ตอนที่ 374 พนันกันสักตั้ง (1)

ตอนที่ 374 พนันกันสักตั้ง (1)

‘ปัง!’

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ทางเดินใต้ดินนั้นพังยุบลงไปส่วนหนึ่ง

ฟางผิงหลบอยู่ในโพรงเล็กๆ แห่งหนึ่ง ไม่ขยับไหวติง ราวกับเป็นก้อนหินที่ไร้ชีวิต

‘วิ้ง!’

ก้อนหินบางส่วนแตกกระจุยทันที

นี่คือการใช้พลังจิตใจไล่ตรวจสอบของยอดฝีมือระดับสูง ทำลายเป้าหมายที่น่าสงสัยทั้งหมด

ฟางผิงประเมินความสามารถยอดฝีมือระดับสูงต่ำเกินไป ยอดฝีมือพวกนี้มาถึงขั้นที่ควบคุมพลังจิตใจได้อย่างชำนาญแล้ว หลังจากรู้ทิศทาง ภายใต้การควบคุมจึงพุ่งเป้าไปที่ใต้ดินโดยเฉพาะ ไม่ได้ถึงขั้นฝังร่างฟางผิงไปกับคนทั้งเมืองอย่างที่เขาคิด

ก่อนหน้านี้ที่หนีรอดจากพลังจิตใจของขั้นแปดคนนั้นได้ เป็นเพราะฟางผิงหายตัวไปอย่างกะทันหัน ไม่อาจทราบทิศทางที่แน่ชัด อีกฝ่ายกลัวว่าจะพลาดทำร้ายโดนคนอื่น นั่นจึงทำให้ฟางผิงมีโอกาส

ตอนนี้ยอดฝีมือขั้นเจ็ดพวกนั้นไม่กลัวว่าจะพลาดทำร้ายโดนใครอีกแล้ว ตอนนี้ผู้ที่กำลังเตร็ดเตร่อยู่ใต้ดิน มีแค่ฟางผิงเท่านั้น

คนอื่นๆ รวมทั้งทหารคุ้มกันระดับกลางและระดับล่างพวกนั้นต่างถอนตัวออกมาหมดแล้ว

ในสถานการณ์ที่ไม่อาจค้นหาร่องรอยหลักของฟางผิงได้ ยอดฝีมือพวกนี้จึงใช้วิธีพลิกแผ่นดินหา แม้ทำแบบนี้จะสิ้นเปลืองกำลังอย่างมาก แต่ก็ไร้หนทางอื่นแล้ว

ในเมืองราชาถูกคนบุกเข้ามา ทั้งยังขโมยน้ำพุแห่งชีวิตไป สุดท้ายไม่สามารถฆ่าหัวขโมยได้ ราชาและเทพหลิวต้องไม่ปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ แน่

ฟางผิงจะเคลื่อนไหวหรือไม่เคลื่อนไหว ยอดฝีมือขั้นเจ็ดก็ใช้พลังครอบคลุมได้อย่างจำกัด เมืองราชามีขนาดใหญ่ ลูกหลงของพลังจิตใจอาจไม่สามารถทำอะไรเขาได้ เว้นเสียแต่ว่าจะครอบคลุมใจกลางพอดี

ตอนนี้ฟางผิงไม่ได้กังวลยอดฝีมือขั้นเจ็ดพวกนี้

แต่เป็น…รากไม้โปร่งแสงนับไม่ถ้วนที่อยู่ด้านข้างต่างหาก!

รากไม้พวกนี้ราวกับสูญเสียชีวิตชีวาไปแล้ว เป็นแค่ของประดับตกแต่งเท่านั้น

แต่ฟางผิงรับรู้ได้ว่ารากไม้พวกนี้กำลังฟื้นคืนชีวิตขึ้นมา

ทางโถงใหญ่บางทีม่านพลังจิตใจอาจจะใกล้ซ่อมแซมเสร็จแล้ว

ฟางผิงไม่รู้ว่าตกลงขั้นเก้าแข็งแกร่งขนาดไหน ทั้งรากไม้พวกนี้มีความสามารถอะไร แต่เขารู้ว่าขั้นเก้าแข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้อยู่มาก

โดยเฉพาะต้นไม้ปีศาจที่เขาแทบไม่เข้าใจโดยสิ้นเชิง

ใครจะรู้ว่าหลังจากต้นไม้ปีศาจฟื้นคืนชีวิตแล้ว รากไม้พวกนี้จะตรวจสอบร่องรอยของเขาได้หรือเปล่า?

แม้จะทำไม่ได้ เขาก็อย่าคิดหนีพ้นอีกเลย รากของต้นไม้ปีศาจชอนไชอยู่ใต้ดินอย่างแน่นขนัด แม้จะไม่อาจค้นพบลมหายใจของเขา แต่เขาทะลวงทางเดินต้องมีการเคลื่อนไหวอยู่แล้ว

รากไม้พวกนี้เทียบได้กับขนของต้นไม้ปีศาจ เคลื่อนไหวใกล้ขนของมันต้องถูกจับสัมผัสได้อย่างแน่นอน

แม้ถึงเวลานั้นเก็บงำลมหายใจไว้แล้ว ก็สามารถค้นฟางผิงเจอในเวลาอันรวดเร็วได้เช่นกัน

“มีเวลาไม่มากแล้ว ต้องฉวยโอกาสหนีออกไปจากใต้ดินก่อนที่ต้นไม้ปีศาจจะคืนชีพ!”

ฟางผิงมองจุดนี้ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ไม่งั้นหากต้นไม้ปีศาจคืนชีพแล้ว เขาคงไร้หนทางหนีอีก

“ลงใต้ดินไปลึกกว่านี้อีกหน่อย!”

“ตอนนี้ยังตื้นเกินไป!”

ประเด็นอยู่ที่ยิ่งขุดลึกเท่าไหร่ แรงดันยิ่งมากขึ้นเท่านั้น แม้ว่าฟางผิงจะลงไปลึกจริงๆ อาจจะถูกกดดันตายได้เหมือนกัน

ทั้งเคลื่อนไหวในส่วนลึกเป็นเรื่องยากลำบาก ถูกคนสกัดขึ้นมาก็หนีรอดยากแล้ว

แต่เวลานี้ฟางผิงไม่อาจสนใจมากมายขนาดนั้นได้แล้ว

หากเคลื่อนไหวใกล้พื้นดิน ต้นไม้ปีศาจคืนชีพขึ้นมา เขาต้องตายสถานเดียว

รอพลังจิตใจที่อยู่ใกล้ๆ หายไปแล้ว ฟางผิงไม่มีความลังเลอีก ยกดาบผิงล่วนขุดลงลึกไปยังใต้ดินต่อ

เขาเพิ่งจะขุดอยู่พักหนึ่ง หินบางส่วนที่อยู่ข้างบนกลับแตกกระจุยในชั่วพริบตา พลังจิตใจเคลือบคลานเข้ามาใกล้แล้ว!

ฟางผิงไม่อาจสนใจได้อีก ทุ่มสุดกำลังขุดลึกลงไปไม่หยุดหย่อน!

รอจนขุดลึกหลายสิบเมตร จู่ๆ ฟางผิงก็แปลกใจอยู่บ้าง นึกไม่ถึงว่าใต้ดินยังจะมีทางเดิน ทางเดินที่ใช้การได้!

“นี่คือ…ท่อระบายน้ำ?”

ฟางผิงคาดไม่ถึงอย่างยิ่ง!

ส่วนลึกใต้ดินของเมืองราชายังมีระบบระบายน้ำของเมืองที่เจริญรุ่งเรืองอยู่!

ทั้งไม่ใช่พื้นผิวชั้นนอก แต่เป็นส่วนลึกของใต้ดิน

บางทีอาจจะกังวลว่าพื้นชั้นนอกจะตื้นเกินไป ถูกคนแฝงตัวมาขโมยหินพลังงานได้ง่าย ทั้งรากของต้นไม้ปีศาจยังอยู่ชั้นนอกเหมือนกัน ดังนั้นเมืองราชาจึงสร้างระบบระบายน้ำไว้ที่ส่วนลึกของใต้ดิน

ยังไงสำหรับยอดฝีมือถ้ำใต้ดิน บุกเบิกเส้นทางในส่วนลึกใต้ดินไม่ใช่เรื่องยากจนเกินไปอยู่แล้ว

ก่อนหน้านี้ฟางผิงเคลื่อนไหวอยู่ที่พื้นดินชั้นนอกมาโดยตลอด เขายังคิดว่าเมืองของถ้ำใต้ดินไม่มีระบบระบายน้ำซะอีก

แต่ตอนนี้ฟางผิงคาดไม่ถึงอยู่บ้างจริงๆ

“ก็ถูก เมืองที่มีหลายล้านคน สภาพแวดล้อมก็ไม่ได้แย่ จะไม่มีเรื่องพวกนี้ได้ยังไง!”

แม้ฟางผิงจะคาดไม่ถึง กลับดีใจขึ้นมาในชั่วพริบตา ฟ้าย่อมมีทางออกให้เราเสมอ!

นึกไม่ถึงว่าส่วนลึกของใต้ดินจะเป็นท่อระบายน้ำที่เชื่อมต่อกันทุกทิศทาง ตอนนี้คนพวกนั้นยังจะหาเขาเจอได้ยังไงอีก!

“นี่คือสวรรค์ไม่อยากให้ฉันจบชีวิตสินะ!”