ตอนที่ 327-2 ระบบอัปเกรดอีกครั้ง (2)

ตอนที่ 327 ระบบอัปเกรดอีกครั้ง (2)

พวกเขาไปแล้ว พวกฟู่ชางติ่งก็พากันกลืนน้ำลาย

ตอนนี้มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้คงเป็นบ้ากันไปแล้วจริงๆ!

ประธานสองคนของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ถูกคนซ้อมจนเป็นคนโง่แล้วสินะ?

ฟางผิงหาเรื่องจะถูกซ้อมให้ได้ ฉินเฟิ่งชิงที่อยู่ขั้นสี่ก็ไปหาเรื่องถังเหวินที่อยู่ขั้นหนึ่ง ผลปรากฏว่าถูกคนเขามาคิดบัญชีถึงหน้าประตู

นี่นับเป็นเรื่องอะไรกัน?

“ฟาง…ฟางผิงล่ะ?”

เฉินอวิ๋นซีเอ่ยเสียงเบา ก่อนจะมองลอดรูขนาดใหญ่ออกไปข้างนอก ไม่เห็นฟางผิงเลย

“ไม่รู้สิ…คงไม่ตายไปแล้วหรอกนะ?”

หยางเสี่ยวม่านเอ่ยอย่างไม่มั่นใจนัก พยายามข่มกลั้นรอยยิ้ม “เขาให้คนชกตัวเอง อาจารย์ชกเขาเหมือนจะไม่ต่างกันนะ”

นับว่าได้ระบายความแค้นแล้ว!

ตัวก่อเรื่องของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์สองคน ครั้งนี้ถูกจัดการ ช่างสาแก่ใจจริงๆ!

ฟางผิงถูกชกเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว ส่วนฉินเฟิ่งชิงนั้น…เป็นการรนหาที่ตายจริงๆ

เหมือนที่ถังเฟิงพูดว่าไม่เคยเห็นฟางผิงรังแกถังเหวินแบบซึ่งๆ หน้า? รังแก นั่นก็ควรอยู่ในขอบเขต

นายเป็นแค่ขั้นสี่ นึกไม่ถึงว่าจะกล้ารีดไถกับขั้นหนึ่ง แทบไม่จำเป็นต้องคาดเดาก็รู้ว่าพรุ่งนี้ต้องเห็นฉินเฟิ่งชิงหัวปูดอย่างแน่นอน

—

ในเวลาเดียวกัน

ด้านบนสุดของตึกสมาคมผู้ฝึกยุทธ์

ฟางผิงลูบท้องตัวเอง เอ่ยด้วยใบหน้างงงวย “อะไรกันเนี่ย เจ้านี่มีประโยชน์แค่นี้?”

“สิ้นเปลืองค่าทรัพย์สินไปหลายแสนแทบไม่มีประโยชน์อะไร!”

“อีกอย่างหัวสิงโตจะคิดบัญชีกับฉินเฟิ่งชิง มาอัดฉันทำไมกัน!”

หัวสิงโตไม่นับว่าลงมือหนัก แต่ฟางผิงแทบไม่รู้ถึงการป้องกันใดๆ อัดตัวเองลอยลิ่วออกมาตรงๆ ม่านพลังงานเหมือนจะไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย

“เจ้านี่ตกลงมีประโยชน์อะไรกัน?”

“อยากรู้ชะมัด!”

ฟางผิงเต็มไปด้วยความสงสัย ครั้งนี้ระบบอัปเกรดไม่มีการหลอมอวัยวะภายในอย่างที่เขาต้องการ ช่างเถอะ อย่างมากก็เสียเวลาเพิ่มหน่อยเท่านั้น

ช่องเก็บของนับว่าเป็นเรื่องน่าดีใจ แต่ม่านพลังงานเหมือนจะแทบไร้ประโยชน์

“หรือค่าทรัพย์สินหนึ่งพันล้านจะแลกกับช่องเก็บของหนึ่งลูกบาศก์เมตรนี้?”

แม้เรื่องนี้จะยอดเยี่ยมแล้ว ทั้งค่าทรัพย์สินยังคงอยู่ แต่ฟางผิงยังไม่พอใจเท่าไหร่

ค่าทรัพย์สินหนึ่งพันล้านนี้ไม่ได้หามาอย่างง่ายๆ

“เฮ้อ ตกลงมันเป็นยังไงกันแน่!”

ฟางผิงถอนหายใจ การอัปเกรดครั้งนี้ทำให้เขาไม่พอใจเท่าไหร่

ระบบก็ไร้ประโยชน์ นึกไม่ถึงว่าจะไม่ให้คำอธิบายอะไรเลย

—

ในเวลาเดียวกัน

ถังเฟิงเผยสีหน้าสงสัย ครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะถามฉินเฟิ่งชิงออกไป “เมื่อกี้ฟางผิงมีอะไรแปลกไปหรือเปล่า?”

“สมองเขาละลายกับน้ำไปแล้ว!”

ฉินเฟิ่งชิงตอบกลับไป ก่อนจะเอ่ยใบหน้าขมขื่น “อาจารย์ ปล่อยผมไปเถอะครับ ผมไม่ได้คิดรีดไถรุ่นน้องถังจริงๆ คุณต้องเชื่อผม ผมเป็นคนประเภทนั้นหรือไง?”

“ใช่”

“อาจารย์ คุณอย่าใส่ร้ายผม นิสัยของผมคนนี้เป็นยังไงใครไม่รู้บ้าง ผมยอมรีดไถคุณดีกว่าต้องไปรีดไถกับขั้นหนึ่ง…”

ถังเฟิงชำเลืองตามองเขา สมองเธอก็ละลายกับน้ำไปแล้วเหมือนกัน?

รีดไถฉัน เธอลองดูสิ?

ฉินเฟิ่งชิงถอนหายใจ เอ่ยต่อว่า “อาจารย์ ผมไม่ได้ตัวคนเดียวนะครับ ถ้าคุณซ้อมผม อาจารย์ผมต้องล้างแค้นแทนผมแน่…”

“อาจารย์เฉินบอกแล้ว ซ้อมได้ตามสบาย” ถังเฟิงเอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “กระทั่งศิษย์ร่วมอาจารย์ยังกล้ารีดไถ ยังมีเรื่องอะไรที่ไม่กล้าอีก? อาจารย์เฉินไม่ได้จัดการให้ถึงที่สุดเพราะไม่อาจลงมือโหดเหี้ยมได้”

ฉินเฟิ่งชิงสีหน้าเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก เกือบลืมไปแล้วคนที่เขาหลอกเมื่อวานเป็นศิษย์ร่วมอาจารย์ของตัวเอง

ฉินเฟิ่งชิงถอนหายใจ ยอมรับชะตากรรมละกัน

ครั้งหน้าต้องระวังแล้ว!

ถังเฟิงไม่สนใจเขา เจ้าตัวก่อเรื่องพวกนี้ต้องหาโอกาสจัดการสักหน่อย ครั้งนี้เป็นฉินเฟิ่งชิง ครั้งหน้าต้องหาจังหวะสั่งสอนฟางผิงอีกครั้ง

แต่เมื่อครู่…ฟางผิงเหมือนแปลกไปอยู่บ้าง