ตอนที่ 348-2 คิดว่าฉันความจำเสื่อมหรือไง (2)

ตอนที่ 348 คิดว่าฉันความจำเสื่อมหรือไง (2)

ฉินเฟิ่งชิงคุ้นเคยอยู่แล้ว

แต่ความคุ้นเคยนี้ เป็นการคุ้นเคยคนละเรื่องกัน

ลังเลอยู่พักหนึ่งก่อนหูหย่งจะก้าวขึ้นมา เอ่ยเสียงเบาว่า “ฉินเฟิ่งชิง ได้ยินว่านายเคลื่อนไหวฝีเท้าได้เร็ว ครั้งนี้ประมือกับโรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่ง ฟางผิงวางแผนให้นายลงสนามลำดับที่เท่าไหร่?”

ฉินเฟิ่งชิงชำเลืองมองเขา ส่ายหัวว่า “ฉันไม่ได้เร็วอะไร ฟางผิงถึงจะเร็วกว่า อีกอย่างนายอย่ามาหยั่งเชิงข้อมูลจากพวกเราเลย ฟางผิงไม่พอใจนายตั้งนานแล้ว ถ้าเขาได้ยินเข้า ต้องหาโอกาสสร้างปัญหาให้นายแน่”

“ฟางผิงไม่พอใจฉัน?”

หูหย่งทำหน้าแปลกใจ ฉันไม่ได้ไปหาเรื่องเขาสักหน่อย

“ครั้งก่อนนายประมือกับวิทยาลัยสตรีเซี่ยงไฮ้ไม่ใช่หรือไง? แล้วก็ยังพูดถึงฟางผิง ฟางผิงโมโหอย่างหนัก เอาแต่คิดหาเรื่องนายตลอดมา…”

หูหย่งสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย ขำแห้งว่า “ไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง?”

“ไม่ขนาดนั้น?” ฉินเฟิ่งชิงแค่นหัวเราะ “งั้นนายน่าจะไม่รู้จักเขาดีพอ เขาเป็นคนที่มีแค้นแล้วต้องชำระ”

“แค่กๆ ใช่สิ เมื่อวานฟางผิงไม่ได้มาดูการแข่งใช่หรือเปล่า?”

“อืม เขาบอกว่าต้องเตรียมตัวต่อสู้กับโรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่ง ไม่ได้ออกจากโรงแรมเลย”

“อ่อ ฟางผิงตั้งใจจริงๆ” หูหย่งพยักหน้า เอ่ยราวกับไม่รู้เรื่องอะไร “ฟางผิงเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว ฉันเคยได้ยินมาเหมือนกัน ก่อนหน้านี้หนีรอดจากขั้นหกมาได้?”

“ไม่ใช่แค่นั้น ขนาดราชาเจี่ยวขั้นแปดเขาก็เคยหนีรอดมาเหมือนกัน…”

พูดจบ ฉินเฟิ่งชิงก็เอ่ยอย่างระแวดระวังว่า “ทำไม นายเป็นตัวสอดแนมให้โรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่งหรือไง?”

หูหย่งยิ้มเจื่อนๆ “ดูพูดเข้า ครุศาสตร์หวาตงไม่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่งสักหน่อย ช่างเถอะ ฉันไม่ถามแล้ว จบนะ”

หูหย่งไม่รั้งตัวอยู่นานอีก ตอนที่จะออกไปยังมองไปทางฟางผิงแวบหนึ่ง

เอาสิ!

เมื่อวานฟางผิงไม่ได้มาดูการแข่งขัน ไม่มีใครเห็นเขาทั้งวัน!

เคลื่อนไหวได้รวดเร็ว!

มีแค้นต้องชำระ!

ใจ…ก็ไม่ได้กว้างเท่าไหร่

เวลาและโอกาสต่างมีพร้อม

ลำพังปรมาจารย์ในโรงแรมยังไม่พูดอีกว่าใครลอบโจมตีตัวเอง หากรู้ว่าเป็นฟางผิง นั่นก็เป็นเรื่องปกติแล้ว

ฟางผิงเป็นอัจฉริยะของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้หรือจะพูดว่าเป็นบุคคลระดับแนวหน้าในประเทศจีน

เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ถูกเปิดเผย หากฟางผิงอาฆาตแค้นจริงๆ ปรมาจารย์ก็ต้องปวดหัวเช่นกัน ไม่พูดออกมานั่นสมเหตุสมผลแล้ว

“ฟางผิง!”

หูหย่งกัดฟันแน่น นายคอยดูเถอะ ฉันเป็นคู่ต่อสู้นายหรือเปล่า ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ฉันยังมีอาจารย์ กลับไปฉันจะให้อาจารย์หาโอกาสระเบิดชุดนายให้วิ่งหนีล่อนจ้อนแน่!

—

“ฮัดชิ้ว!”

ฟางผิงจามออกมา ถูจมูกเล็กน้อย ก่อนจะมองเหยาเฉิงจวินที่อยู่ไม่ไกล แค่นยิ้มว่า “ลอบด่าฉันในใจ? คิดว่าฉันไม่รู้จริงๆ หรือไง?”

เหยาเฉิงจวินใบหน้าดำทะมึน!

ใช่ ฉันกำลังด่านาย จมูกนายไวดีจริงๆ!

ตอนนี้ฉินเฟิ่งชิงเดินเอ้อละเหยเข้ามา หาวหวอดก่อนจะชำเลืองมองฟางผิง โยนบาปได้อย่างสมบูรณ์แบบ หลังจากนี้ฟางผิงคิดจะใช้เรื่องนี้ข่มขู่ตัวเองก็ไม่เป็นไร หูหย่งจะเชื่อใคร แทบไม่ต้องพูดก็รู้แล้ว

ชื่อเสียงของนายไม่ได้ดีไปกว่าฉันหรอก

หากฟางผิงโยนบาปมาหาตัวเอง ตัวเองก็แค่รับไว้ ทำเป็นไม่ได้รับความยุติธรรม เพื่อรักษาภาพรวมของครุศาสตร์หวาตงและมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ ฉันต้องเป็นแพะรับบาปให้ฟางผิง ยังไงฟางผิงก็เป็นประธาน จะทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง ฉันคนนี้จึงทำได้แค่เป็นแพะรับบาปแทนเท่านั้น!

คุณธรรมสูงส่ง นึกถึงส่วนรวม แม้ว่าเขาจะถูกคนของครุศาสตร์หวาตงอัดชุดใหญ่ ไม่แน่ว่ามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้อาจจะชดเชยผลประโยชน์ให้ตัวเองก็ได้!

ฉินเฟิ่งชิงลอบลิงโลดอยู่ในใจ สิ่งที่น่าปวดหัวอย่างเดียวคือแม่เสือร้ายเหมือนจะเกาะแกะตัวเองจริงๆ เป็นปัญหาอยู่บ้างแล้ว

ตอนนี้ทั้งสองคนย่อมไม่ทันตระหนักว่าต่างฝ่ายต่างโยนบาปให้แก่กัน

ฟางผิงไม่สนใจฉินเฟิ่งชิงที่เดินเข้ามา กวาดสายตาออกไปไกลๆ หวังจินหยางและหลี่หานซงอยู่ทั้งคู่

“อยากพูดประโยคนี้จังเลย พวกนายสามคนเข้ามาพร้อมกันให้หมด!”

ฟางผิงพึมพำเบาๆ ตอนนี้เขาอ่อนไปอยู่บ้าง

เพราะต้องไล่ตามการเลื่อนระดับขั้น แต่หลังจากทะลวงขั้นห้าแล้ว ระดับของทุกคนจะเท่ากัน เวลาที่เข้าสู่ขั้นห้าไม่ได้ต่างกันมาก ฝึกเคล็ดวิชาต่อสู้ พวกเขายังจะสามารถเร็วกว่าตัวเองได้อีกหรือไง?

ถึงเวลานั้นพูดว่าพวกนายสามคนเข้ามาพร้อมกันเลย ฟางผิงคงไม่คิดจะลังเลอีกแล้ว

“น่าเสียดาย”

น่าเสียดายที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้จำเป็นต้องได้อันดับหนึ่ง อย่างน้อยเป็นความต่างถึงห้าพันล้าน ทั้งยังไม่ใช่แค่ปีเดียว แต่เป็นทุกปี

เรื่องใหญ่แบบนี้ไม่อาจทำเป็นเล่นๆ ได้

เหยาเฉิงจวินทำเป็นไม่ได้ยิน อยากล้ำหน้าคนอื่น ไม่ว่าใครก็มีความคิดนี้ทั้งนั้น ไม่ใช่แค่ฟางผิงคนเดียว

มองไปที่ดาบคู่กายของฟางผิงอีกครั้ง ตั้งแต่เริ่มการแข่งขันจนถึงตอนนี้ ฟางผิงไม่เคยชักดาบมาก่อนเลย

แกล้งทำไปอย่างนั้นหรือว่าแข็งแกร่งจริงๆ กันแน่?