ตอนที่ 348 คิดว่าฉันความจำเสื่อมหรือไง (1)

ตอนที่ 348 คิดว่าฉันความจำเสื่อมหรือไง (1)

ฟางผิงเอาชนะมหาวิทยาลัยหวากั๋วอย่างสบายๆ พวกยอดฝีมือเข้าใจ แต่คนทั่วไปกลับไม่รู้เรื่องเท่าไหร่

ทุกคนรู้แค่ว่าฟางผิงจากมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้แข็งแกร่งจริงๆ!

หลิวซื่อเจี๋ยจากมหาวิทยาลัยหวากั๋วถูกจัดในอันดับสูงกว่าเซียวอวี้หมิงจากโรงเรียนเตรียมทหารจิ่วโจวซะอีก

แต่แม้จะเป็นแบบนี้ ยอดฝีมืออย่างเขากลับต้านฟางผิงได้ไม่ถึงสามสิบวินาที

ช่วงเวลานั้นฟางผิงจึงเข้าไปยึดครองในตำแหน่งผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในขั้นสี่ทันที

—

หยางเฉิง

ฟางหยวนยิ้มหน้าระรื่น พี่ชายของตัวเองเก่งจริงๆ!

ก่อนหน้านี้ยังกังวลว่าฟางผิงจะสู้คนอื่นไม่ได้ ใครจะรู้ว่าผู้ฝึกยุทธ์ในร้อยอันดับอะไรนั่นจะอ่อนแอขนาดนี้ แค่เวลาสั้นๆ ก็ถูกพี่ชายจัดการอย่างราบคาบแล้ว!

“พรสวรรค์หกร้อยเก้าสิบเก้า เก่งมากจริงๆ!”

ฟางหยวนอิจฉาอยู่บ้าง ฟางผิงแข็งแกร่งขนาดนี้เพราะมีพรสวรรค์สูง

เขาเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ไม่ถึงสองปี คนที่อยู่ปีสามปีสี่พวกนี้กลับยังสู้เขาไม่ได้ ได้ยินว่าผู้บัญชาการรุ่ยหยางก็เทียบเคียงพี่ชายเธอไม่ได้เหมือนกัน การฝึกวิชาที่ก้าวหน้ารวดเร็วเช่นนี้ ยังไม่ใช่เพราะพรสวรรค์สูงอีกหรือไง

นึกมาถึงตรงนี้เธอก็ค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต กลับไม่เห็นมีใครพูดเรื่องพรสวรรค์สูงต่ำ พรสวรรค์ของผู้ฝึกยุทธ์ต้องมีอยู่แล้ว แต่ยังไม่ปรากฏออกมาเป็นหน่วยตัวเลขที่ชัดเจนเท่านั้น

ฟางหยวนไม่สนใจ คนอื่นจะรู้อะไร เรื่องของผู้ฝึกยุทธ์ คนที่ไม่อยู่ในวงการย่อมไม่เข้าใจ

“เฮ้อ ไม่สนแล้ว พยายามเพิ่มพรสวรรค์ขึ้นสักหน่อยเถอะ แม้จะเทียบกับฟางผิงไม่ได้ ก็ไม่ควรจะแย่กว่าคนอื่นมากเกินไป”

ฟางหยวนถอนหายใจ หลายวันมานี้เธอไม่กล้าคุยเรื่องนี้กับคนอื่นด้วยซ้ำ กลัวว่าจะถูกคนของสมาคมหยวนผิงรู้ว่าประธานสมาคมของพวกเธอมีพรสวรรค์ต่ำมาก

ไม่นึกถึงเรื่องพวกนี้อีก ฟางหยวนส่งข้อความไปในกลุ่มต่อ พี่ชายของเธอชนะแล้ว ควรต้องปั่นกระแสสักหน่อย

สมาคมผิงหยวนถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนเป็นหยวนผิงกรุ๊ปเช่นกัน

—

วันที่ 16 ธันวาคม

วันนี้มหาวิทยาลัยหวากั๋วแข่งขันกับโรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่ง มหาวิทยาลัยปักกิ่งแข่งขันกับโรงเรียนเตรียมทหารจิ่วโจว

มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ไม่มีการแข่งขัน มหาวิทยาลัยหนานเจียงปะทะกับครุศาสตร์หวาตง

ฟางผิงเลยตัดสินใจไม่ไปดู!

เมื่อวานหลิวซื่อเจี๋ยได้รับบาดเจ็บหนักจากเขา แม้จะไม่ได้บาดเจ็บถึงอวัยวะภายใน แต่หน้าอกโดนระเบิด ทั้งยังไม่ใช่ยอดฝีมือร่างทอง จะฟื้นฟูเร็วขนาดนั้นได้ยังไง

หากเหยาเฉิงจวินยังจัดการมหาวิทยาลัยอย่างหวากั๋วไม่ได้ งั้นก็คงเป็นตัวไร้ประโยชน์แล้ว

การแข่งขันระหว่างมหาวิทยาลัยปักกิ่งและโรงเรียมเตรียมทหารจิ่วโจวยิ่งไม่ต้องพูดถึง

มหาวิทยาลัยหนานเจียงกับครุศาสตร์หวาตง…ฟางผิงคิดว่ามีแต่คนโง่ที่ไปดู น่าจะจบแค่ห้าดาบเท่านั้น

—

ข่าวใหญ่ของวันที่สิบหก ไม่ใช่ข่าวชัยชนะของทั้งสามมหาวิทยาลัย

ทั้งไม่ใช่ข่าวที่หวังจินหยางเอาชนะครุศาสตร์หวาตงด้วยห้าดาบจริงๆ

แต่ข่าวใหญ่ของวันนี้คือหลังจากการแข่งครั้งสุดท้ายที่ครุศาสตร์หวาตงแพ้ให้กับมหาวิทยาลัยหนานเจียง ตอนที่หูหย่งกลับโรงแรม ได้มีคนเข้ามาลอบโจมตี!

กลางวันแสกๆ อาจารย์ของครุศาสตร์หวาตงเพิ่งแยกตัวออกไปได้ไม่นาน หูหย่งก็ถูกคนลอบโจมตีแล้ว!

บุคคลปริศนาสวมหมวกคลุมหัวเข้ามาอัดระเบิดเสื้อผ้าของหูหย่งในโรงแรม

จากคำพูดที่โมโหหลังเกิดเรื่องของหูหย่ง คนๆ นั้นแข็งแกร่งมาก ทั้งต่ำช้าด้วยเช่นกัน ตั้งใจเล็งเสื้อผ้าของเขาโดยเฉพาะ อาจจะมีความแค้นอยู่ในใจ!

อีกฝ่ายระเบิดชุดของเขา ทั้งยังเตรียมจะถ่ายรูป โชคดีที่อาจารย์ครุศาสตร์หวาตงไล่ตามมาซะก่อน บุคคลปริศนาจึงรีบหนีออกไป ตอนนั้นไม่สามารถแยกได้ว่าเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่หรือขั้นห้า เพราะคนๆ นั้นเคลื่อนไหวเร็วอย่างมาก

ส่วนตกลงเป็นใคร…

ในโรงแรมวันนั้นมีปรมาจารย์ยอดฝีมืออยู่ด้วย แต่อีกฝ่ายไม่ได้ลงมือขัดขวาง อธิการของครุศาสตร์หวาตงไปถาม อีกฝ่ายก็ไม่บอกว่าเป็นใคร สรุปแล้วกระตุ้นความสงสัยอย่างยิ่ง

ช่วงเวลานั้นครุศาสตร์หวาตงก็ไม่รู้ว่าใครทำเรื่องดีไว้กันแน่

ตามหลักแล้ว คนที่ทำเรื่องนี้ได้ มีแค่วิทยาลัยสตรีเซี่ยงไฮ้เท่านั้น ยังไงก่อนหน้านี้สถาบันทั้งสองแห่งก็เคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน

แต่วิทยาลัยสตรีเซี่ยงไฮ้มีแต่ผู้ฝึกยุทธ์หญิง ทั้งพูดตามตรง เรื่องแก้แค้นโดยการระเบิดชุดทั้งหมดของหูหย่ง ยังต่ำช้าเกินไป

ปรมาจารย์ในโรงแรมคนนั้นไม่ยอมพูดว่าใคร ทั้งหูหย่งไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรร้ายแรง ครุศาสตร์หวาตงเดาว่าคนๆ นั้นไม่ได้มีเจตนาร้ายมากมาย หากสุดท้ายจับมือใครดมไม่ได้ คงทำได้แค่กล้ำกลืนฝืนทนไปเท่านั้น

—

เรื่องราวแพร่กระจายอย่างโกลหลอลม่าน

ดีที่ทีมของครุศาสตร์หวาตงไม่มีการแข่งในกลุ่มเล็กอีกแล้ว ตอนนี้ไม่ต้องแข่งขัน หูหย่งไม่จำเป็นต้องออกไปข้างนอกอีก ไม่งั้นจะขายหน้าขายตายิ่งกว่านี้

—

โรงแรมรับรองของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้

ห้องอาหาร

ฟางผิงจ้องมองฉินเฟิ่งชิงอยู่นาน!

เอาเรื่องจริงๆ!

นึกไม่ถึงว่าเจ้าหมอนี่จะข่มกลั้นมาจนถึงตอนนี้ เสียทีที่ฉันคิดว่าเขาไม่สนใจจริงๆ

เคลื่อนไหวรวดเร็ว ระเบิดชุดของหูหย่ง สวมหมวกคลุมหัวทำเรื่องหน้าอายแบบนี้…นอกจากฉินเฟิ่งชิงแล้ว ยังจะเป็นใครได้อีก?