ตอนที่ 316 รอคุณทะลวงด่านแล้ว ผมจะมาเป็นอธิการบดี (1)

ตอนที่ 316 รอคุณทะลวงด่านแล้ว ผมจะมาเป็นอธิการบดี (1)

การแข่งขันรอบคัดเลือกเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด

แต่ละสนามย่อยล้วนมีนักข่าวเข้าไปถ่ายสัมภาษณ์

หลิวต้าลี่ปะปนอยู่ในฝูงชน กำลังเข้าไปสังเกตการณ์สนามแยก เตรียมตัวเลือกผู้เข้าแข่งขันบางส่วนเพื่อติดตามการสัมภาษณ์

ผลปรากฏว่าดูอยู่พักหนึ่ง หลิวต้าหลี่ก็รับรู้ได้ถึงอันตราย

เหมือนว่า…จะถูกคนจับจ้องอยู่!

ตอนที่เห็นผู้ฝึกยุทธ์แต่งกายด้วยเครื่องแบบมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้สองคนเดินเข้ามาหาเขา หลิวต้าลี่ก็มีปฏิกิริยาโต้ตอบอย่างว่องไว ไม่รอให้คนเดินเข้ามา ชั่วพริบตานั้นวิ่งไปแทบไม่เห็นเงา หลิวต้าลี่ที่อยู่ขั้นสามตอนปลาย ในหมู่นักศึกษาเซี่ยงไฮ้ถือว่าแข็งแกร่งมากเช่นกัน

เขาคิดจะวิ่งหนี คนทั่วไปไม่อาจจับเขาได้จริงๆ

หลังจากนั้นไม่นาน นักข่าวสาวคนหนึ่งก็เข้าสู่สนาม สมาชิกสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ที่รับหน้าที่ตรวจสอบกวาดสายตามองแวบหนึ่ง…น่าเกลียดเกินไปแล้ว!

ผู้หญิงน่าเกลียดแบบนี้มาเป็นนักข่าวจะสัมภาษณ์คนได้งั้นเหรอ?

ทั้งการแต่งหน้า…แทบไม่ใช่การแต่งหน้าแล้ว อย่างกับว่าทำรองพื้นหกใส่หน้าเท่านั้น

—

ผ่านด่านตรวจสอบแล้ว ‘นักข่าวสาว’ จึงถอนหายใจ แค่นเสียงเบาว่า “ตกหลุมพรางฉันจนได้ คิดว่าหลิวต้าลี่จับง่ายขนาดนั้นจริงๆ หรือไง?”

ขึ้นชื่อว่าเป็นคนบ้าที่แอบตามถ่ายคนอื่นมาอย่างยาวนาน กระทั่งสถานที่ต่อสู้ของยอดฝีมือขั้นแปด เขายังหาซอกซอยเล็ดลอดเข้าไปได้ เผชิญหน้ากับสนามแข่งขันย่อยที่ตรวจสอบไม่เข้มงวดเช่นนี้ ปะปนเข้าไปไม่นับเป็นเรื่องยากอะไร

“ฟางผิง…เจ้าคนไร้ยางอาย นึกไม่ถึงว่าจะบังคับใช้อำนาจที่มีอยู่มาจับฉัน น่าอายอะไรอย่างนี้!”

ด่าฟางผิงไปชุดหนึ่งแล้ว หลิวต้าลี่ก็อารมณ์ดีขึ้นไม่น้อย

ไอ้เวรนั่นอยู่ขั้นสี่ เหาะเหินในอากาศได้แล้ว น่าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตัวเอง หลบก่อนค่อยว่ากัน

รอเขาหาเงินได้เยอะ ซื้อยาบำรุงนิดหน่อยทะลวงเข้าขั้นสี่ หมอนั่นก็ไม่อาจทำอะไรเขาได้แล้ว

—

ฟางผิงวางสายโทรศัพท์ แค่นเสียงว่า “หมอนี่คงยังอยู่ในเซี่ยงไฮ้ ไม่แน่ว่าอาจจะอยู่ใต้หูใต้ตาทุกคนเนี่ยแหละ เจ้าหมอนั่นอยากได้เงินจะตายไป…”

กระทั่งเงินของฟางผิงยังกล้าหลอกเอาไป ไม่ต้องคิดก็รู้แล้วว่าหลิวต้าลี่ใจกล้าขนาดไหน

ตอนนี้การแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์เปิดฉากขึ้น หลิวต้าลี่หนีไปแบบนี้ ฟางผิงไม่เชื่อหรอก

น่าเสียดายที่ทีมลาดตระเวนของเซี่ยงไฮ้มีไม่เยอะ ทั้งยังเป็นนักศึกษาทั้งหมด ฟางผิงให้พวกเขาตามหาพักหนึ่งได้อยู่แล้ว แต่หากให้พวกเขาหาหลิวต้าลี่โดยเฉพาะไม่ทำงานอย่างอื่น นั่นคงไม่ได้ เว้นเสียแต่ว่าฟางผิงจะประกาศภารกิจให้จับหลิวต้าลี่

แต่ขั้นสามตอนปลาย…ภารกิจนี้ค่าตอบแทนไม่ใช่น้อย

เงินยังไม่ทันเอากลับมา ยังต้องจ่ายทุนออกไปอีก ฟางผิงยอมที่จะรอสักพักก่อนดีกว่า

ไม่สนใจหลิวต้าลี่อีก การแข่งขันร้อยอันดับแรกต้องจัดที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ เวลานั้นหากหลิวต้าลี่ยังอยู่ในเซี่ยงไฮ้ต้องมาอย่างแน่นอน เข้ามาในมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้แล้วเขาก็อย่าหวังจะหนีออกไปเลย

ฝ่ายการเงิน ครั้งนี้ฟางผิงไม่ได้มาเอาคะแนน แต่มารับเงินสด

ฟางผิงที่เงินเดือนสูงถึงสิบห้าล้าน มาเอาล่วงหน้าหนึ่งปี มูลค่าจึงสูงถึงหนึ่งร้อยแปดสิบล้าน

หลิวเมิ่งเหยาที่รับหน้าที่แจกจ่ายอดเอ่ยไม่ได้ “รุ่นน้องฟาง อีกสองตำแหน่งที่เหลือนายก็จะเอาไปด้วย?”

ตอนนี้ฟางผิงยังควบตำแหน่งหัวหน้าอีกสองฝ่าย ล่วงหน้ามาเอาเงินเดือนทั้งปี นั่นไม่ใช่จำนวนน้อยๆ

ฟางผิงเอ่ยอย่างมีเหตุผลว่า “เรื่องการรับนักศึกษา ผมก็ขยันขันแข็งมาตลอด รวมถึงการจัดงานแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์ครั้งนี้ยังทำเพื่อแย่งชิงทรัพยากรด้วย ผมคิดว่าไม่มีหัวหน้าฝ่ายรับนักศึกษาคนไหนทำได้ดีเท่าผมแล้วมั้ง? ส่วนฝ่ายกิจการภายใน…ทำควบกับตำแหน่งประธานมาตลอด ตอนนี้ถ้ำใต้ดินไม่มีภารกิจ หากมีภารกิจ ผมก็จะพาทุกคนลงถ้ำไปเหมือนกัน อย่างครั้งก่อนฉินเฟิ่งชิงจะลงไปในถ้ำ ผมไม่ใช่เป็นฝ่ายเสนอตัวจะไปกับเขาหรือไง? ทางกิจการภายในผมก็พยายามอย่างเต็มที่…”

หลิวเมิ่งเหยากลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่ยังคงส่งใบเสร็จประทับตราให้กับฟางผิง

ครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนหลิวเมิ่งเหยาจะเอ่ยเสียงเบา “ขอบคุณรุ่นน้องด้วย”

“หืม?”

“ครั้งนี้ฉันได้หนึ่งพันสองร้อยคะแนน น่าจะเพียงพอให้ฝึกฝนจนถึงขั้นสี่แล้ว”

ระดับหัวหน้าได้หนึ่งร้อยคะแนนต่อเดือน หนึ่งปีก็เป็นหนึ่งพันสองร้อยคะแนน

หลิวเมิ่งเหยามาจากจากสาขาศึกษาวิจัย อันที่จริงพลังต่อสู้ไม่นับว่าแข็งแกร่งเท่าไหร่ ก่อนหน้านี้ก็อยู่ขั้นสามตอนกลาง เพิ่งจะเข้าสู่ขั้นสามตอนปลายได้ไม่นาน

สำหรับเธอแล้ว หนึ่งพันสองร้อยคะแนน ถือว่าหาได้ยากยิ่ง

พวกฟางผิงไม่ทันไรก็หาคะแนนได้หลายพันหรือกระทั่งหลายหมื่นคะแนนแล้ว แต่นั่นมันฟางผิง ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามอย่างหลิวเมิ่งเหยา เดือนหนึ่งทำภารกิจง่ายๆ บางส่วน อย่างมากก็มีรายได้ไม่กี่ล้านเท่านั้น

เงินสามสิบหกล้าน เธอต้องใช้เวลาหลายปี ทั้งยังต้องเสี่ยงอันตราย

ก่อนจบการศึกษาอาจจะหาคะแนนได้ไม่เยอะขนาดนี้ด้วยซ้ำ เข้าสู่สังคมแล้ว หาเงินยิ่งยากขึ้นไปอีก

ขั้นสี่คงอยู่อีกไกลลิบ

ตอนนี้ได้ล่วงหน้าหนึ่งพันสองร้อยคะแนน เธอสามารถเข้าสู่ขั้นสี่โดยไม่ขาดแคลนทรัพยากร ที่เหลือก็ต้องดูความสามารถในการฝึกวิชาของตัวเองแล้ว

ฟางผิงยิ้มบางๆ ว่า “คนกันเอง เกรงใจอะไรครับ ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่ใช่เงินของผม หลักๆ อยู่ที่การสนับสนุนของรุ่นพี่ที่จบไปแล้วต่างหาก กลับไปทุกคนทะลวงด่านแล้ว ให้ทางสมาคมส่งธงเชิดชูเกียรติไปแขวนที่หน้าประตูบริษัทพวกเขาหน่อย ใช้เงินซื้อหน้าตาก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว ผมยังมีธุระอีก ต้องขอตัวก่อน ใช่สิ หนึ่งหมื่นสี่พันคะแนนของผมก็ส่งมาแล้วใช่หรือเปล่า?”