ตอนที่ 354-2 ไร้คู่ต่อสู้ในขั้นสี่ (2)

ตอนที่ 354 ไร้คู่ต่อสู้ในขั้นสี่ (2)

ขอโทษที นับว่านายดวงซวยแล้ว เขาทะลวงขีดจำกัดขึ้นมาเล็กน้อยจริงๆ เกี่ยวข้องกับหลี่หานซงด้วยเช่นกัน เจ้าหลี่หัวเหล็กกะโหลกกลายพันธ์ พลังควบคุมของกะโหลกจึงไม่อ่อนด้อย ก่อนหน้านี้หวังจินหยางไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องนี้ เมื่อกลับไปลองดูจึงพบว่าไขกระดูกของกะโหลกเขาเหมือนจะ…เคลื่อนย้ายได้เหมือนกัน!

หลังจากแลกเปลี่ยนกับหลี่หานซงแล้ว จากนั้น…จากนั้นเขาก็พบว่าพลังของไขกระดูกกะโหลกแข็งแกร่งมากจริงๆ!

ฟางผิงแค่นหัวเราะ เชื่อนายกับผีน่ะสิ!

แต่ต่อให้ปราณนายแข็งแกร่งแค่ไหน คิดว่าจะแข็งแกร่งกว่าฉันได้?

“นายบีบฉันเองนะ!”

ฟางผิงตะโกนอย่างโมโห จู่ๆ ด้านนอกร่างกายก็ปรากฏสะพานฟ้าดินที่เลือนรางขึ้นมาห้าสาย

ครู่ต่อมาพลังปราณก็คลุกเคล้ากับพลังจิตใจ ถาโถมเข้าไปในสะพานฟ้าดินพร้อมกัน สะพานห้าสายที่เดิมทีคนอื่นมองไม่เห็น ชั่วพริบตาก็นั้นก็เกิดเป็นสีแดงวับวาวขึ้นมา

ทั้งเสี้ยวนาทีที่พลังจิตใจและปราณถาโถมเข้าไป ฟางผิงก็ยกดาบยาวขึ้น พลังปราณที่ปะปนกับพลังจิตใจบนสะพานนั้นพุ่งเข้าสู่ดาบในทันที ดาบยาวสั่นไหวอย่างรุนแรงถึงกระทั่งเกิดเสียงแตกร้าวขึ้นมาเบาๆ!

—

“ดาบของฉัน!”

ฉินเฟิ่งชิงตาลุกโชนขึ้นมา เขาได้ยินเสียงแตกร้าว ฟางผิงไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ ถาโถมพลังงานเข้าไป เหมือนว่าจะทำดาบเขาร้าวซะแล้ว!

“ดาบฉัน ฟางผิง ไอ้เวรนี่!”

ดาบยาวระดับ B ที่เขาแลกเปลี่ยนมาอย่างยากลำบาก ไอ้เวรฟางผิงจะชดใช้เขาได้หรือเปล่า?

แม้จะชดใช้…ไอ้เวรนั่นอาจจะอ้างเรื่องที่เขาติดหนี้สี่สิบล้านมาพูดอีกหรือเปล่า?

ฉินเฟิ่งชิงทั้งร้อนใจทั้งโมโห ใครจะรู้ว่าไอ้บ้านี่จะทำลายดาบระดับ B ของฉันได้!

—

ในเวลาเดียวกัน

บนอัฒจันทร์ พวกปรมาจารย์แทบจะยืนขึ้นมาทันที!

“ไร้กฏเกณฑ์สิ้นดี!”

“พลังจิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่ง!”

“ฝืนหลอมรวมพลังงานทั้งสองอย่างผ่านสะพานฟ้าดิน รนหาที่ตายหรือไง?”

มีปรมาจารย์ตะโกนอย่างโมโห!

พลังจิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่ง เป็นเรื่องที่ยอดฝีมือขั้นหกสูงสุดมักจะลองกัน ทั้งยังไม่ใช่ขั้นหกสูงสุดธรรมดา อย่างเช่นพวกถังเฟิงสามารถทำได้ แต่หลู่เฟิ่งโหรวนั้นไม่ได้!

พลังงานของจิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่งคือหลังจากพลังจิตใจและพลังปราณหลอมรวมกันแล้วจะกลายเป็นพลังงานใหม่

พวกปรมาจารย์เรียกว่าพลังของฟ้าดิน พลังงานใหม่ที่เปลี่ยนฟ้าพลิกปฐพี!

ทั้งสองอย่างหลอมรวมกัน เทียบกับพลังปราณหรือพลังจิตใจเพียงอย่างเดียวแล้ว แข็งแกร่งมากกว่าเยอะ นี่จึงเป็นสาเหตุที่ปรมาจารย์สามารถบดขยี้ผู้ฝึกยุทธ์ที่ต่ำกว่าระดับปรมาจารย์ได้!

“สะพานฟ้าดินนั้นพังทลายได้!”

ทุกคนพากันมองไปทางหวงจิ่ง ยังไม่หยุดเขาอีก?

หวงจิ่งปวดหัวอยู่บ้าง เขาไปเรียนมาจากไหนกัน?

ใครเป็นคนสอนเขา?

ฟางผิงสามารถปลดปล่อยพลังจิตใจได้ อันที่จริงก็สามารถหลอมรวมพลังจิตใจและปราณเป็นหนึ่งได้ แต่พวกหวงจิ่งไม่เคยพูดเรื่องนี้กับเขาเพราะอันตรายเกินไป

ไม่ถึงขั้นหกสูงสุด ประตูซานเจียวยังไม่ถูกปิดกั้น อวัยวะตันและอวัยวะกลวงยังหลอมไม่เสร็จสิ้น

หากหลอมรวมกลายเป็นพลังฟ้าดิน ฟางผิงอาจจะรับไม่ไหว

ทั้งเป็นเรื่องยากที่จะหลอมรวมด้วย เขานึกไม่ถึงว่าฟางผิงจะใช้ทางลัด กล้าใช้สะพานฟ้าดินของตัวเองเป็นสื่อกลางแบบนี้

นี่เป็นสิ่งที่ฟางผิงคิดขึ้นมาเอง คนอื่นไม่รู้งั้นเหรอ

ไม่ใช่ไม่รู้ อันที่จริงมีคนเคยลองเช่นกัน ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกสูงสุดก็เคยลองมาก่อน ผลปรากฏว่าหลายคนทำสะพานฟ้าดินของตัวเองพังทลาย!

หวงจิ่งไม่รู้ว่าฟางผิงไปเรียนมาจากไหน ฟางผิงไม่ได้บอกเช่นกัน ความจริงแล้วเขาคิดเชื่อมโยงกับตอนที่หลอมรวมพลังจิตใจกับตาเฒ่าหลี่เมื่อครั้งก่อน

ทั้งบ่มเพาะดาบมาหลายวัน เขาเคยลองอยู่หลายครั้งเช่นกัน พบว่ายากจะหลอมรวมอย่างยิ่ง

ฟางผิงบังเอิญตรวจสอบความมั่นคงของสะพานฟ้าดินอย่างไม่ตั้งใจ นึกไม่ถึงว่าพลังจิตใจและพลังปราณจะเกิดการหลอมรวมอย่างเบาบาง

นี่ทำให้ฟางผิงเกิดความคิดแปลกๆ ขึ้นมา คิดใช้สะพานฟ้าดินเป็นสื่อกลาง

ทั้งการที่ตาเฒ่าหลี่สามารถใช้กระบี่อมตะเป็นสื่อกลาง นั่นเพราะว่าเขามาถึงจุดนั้นแล้ว กระบี่อมตะแทบจะหลอมรวมเป็นร่างเดียวกับเขาไปแล้ว

—

ในสนามกีฬา

หวังจินหยางสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อยเช่นกัน!

พลังงานของจิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่งกระจายออกมา ราวกับทำให้เขารับรู้ถึงการมาของปรมาจารย์!

ฟางผิงเป็นอัจฉริยะจริงๆ ด้วย!

“นายคิดว่าตัวเองจะชนะอย่างแน่นอนงั้นเหรอ?”

หวังจินหยางเผยแววตาคมปราด แพ้ให้คนอื่น เขารับได้!

แต่แพ้ให้ฟางผิง นั่นไม่ได้!

ในเวลาเดียวกับที่ฟางผิงหลอมรวมพลังจิตใจและพลังปราณ ทั่วร่างของหวังจินหยางก็แผ่ปราณอย่างมาอย่างเข้มข้น รูขุมขนบนผิวมีเลือดหยดไหลออกมาอย่างแท้จริง!

บนอัฒจันทร์ อธิการบดีของหนานเจียงอยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็หยุดไป แววตาเผยความซับซ้อนขึ้นมา

นี่คือปล่อยไขกระดูกออกจากร่าง!

หวังจินหยางทำแบบนี้ ภายหลังต้องเจ็บหนักถึงรากฐานแน่ ทั้งไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลาฟื้นฟูนานเท่าไหร่ แต่การแข่งขันระหว่างโรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่งคงต้องจบลงล่วงหน้าแล้ว

หลังจากต่อสู้สนามนี้ หวังจินหยางคงไม่อาจลงสนามได้อีก

อธิการบดีหนานเจียงถอนหายใจเบาๆ ไม่ได้พูดอะไร มองจากมุมของมหาวิทยาลัย หวังจินหยางบุ่มบ่ามเกินไป ไม่คำนึงถึงส่วนรวม

หวังจินหยางทะลวงขีดจำกัดความสามารถมากขึ้น ไม่ได้ไร้ทางเอาชนะเหยาเฉิงจวินที่อยู่ขั้นห้าเสียทีเดียว อันดับสามยังพอจะแย่งชิงกันได้

แต่ตอนนี้เพื่อจะตัดสินแพ้ชนะกับฟางผิง กลับไม่ครุ่นคิดถึงผลลัพธ์ที่ตามมา อันดับสามหมดหวังแล้ว