ตอนที่ 360 ผู้อาวุโสบอกว่าบุกเบิกเท่านั้นถึงจะรวยได้ (1)

ตอนที่ 360 ผู้อาวุโสบอกว่าบุกเบิกเท่านั้นถึงจะรวยได้ (1)

กลับมาที่ฐานทัพ

จางอวี่เฉียงกำลังจะออกไปตามหาฟางผิง เห็นฟางผิงกลับมาจึงเอ่ยทันที “น้องฟาง ถ้าสะดวกพวกเราหารือเรื่องแผนการหน่อยเป็นยังไง?”

ฟางผิงฟื้นคืนท่าทีเป็นปกติ ถอนหายใจว่า “ครับ เอาแบบนี้ละกัน ให้ประธานสมาคมผู้ฝึกยุทธ์แต่ละมหาวิทยาลัยที่มาช่วยสนับสนุนในครั้งนี้มาประชุม พวกเรามาคุยกันสักหน่อย”

“งั้นก็รบกวนน้องฟางแล้ว!”

จางอวี่เฉียงเกรงใจอย่างยิ่ง แม้เขาจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้า แต่ก็ไม่มีกำลังร้องขอแรงสนับสนุนแบบนี้เช่นกัน

แรงสนับสนุนจากมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ในครั้งนี้ ไม่ได้มีแค่มหาวิทยาลัยปักกิ่งและเซี่ยงไฮ้ แต่หลายมหาวิทยาลัยก็ส่งคนมาเช่นกัน

แน่นอนว่ามหาวิทยาลัยอื่นๆ ส่งคนมาไม่เยอะเท่าไหร่

ตอนนี้ทางหนานเจียงมีเรื่องให้ทำมากมาย นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้พวกนี้ บางคนก็เป็นตัวก่อเรื่อง จำเป็นต้องหาคนมาควบคุมไว้บ้าง

หวังจินหยางพอจะใช้ได้ แต่เขาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยหนานเจียง ภาพรวมของหนานเจียงยังไม่นับว่ายอดเยี่ยม คนอื่นๆ อาจไม่เชื่อฟังเขาเสมอไป

—

ไม่กี่นาทีต่อจากนั้น

ในห้องประชุมที่สร้างขึ้นมาชั่วคราว

ฟางผิงมองไปรอบๆ ก่อนจะถามว่า “เหยาเฉิงจวินไม่มา?”

โรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่งส่งผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่มาหลายคน การแข่งขันแลกเปลี่ยนก่อนหน้านี้ทุกคนคุ้นเคยกันดีเช่นกัน ตอนนี้ผู้ที่เป็นตัวแทนของโรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่งคือไป๋ซวี่ ฟังจบก็เอ่ยว่า “ประธานมีภารกิจ รอภารกิจเสร็จสิ้นแล้วจะตามมา”

ฟางผิงพยักหน้าเล็กน้อย มองไปทางหวังจินหยาง “พวกเราไม่ค่อยเข้าใจเกี่ยวกับสถานการณ์ของหนานเจียงเท่าไหร่ พี่หวัง นายพูดดีกว่า วางแผนจัดการยังไงบ้าง?”

หวังจินหยางไม่เกรงใจเช่นกัน เอ่ยทันที “หลังจากทางเดินถ้ำใต้ดินมั่นคงแล้ว พวกผู้ว่าจางจะเข้าไปเป็นกลุ่มแรก จากประสบการณ์ถ้ำใต้ดินอุบัติขึ้นที่ผ่านมา ปากทางเข้าถ้ำจะปรากฏขึ้นแบบสุ่ม จุดนี้น่าจะควบคุมไม่ได้ แต่ว่าทางพวกเราเจอปากทางเข้า พวกเขาก็ต้องค้นพบเหมือนกัน ทางเดินเถียรแล้ว หากพวกเราไม่เข้าไป พวกเขาก็จะออกมาอยู่ดี”

“หากไม่ถึงช่วงเวลาคับขันจริงๆ คงไม่อาจเลือกต่อสู้บนพื้นโลก พวกผู้ว่าจางเข้าสู่ทางเดินจะต้องเจอกับคู่ต่อสู้มากเท่าไหร่ ตอนนี้ไม่อาจคาดเดาออกมาได้ แต่โดยปกติสิ่งที่พวกเราต้องเผชิญหน้ามีเพียงเมืองใกล้ๆ แห่งเดียวเท่านั้น สถานการณ์ทั่วไปของเมืองๆ หนึ่ง จะมีเจ้าเมืองขั้นเก้าหนึ่งคน ยอดฝีมือขั้นแปดจำนวนหนึ่ง ขั้นเจ็ดอาจจะมีถึงสองเท่า…”

ฟางผิงยกมือขัดเล็กน้อย เวลานี้ค่อยเอ่ยว่า “ฉันไม่เข้าใจเรื่องนี้เท่าไหร่ ทุกครั้งที่ถ้ำใต้ดินอุบัติ ส่วนมากจะเจอกับสถานการณ์ประมาณนี้?”

หวังจินหยางพยักหน้าว่า “ใช่ ถ้ำใต้ดินควบคุมโดยระบบเมือง ทั้งน้อยนักที่จะปรากฏขั้นเก้าสองคน เพราะว่ายอดฝีมือขั้นเก้าต่างมีโอกาสที่จะสร้างเมืองตามลำพัง จนถึงตอนนี้นอกจากถ้ำใต้ดินปักกิ่งที่เคยปรากฏขั้นเก้าสองคนในหนึ่งเมือง สถานที่อื่นๆ ต่างไม่เคยพบเจอมาก่อน”

หวังจินหยางเอ่ยต่อว่า “ไม่ว่าระดับสูงจะมีเท่าไหร่ นี่ล้วนไม่ใช่ภารกิจของพวกเรา ผู้บังคับการอู๋และผู้ว่าจางจะลงมือจัดการเอง หน้าที่หลักของพวกเราคือเข้าไปช่วงหลัง…แน่นอนว่าความคิดของฉันคือรวบรวมทีมผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางเข้าไปในถ้ำใต้ดินเป็นกลุ่มที่สอง หลังจากทางเดินเสถียรแล้ว ปรมาจารย์ไม่อาจเข้าไปจำนวนมากได้ แต่พวกเราไม่มีข้อจำกัดนี้ ถ้ำใต้ดินอุบัติใหม่ต้องมีทหารของถ้ำใต้ดินจำนวนมากอารักขาปากทางเข้าถ้ำอยู่ สิ่งที่พวกเราต้องทำคือสังหารคนพวกนี้เพื่อสร้างฐานทัพขึ้นมา ความคิดของหนานเจียงนั้น รอสร้างฐานทัพขึ้นมาแล้วค่อยให้ผู้ฝึกยุทธ์ต่ำกว่าขั้นสามเข้ามา ดังนั้นฉันแนะนำว่าผู้ฝึกยุทธ์ต่ำกว่าขั้นสามของแต่ละมหาวิทยาลัยให้ฟังแผนจากหน่วยทหาร รอการแจกจ่ายภารกิจ…”

เวลานี้หลี่หานซงแทรกขึ้นมา “เรื่องนี้ไม่มีปัญหา งั้นหลังจากสร้างฐานทัพแล้ว พวกเราก็สามารถเคลื่อนไหวตามสะดวกได้?”

“ต้องดูสถานการณ์เป็นหลัก ถ้าอันตรายเกินไป ฉันไม่แนะนำให้พวกนายเคลื่อนไหวด้วยตัวเอง”

“ปากทางเข้าถ้ำสามารถปรากฏขึ้นกลางเมืองถ้ำใต้ดินได้หรือเปล่า?”

คนที่ถามคือประธานสมาคมผู้ฝึกยุทธ์มหาวิทยาลัยหนานหู

หวังจินหยางได้ฟังก็ครุ่นคิดครู่หนึ่ง เอ่ยอย่างลังเลว่า “ไม่อาจตัดความเป็นไปได้นี้ออกไป ก่อนหน้านี้ไม่มี แต่บางครั้งก็มีปรากฏใกล้กับเมืองอยู่บ้าง ใครก็ไม่รู้ว่าถ้ำใต้ดินอุบัติใหม่จะไปปรากฏกลางเมืองหรือเปล่า…”

ทุกคนหนักอึ้งในใจอยู่บ้าง นี่เป็นผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุด

หากเป็นแบบนี้ วิธีที่ดีที่สุดคือละทิ้งความคิดที่จะรบกันในถ้ำใต้ดิน ถอนตัวออกมาวางสนามรบไว้ในโลกมนุษย์แทน

ปากทางเข้าปรากฏอยู่กลางเมืองถ้ำใต้ดิน นั่นไม่อาจสู้ได้แล้ว