไม่ข้องเกี่ยว พวกเขาจะกล้าสร้างปัญหาให้เธอ? คิดว่าพวกเขาว่างจนไม่มีอะไรทำ ต้องฆ่าอัจฉริยะไปทั่วหรือไง?”

“เลือกอย่างที่สอง ตอบตกลง นั่นต้องมีระดับสูงมาลอบสังหารอย่างแน่นอน!”

ฟางผิงตกตะลึงไปเล็กน้อย “ระดับสูงเลยเหรอครับ?”

“ไร้สาระ ผลคะแนนการรบในขั้นสามของเธอหนีรอดจากเงื้อมมือขั้นหกได้ เห็นผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตเป็นคนปัญญาอ่อนหรือไง? ตอนนี้เธอเข้าสู่ขั้นสี่ พวกเขาจะเสี่ยงโจมตีเธอทั้งที่อาจโดนเธอวิ่งตามมาล้างแค้น? ดังนั้นมีแค่เลือกไม่ทำ หรือทำแต่ต้องเจอกับระดับสูง!”

หลู่เฟิ่งโหรวเอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “นอกจากจางติ้งหนานคิดจะจับหนอนบ่อนไส้แล้ว ยังคิดฉวยโอกาสล่อลัทธินอกรีตระดับสูงออกมา การทำลายล้างของระดับสูงคนหนึ่ง อันที่จริงน่ากลัวยิ่งกว่าหนอนบ่อนไส้ภายในซะอีก! หากลัทธินอกรีตจะลงมือกับเธอ ฟันธงร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าต้องส่งระดับสูงออกมา!”

ฟางผิงม่านตาหดเกร็ง ก่อนหน้านี้เขายังคิดว่าลัทธินอกรีตอาจจะไม่ส่งระดับสูงออกมาเสมอไป ยังไงสำหรับลัทธินอกรีตที่หดหัวอยู่ในกระดอง พลังการต่อสู้ของระดับสูงก็ถือเป็นสิ่งล้ำค่า

แต่ตอนนี้หลู่เฟิ่งโหรวพูดออกมาแบบนี้ ฟางผิงจึงค่อยรู้ว่าไม่ใช่อาจจะ แต่ส่งระดับสูงออกมาอย่างแน่นอนต่างหาก

เห็นฟางผิงเงียบไป หลู่เฟิ่งโหรวเอ่ยต่อว่า “เจอระดับสูงระยะไกลๆ จากความแข็งแกร่งพลังจิตใจของเธออาจจะไม่ตายเสมอไป แต่ถ้าถูกอีกฝ่ายประชิดตัวภายในสามสิบเมตร สองวินาทีเธอย่อมตายโดยไม่ต้องสงสัย! นี่หมายถึงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ด แน่นอนว่าโอกาสที่อีกฝ่ายจะส่งร่างทองขั้นแปดออกมานั้นมีน้อยมาก”

“ถ้าเธอรับภารกิจนี้ ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดคงคุ้มครองเธอไม่ได้ หากอยู่ไกลมาช่วยเหลือไม่ทันเธอก็ตายแล้ว ดังนั้นต้องให้ขั้นแปดถึงกระทั่งขั้นเก้าซุ่มตัวอยู่อย่างลับๆ โผล่ออกมาช่วยชีวิตเธอในช่วงเวลาสำคัญ”

ระหว่างที่พูด หลู่เฟิ่งโหรวเอ่ยต่อว่า “ทั้งหากคิดจะปกป้องจริงๆ…อย่างน้อยต้องใช้ขั้นแปดสองคน!”

“สองคน?”

ฟางผิงตกตะลึงไปอีกครั้ง ราวกับคิดอะไรได้ ตั้งสติเอ่ยว่า “คุณหมายความว่าถ้ามีคนเดียว…บางที…อาจนั่งมองผมตายอยู่เฉยๆ?”

“ฉันแค่พูดความเป็นไปได้ ใครจะรู้ว่าปรมาจารย์ยอดฝีมือพวกนี้คิดอะไรในใจอยู่ ให้สองคนช่วยกันสกัด งั้นต่อให้ในใจคิดหรือไม่คิดอะไรอย่างอื่นก็ช่วยเธอได้ทันทั้งนั้น แต่ถ้าคนเดียวอาจไม่เป็นแบบนั้นเสมอไป”