ตอนที่ 336 ศัตรูไม่อาจหนีหน้ากันพ้น (1)

ตอนที่ 336 ศัตรูไม่อาจหนีหน้ากันพ้น (1)

แนะนำทีมเรียบร้อยแล้ว พิธีกรก็ประกาศเสียงดัง “หัวหน้าทีมทุกคนขึ้นมาจับฉลาก!”

ตอนนี้รองรัฐมนตรีกระทรวงการศึกษาคนหนึ่งพร้อมทั้งแม่ทัพจากหน่วยทหารอีกคนหนึ่งกระโดดลงมาจากชั้นสอง ทำหน้าที่เป็นประธานในพิธีจับฉลาก

ทั้งสองคนต่างเป็นยอดฝีมือร่างทองขั้นแปด

ฟางผิงเพิ่งจะก้าวเท้า ฉินเฟิ่งชิงก็หาวอย่างเบื่อหน่ายว่า “เล่นเนียนจริงๆ ปรมาจารย์สองคนนี้มาเพื่อช่วยโกงโดยเฉพาะสินะ?”

เพื่อป้องกันไม่ให้ทีมที่แข็งแกร่งมาเจอกัน ย่อมมีการโกงเกิดขึ้นอยู่แล้ว

จางอวี่อยากชักขาถีบเขาไปสักที!

นายแม่งจะหุบปากไม่ได้หรือไง?

ด้านหน้านั้นยอดฝีมือร่างทองขั้นแปดสองคนยังคงมองตรงอย่างแน่วแน่ ราวกับไม่ได้ยินอะไร

แต่ว่า…หางตากลับจำลักษณะของใครบางคนเอาไว้ ดีมาก นักศึกษาของเซี่ยงไฮ้เก่งจริงๆ แอบซุบซิบปรมาจารย์ต่อหน้า คิดว่าพวกเขาเป็นคนหูหนวกหรือไง?

อย่าพูดถึงพวกเขาเลย กระทั่งฟางผิงเองยังได้ยินเต็มสองหู ต้องโทษที่หูเขาดีเกินไป

—

หัวหน้าทีมทั้งยี่สิบทีมแทบจะเป็นประธานสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ของแต่ละมหาวิทยาลัย

ฟางผิงเพิ่งมาที่หลังจึงรู้จักคนไม่เยอะ

แต่คนอื่นๆ ส่วนมากคุ้นเคยกันดีแล้ว

ทุกคนมองหน้ากันไปมา บางคนแอบตื่นเต้นในใจไม่แสดงทางสีหน้า บางคนก็เผยท่าทีสบายๆ ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

คนที่ยืนอยู่ข้างฟางผิงคือเฉินเฮ่าหรานจากมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้จิงหนาน ตอนนี้เฉินเฮ่าหรานยังคงตื่นเต้นอยู่บ้าง เอาแต่จ้องมหาวิทยาลัยอย่างพวกเซี่ยงไฮ้ หวังว่าจะไม่เจอพวกเขาในรอบแรก

นอกจากมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ทั่วไปเจ็ดแห่ง มหาวิทยาลัยสิบสามแห่งที่ไม่เคยลงสนาม ในนั้นต้องมีคนเจอกันแน่

ฟางผิงกลับไม่สนใจ ทำแค่มองหวังจินหยางด้วยรอยยิ้ม “พี่หวัง พวกเราอย่าได้เจอกันดีกว่า ไม่งั้นคงแย่แล้ว”

หลังจินหยางเผยยิ้ม “หากเจอกันจริงๆ นั่นก็ช่วยไม่ได้ แต่ยังพอมีโอกาส”

รอบแรกเข้ารอบสิบแห่ง คัดออกสิบแห่ง

แต่สถาบันสิบแห่งที่ถูกคัดออกยังสามารถแข่งขันได้อีก ทีมผู้แพ้แข่งขันกัน ทีมผู้แพ้ที่ได้อันดับหนึ่งสามารถท้าประลองหนึ่งในสิบอันดับได้ โอกาสมีแค่ครั้งเดียว ชนะก็ได้แทนที่ แพ้ก็ไร้วาสนาขึ้นสิบอันดับ แต่ทีมผู้แพ้ต้องสู้กันหลายครั้ง สู้กันแล้วจะเหลือแรงท้าประลองอีกหรือเปล่า นั่นแทบไม่ต้องจินตนการ

ทุกคนไม่พูดกันอีก ฟางผิงชำเลืองมองประธานสมาคมผู้ฝึกยุทธ์มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ซีซานไปหลายทีก่อนจะยื่นมือไปจับฉลาก

รอจนเปิดประดาษในมือ จู่ๆ ฟางผิงก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ศัตรูไม่อาจหนีหน้ากันพ้น นึกไม่ถึงว่าจะเจอกันจริงๆ!”

ทุกคนใบหน้าดำคล้ำทันที นายล้อพวกเราเล่น?

ในฉลากนั้นเป็นเลขหนึ่งถึงสิบ เลขของคนอื่นยังไม่ทันออกมา นายรู้ได้ยังไงว่าตัวเองต้องสู้กับใคร?

หลี่หานซงไม่เสแสร้งเหมือนฟางผิง เปิดกระดาษก็พูดออกมาทันที “เบอร์สี่”

ในฝูงชนนั้น ประธานสมาคมผู้ฝึกยุทธ์มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ตงหลินหน้าเปลี่ยนสีทันที เอ่ยเสียงทุ้มว่า “เบอร์สี่!”

“มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ปักกิ่งพบกับมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ตงหลิน!”

—

เหยาเฉิงจวินกวาดสายตาแวบหนึ่ง เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “เบอร์หก”

“ฉันก็เบอร์หก” ประธานสมาคมมหาวิทยาลัยครุศาสตร์หวาตงส่ายหัวเล็กน้อย หมดหวังแล้ว

“โรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่งพบกับมหาวิทยาลัยครุศาสตร์หวาตง!”

“โรงเรียนเตรียมทหารจิ่วโจวพบกับมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เทียนหนาน!”

“โรงเรียนเตรียมทหารอวิ๋นเมิ่งพบกับมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้จงโจว!”

“มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีหวาหนานพบกับมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้หนานเจียง!”

“มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้หวากั๋วพบกับมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เป่ยเจียง!”

“มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ฉางเจียงพบกับมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ไท่ซาน!”

คล้อยหลังจากรายชื่อคู่ต่อสู้ที่ถูกทยอยประกาศออกมา ฟางผิงก็คลี่กระดาษในมือ เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “จุๆ มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ซีซาน…ขอโทษด้วย ดีใจจนลืมตัวไปหน่อย ฉันไม่ได้เตรียมตัวจะสู้กับซีซานสักหน่อย”

ประธานสมาคมผู้ฝึกยุทธ์มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ซีซานใบหน้าดำคล้ำ ยังมีอีกสองทีมที่ยังไม่ประกาศ!

ทั้งเขาและฟางผิงต่างอยู่ในสี่ทีมนี้

ยอดฝีมือร่างทองจากหน่วยทหารคนนั้นประกาศต่อ “วิทยาลัยเหมืองแร่ปักกิ่งพบกับมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ตงหนาน!”

ฟางผิงถอนหายใจ “เฮ้อ น่าเสียดาย”

ตอนนี้คนของมหาวิทยาลัยซีซานใบหน้าดำคล้ำทั้งกลุ่ม!

แม่งเหอะ โกงชัดๆ!

โกงกันอย่างหนัก!

อะไรจะบังเอิญขนาดนี้ รอบแรกก็เจอกับมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้แล้ว?

จางเหว่ยที่เพิ่งถูกฟางผิงสั่นสะเทือนจนเลือดไหลที่หู ตอนนี้ใบหน้าซีดเผือด