ตอนที่ 318-2 ให้ความสำคัญผมเกินไปแล้ว (2)

ตอนที่ 318 ให้ความสำคัญผมเกินไปแล้ว (2)

จางอวี่เฉียงพยักหน้าว่า “เรื่องนี้ผู้ว่าก็ให้ความสำคัญเช่นกัน แต่ตอนนี้ลัทธินอกรีตแฝงตัวอย่างมิดชิด ประธานฟางน่าจะรู้ว่าคนพวกนี้เป็นคนทั่วไปเหมือนกัน บางครั้งถึงกระทั่งเบื้องหน้ามีตัวตนอื่นอำพรางอยู่ ยากที่จะตรวจสอบ…”

“อยู่ที่ว่าใส่ใจหรือเปล่า สุดท้ายยังคงมีร่องรอยอยู่แล้ว ทางหนานเจียงลงแรง มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ย่อมช่วยเหลือ ถึงกระทั่งช่วยติดต่อรุ่นพี่บางคนที่จบไปแล้วได้ คนพวกนี้ต่างมีตำแหน่งสูงในแต่ละพื้นที่ ทุกคนร่วมมือกันวางตาข่ายดักจับ กลุ่มคนต่ำทรามพวกนั้นยังจะซ่อนตัวได้ลึกแค่ไหนกันเชียว?”

ระหว่างที่พูด จู่ๆ ฟางผิงก็เอ่ยว่า “นี่อยู่บนทางด่วนของอันเจียงสินะครับ? ”

จางอวี่เฉียงชะเง้อมอง พยักหน้าเล็กน้อย “ทางด่วนอันเจียงตอนกลางคืนไม่ค่อยมีคนอยู่แล้ว”

ฟางผิงยังคงขมวดคิ้ว ครุ่นคิดอะไรบางอย่างก่อนจะกระโดดออกจากหน้าต่างขึ้นไปยืนอยู่บนรถ

“ผู้เฒ่าหลิว อยู่หรือเปล่าครับ?”

“ผู้เฒ่าหลิว?”

ฟางผิงเรียกอยู่หลายครั้ง ผ่านไปสักพัก ในความมืดก็มีเงาร่วงมาจากบนฟ้า หลิวพั่วหลู่ปรากฏกายอยู่เบื้องหน้าเขา

ฟางผิงราวกับโล่งอก กระซิบว่า “ผู้เฒ่าหลิว ไม่มีอันตรายอะไรใช่ไหมครับ?”

“ไม่มีอะไร ฉันเฝ้าอยู่ด้านหลัง ลัทธินอกรีตไม่ได้ใจกล้าขนาดนั้นหรอก”

“ลำบากผู้เฒ่าหลิวแล้ว กลับไปผมจะเลี้ยงเหล้าคุณ”

หลิวพั่วหลู่หัวเราะ กระโดดตัวขึ้นหายวับไปกับความมืดอีกครั้ง

ฟางผิงกลับเข้าไปในรถเช่นกัน เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “หลอนตัวเองซะแล้ว ไม่มีอะไรครับ ผู้เฒ่าหลิวตามอยู่ข้างหลัง มีปรมาจารย์อยู่ ในใจก็รู้สึกปลอดภัยขึ้นมาไม่น้อย พูดตามตรง ตอนนี้ผมไม่ค่อยกล้าออกจากเซี่ยงไฮ้ เรื่องของลัทธินอกรีตยังไม่คลี่คลาย คงไม่อาจวางใจได้ ผมยังอยากให้ครอบครัวย้ายมาอยู่ในเซี่ยงไฮ้ด้วยซ้ำ ทางหนานเจียงไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่”

“ประธานฟางกังวลเกินไปแล้ว ในหนานเจียงยังคงมีหลักประกันความปลอดภัย ยิ่งไปกว่านั้นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงของพวกนอกรีตไม่ได้มีเยอะขนาดนั้น ยอดฝีมือของพวกเราจับตามองอย่างเข้มงวด พวกเขาไม่กล้าเสี่ยงโผล่หัว…”

จางอวี่เฉียงพูดไม่ทันขาดคำ จู่ๆ ฟางผิงก็ตะโกนว่า “วิ่ง!”

สิ้นเสียงนั้น ฟางผิงก็กระโดดออกจากหน้าต่างรถอย่างรวดเร็ว ไม่คิดจะหยุดพัก แตะปลายเท้ากับพื้นกระโดดขึ้นอีกครั้ง หายไปจากตรงนั้นในชั่วพริบตา

จางอวี่เฉียงที่อยู่บนรถปฏิกิริยาว่องไวเช่นกัน กระโดดหนีออกจากหน้าต่างทันที!

ทั้งสองเพิ่งจะออกจากรถ หน้าต่างกระจกรถก็แตกเป็นเสี่ยงๆ ก่อนรถยนต์จะแปรสภาพราวกับแป้ง ถูกบีบจนแบนราบในชั่วพริบตา

คนขับรถไม่สามารถวิ่งออกมาได้ ถึงกระทั่งอาจจะตายตั้งแต่ถูกบีบอัดแล้ว

“หนีไม่พ้นหรอก!”

กลางอากาศมีเสียงหัวเราะดังขึ้น ไล่ตามฟางผิงไปอย่างไม่ลดละ

ด้านหลังนั้นหลิวพั่วหลู่เพิ่งจะปรากฏกาย ด้านข้างก็มีคนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “สหายหลิว พวกเรามาคุยกันหน่อยเป็นไง…”

หลิวพั่วหลู่คำรามเสียงดัง “ใจกล้าไม่เบา นึกไม่ถึงว่าจะกล้าลงมือกับสองผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดผู้ยิ่งใหญ่!”

“พวกนายสมควรตายแล้ว เป็นคนของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้กลับไม่อยู่ที่นั่นดีๆ นายวิ่งโร่มานั่งรักษาการณ์ที่หนานเจียง เจ้าเด็กนั่นก็กางเล็บวางอำนาจ ครั้งนี้ฆ่าพวกนายแล้ว ดูสิว่ามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ยังจะกล้าออกหน้าหรือเปล่า!”

ในความมืด มีเงาหนึ่งทะลวงฝ่าอากาศออกมา แสงสว่างจ้านั้นพุ่งตรงหาศีรษะของหลิวพั่วหลู่ทันที

—

ในเวลาเดียวกัน

ฟางผิงคำรามเสียงดัง กระโดดหนีออกมานับสิบเมตร ใบหน้านั้นมีเลือดไหลออกมา พยายามต้านแรงกดดันจากอีกฝ่าย

“เอ๋…เอานายไว้ไม่ได้จริงๆ!”

กลางอากาศ ยอดฝีมือของพวกนอกรีตแค่นเสียงอย่างดูแคลน เห็นได้ชัดว่าแปลกใจอยู่บ้าง แม้จะอยู่ไกลกัน แต่ฟางผิงสามารถต้านแรงกดดันจากพลังจิตใจของเขาได้ นี่ถือว่าไม่ง่ายแล้ว

“พวกผู้อาวุโสไปอยู่ไหนกัน!”

ฟางผิงวิ่งหนีตายอย่างบ้าคลั่ง ตะโกนเสียงดัง

ยังมียอดฝีมืออีกสามคน คนไปไหนซะล่ะ?

“มาแล้ว!”

เสียงของเถียนมู่ลอยมาแต่ไกล เวลาชั่วพริบตาก็กระโดดลงมาจากฟ้า พุ่งหมัดเข้าหายอดฝีมือของพวกนอกรีต

เปรี้ยง!

เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่ว

ไม่นานเฉินเย่าถิงก็กระโดดลงมาจากอากาศ หัวเราะเสียงดัง “ไอ้หนูฟาง ไม่เลวนี่นา นึกไม่ถึงว่าจะล่อขั้นแปดออกมาได้หนึ่งคน ขั้นเจ็ดอีกสองคน เพื่อชีวิตเล็กน้อยของเธอ นี่ผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตจะทุ่มสุดกำลังแล้ว!”

ฟางผิงที่วิ่งออกมาไกลเกือบพันเมตรแล้ว เผยใบหน้าซีดเผือด ตะโกนอย่างโมโหว่า “ไอ้พวกนอกรีตเวร รอดูเถอะ ฆ่าฉันจำเป็นต้องใช้ระดับสูงเยอะขนาดนี้เลยหรือไง?”

“เหอะ!”

เสียงแค่นในลำคออย่างดูแคลนนั้นดังก้องในอากาศ

ฟางผิงประเมินตัวเองสูงเกินไป!

ครั้งนี้ลัทธินอกรีตส่งผู้ฝึกยุทธ์ขั้นแปดมาหนึ่งคน ขั้นเจ็ดอีกสองคน ใช้จัดการฟางผิงแค่หนึ่งในนั้น ส่วนที่เหลือมาเพื่อหลิวพั่วหลู่ต่างหาก