ตอนที่ 352 บอกไปตั้งนานแล้วว่านายอ่อนแอที่สุด (1)

ตอนที่ 352 บอกไปตั้งนานแล้วว่านายอ่อนแอที่สุด (1)

วันที่ 18 ธันวาคม

มหาวิทยาลัยปักกิ่งพบกับโรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่ง

นี่ถือเป็นการแข่งขันรอบรองชนะเลิศเช่นกัน ใครชนะก็จะได้เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ

ส่วนมหาวิทยาลัยหกแห่งอื่นๆ ตอนนี้มีการกำหนดการจัดอันดับออกมาแล้ว ไม่ต้องแข่งขันต่ออีก

โรงเรียนเตรียมทหารจิ่วโจวถูกจัดในอันดับที่ห้า

มหาวิทยาลัยหวากั๋วเพราะเสมอกับมหาวิทยาลัยจิงหนานจึงจัดอยู่ในอันดับหก ในความเป็นจริงมหาวิทยาลัยจิงหนานและมหาวิทยาลัยหวากั๋วมีคะแนนสะสมเท่ากัน แต่มหาวิทยาลัยหวากั๋วฝีมือแข็งแกร่งกว่าจิงหนาน หลังจากกำหนดการจัดอันดับออกมา จิงหนานจึงสามารถเลือกที่จะประลองกับหวากั๋วเพิ่งตัดสินการจัดอันดับหกและเจ็ดได้ แต่อาการบาดเจ็บของหลิวซื่อเจี๋ยฟื้นฟูขึ้นมาก ท้ายที่สุดจิงหนานจึงเลือกยอมแพ้

มหาวิทยาลัยจิงหนานอันดับเจ็ด

มหาวิทยาลัยตงหนานอันดับแปด

มหาวิทยาลัยไท่ซานอันดับเก้า

มหาวิทยาลัยครุศาสตร์หวาตงอันดับสิบ

การจัดอันดับเช่นนี้ แตกต่างจากการคาดเดาของโลกภายนอกอยู่บ้าง

มหาวิทยาลัยที่เป็นม้ามืดที่สุดก็คือมหาวิทยาลัยหนานเจียง ฝ่าเข้าไปถึงรอบรองชิงชนะเลิศ อย่างน้อยต้องถูกจัดในอันดับที่สี่

ส่วนสถาบันที่เหนือความคาดหมายของทุกคนคือโรงเรียนเตรียมทหารอวิ๋นเมิ่ง ไม่ได้เข้าสู่สิบอันดับ

ในพันธมิตรแปดมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลนยีหวาหนานที่ฝีมือไม่อ่อนด้อยถูกคัดออก ก็ทำให้คนสะท้อนใจเช่นกัน

กลับเป็นครุศาสตร์หวาตงที่มีฝีมือทั่วไปในพันธมิตรแปดมหาวิทยาลัย ท้ายที่สุดกลับฝ่าเข้าในสิบอันดับแรกได้ แม้จะจัดอยู่ในอันดับสุดท้ายก็ตาม

—

หลังจากประกาศหกอันดับ การแข่งขันแลกเปลี่ยนก็ใกล้เข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว

วันที่ 18 ธันวาคม เฉินอวิ๋นซีมาถึงมหาวิทยาลัยปักกิ่งอีกครั้ง

สนามกีฬา

เฉินอวิ๋นซีเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “ฟางผิง ฉันทะลวงด่านแล้ว!”

“อืม”

ฟางผิงนั่งพิงเก้าอี้ เอ่ยอย่างเกียจคร้านว่า “ไม่เลว ขั้นสามตอนปลายแล้ว เทียบกับจ้าวเหล่ยยังเร็วกว่าอยู่บ้าง ถือเป็นนักศึกษาปีสองคนที่สองในมหาวิทยาลัยศิลที่ปะการต่อสู้ที่เข้าสู่ขั้นสามตอนปลาย ไม่เลวจริงๆ”

“คนที่สามไม่ใช่เหรอ?”

เฉินอวิ๋นซีอดเอ่ยไม่ได้ หานซวี่เร็วกว่าเธออยู่บ้าง

“ฉันไม่นับ”

ฟางผิงเอ่ยอย่างเหนื่อยหน่ายว่า “นับตั้งแต่ฉันเป็นประธาน ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่นักศึกษาอีกแล้ว”

“ใช่ นายเป็นมิจฉาชีพต่างหาก!”

คำพูดนี้ไม่ได้มาจากเฉินอวิ๋นซีอยู่แล้ว ฉินเฟิ่งชิงเอ่ยอย่างดูแคลน มองไปทางเฉินอวิ๋นซีว่า “อวิ๋นซี เจ้าฟางผิงคนนี้ต่ำช้ายิ่งกว่าหนองใต้ฝ่าเท้าซะอีก อย่าพูดไร้สาระกับเขาเลย มานี่ มานั่งกับรุ่นพี่ รุ่นพี่จะชี้แนะเส้นทางฝึกวิชาให้เธอเอง”

เฉินอวิ๋นซีมองเขาแวบหนึ่ง ไม่คิดปฏิเสธอะไร แต่ยังคงย้ายที่ออกห่างจากเขาเล็กน้อย

ฉินเฟิ่งชิงหมดคำจะพูด ไม่รู้ว่าคิดอะไรได้ เอ่ยด้วยใบหน้าแช่มชื่นขึ้นมาอีกครั้ง “อวิ๋นซี ฉันได้ยินว่าเธอขาดแคลนอาวุธ? รุ่นพี่ก็ไม่ได้มีของดีอะไรหรอก แต่มีกระบี่ยาวเล่มหนึ่งที่เหมาะกับเธอพอดี รุ่นพี่ไม่เอาเปรียบเธอ ขายให้แปดสิบล้านพอ ตอนแรกมีคนเสนอราคาตั้งร้อยล้านฉันยังไม่ขายเลย”

“รุ่นพี่ฉิน ฉันไม่ได้ขาดแคลนอาวุธ”

เฉินอวิ๋นซีส่ายหัวปฏิเสธ

ฉินเฟิ่งชิงร้อนใจอยู่บ้าง “ไม่ขาดแคลนได้ยังไง? ตอนนี้เธอใช้อาวุธโลหะผสมระดับ C อยู่เลย ไม่นานเธอก็จะขั้นสี่แล้ว เวลานี้อย่างน้อยต้องจะเตรียมกระบี่โลหะผสมระดับ B ไว้ใช้สักอัน…”

“ปู่ฉันเตรียมไว้ให้แล้ว”

ฉินเฟิ่งชิงชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยว่า “งั้นยาบำรุงต้องขาดแคลนบ้างอยู่แล้ว รุ่นพี่มียาบำรุงเลือดและปราณขั้นสามหลายสิบเม็ดเลย ขายให้เธอเม็ดละสองล้าน…”

ฉินอวิ๋นซีเผยสีหน้าขุ่นเคือง ฉันเหมือนคนโง่ขนาดนั้นเลยหรือไง?

มหาวิทยาลัยขายเม็ดละสี่สิบคะแนน ตอนนี้หาคะแนนได้ง่ายขึ้น บอกว่ามูลค่าหนึ่งล้านสองแสน แต่ถ้าค้าขายอย่างลับๆ อาจจะซื้อในราคาหนึ่งล้านได้ด้วยซ้ำ

ฉินเฟิ่งชิงอ้าปากไม่ทันไรก็สองล้านแล้ว ฉันเหมือนคนโง่ขนาดนั้นเลย?

“รุ่นพี่ฉิน ฉันไม่ต้องใช้”

“จะไม่ใช้ได้ยังไง? ใช่สิ รุ่นน้องอวิ๋นซี เรื่องที่เธอติดเงินฉันห้าล้าน ยังจำได้หรือเปล่า? ตอนนี้รุ่นพี่ขาดแคลนเงินเหลือเกิน แต่คนกันเองคิดแค่…”

“รุ่นพี่ฉิน!”

ฉินอวิ๋นซีไม่พอใจอยู่บ้าง โมโหอย่างเห็นได้ชัด “ฉันไม่ได้ติดเงินนาย!”

“ดูพูดเข้า…”

ฟางผิงที่อยู่ด้านข้างอ้าปากหาวออกมา ฉินเฟิ่งชิงบ้าไปแล้วสินะ?

อยู่ดีๆ ทำไมคิดมารีดไถเฉินอวิ๋นซีซะได้?

ฉินเฟิ่งชิงต้องคิดจะรีดไถอยู่แล้ว เศรษฐีชัดๆ!

เมื่อคืนเขาเพิ่งได้ยินคนเล่าว่าเฉินอวิ๋นซีพกหินพลังงานฝึกวิชาขนาดเท่าไข่ไก่ไปฝึกวิชาที่มหาวิทยาลัย ตอนนี้ฝึกเสร็จสิ้น ทะลวงขั้นสามตอนปลายแล้ว แต่หินพลังงานฝึกวิชายังใช้ไม่หมด อาจจะเหลืออีกครึ่งใหญ่

นี่ถือเป็นเศรษฐีอย่างแท้จริง!

ฟางผิงรีดไถคนจนอย่างเขามีประโยชน์อะไร จะหาเป้าหมายก็ควรหาเศรษฐีอย่างเฉินอวิ๋นซีสิ