ตอนที่ 391 ในถ้ำใต้ดินฆ่าศัตรูสบายจริงๆ (1)

ตอนที่ 391 ในถ้ำใต้ดินฆ่าศัตรูสบายจริงๆ (1)

ท่ามกลางเสียงโหวกเหวกโวยวาย เวลาหนึ่งวันก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

วันที่ 25 ธันวาคม พวกฟางผิงเข้ามาในถ้ำใต้ดินได้ห้าวันแล้ว

“เสถียรแล้ว!”

อู๋ชวนเอ่ยเสียงดังเตือนคนอื่นๆ

จางติ้งหนานเผยใบหน้าเศร้าสร้อยอยู่บ้างก่อนจะเลือนหายไปในชั่วพริบตา

ครั้งนี้ป้องกันทางเดินไว้ได้แล้ว แต่ปรมาจารย์สองคน ยอดฝีมือขั้นหกสิบหกคนก็สละชีพอยู่ที่นอกทางเดินเช่นกัน

ถอนหายใจแล้ว จางติ้งหนานก็มองไปทางอู๋ชวนและจ้าวซิ่งอู่ โค้งกายอย่างน้อมนอบ

ทุกอย่างแสดงออกอย่างชัดเจนแล้ว!

ครั้งนี้รบกวนทั้งสองคนแล้ว!

อู๋ชวนและจ้าวซิ่งอู่เผยสีหน้าหนักแน่นเช่นกัน ไม่ได้มากความอะไร แต่เผยท่าทีออกไปว่าจะป้องกันทางเดินไว้ให้ได้

ฟางผิงเห็นแบบนั้นก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “พวกท่านอาวุโสทั้งหลาย อย่าเศร้าใจเกินไปสิครับ เดี๋ยวออกไป ผมคิดว่าพวกเราต้องเปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่ เต็มไปด้วยความปลื้มปริ่มภาคภูมิใจ! ตอนนี้คนข้างนอกต้องกังวลใจมากแน่ๆ ขวัญกำลังใจถดถอย ถ้าพวกเราทำเหมือนกับทหารที่แพ้สงคราม ขวัญกำลังใจจะยิ่งถูกกระทบไปอีก เดิมทีทุกคนก็หวาดกลัวต่อพวกถ้ำใต้ดินอยู่แล้ว อย่าทำแบบนี้สิครับ ผมคิดว่าออกไปต้องอวดผลงานสักหน่อย บอกว่าพวกเราทำเรื่องสำคัญมามากมาย ทุกคนที่สละชีวิตอยู่ที่นี่ สามารถพูดได้ว่าเลือดของพวกวีรบุรุษไม่หลั่งไหลเสียเปล่า แต่ไม่อาจจะพูดเกินจริงมากไป…”

ทุกคนหัวเราะออกมาเล็กน้อย เรื่องนี้ยังต้องให้เธอสอนหรือไง

จางติ้งหนานกลับลดความเศร้าลงไปแล้ว พยักหน้าเบาๆ “เป็นอย่างนั้นจริงๆ จะเพิ่มความหวาดกลัวของพวกถ้ำใต้ดินกับทุกคนไม่ได้ ผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำไม่ได้น่ากลัวสักนิด!”

พูดจบ จางติ้งหนานก็ถอนหายใจ เอ่ยว่า “กลับไปกันเถอะ!”

“ไป!”

ครู่ต่อมาทุกคนก็ทยอยเข้าสู่น้ำวน

—

หนานเจียง

นอกทางเดิน

ตอนนี้ทุกคนต่างเป็นกังวลใจ

หลังจากที่เหล่าเจิ้งออกมา ทั้งหมดก็เป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด พากันร้อนอกร้อนใจ

ข่าวสารบางอย่างสามารถปิดบังคนทั่วไป กลับไม่อาจปิดบังคนทั้งหมดได้

ครั้งนี้มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เป็นหนึ่งในกำลังสนับสนุนหลักของหนานเจียง หลัวอี้ชวนได้รับข่าวแล้ว หลี่ฉางเซิงตายในสนามรบ หลิวพั่วหลู่บาดเจ็บหนัก ฟางผิงไม่ทราบชะตากรรม

มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ ครั้งนี้มีปัญหาแล้ว

หากอีกสองคนตายในถ้ำใต้ดินเหมือนกัน นั่นจะยิ่งได้รับผลกระทบอย่างหนัก

รายงานข่าวออกไปถึงมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้แล้ว

เวลานี้กระทั่งถังเฟิงยังเร่งตามเข้ามา

ทั้งสองคนยืนอยู่นอกทางเดินมาสองวันไม่ไปไหน

ข้างหลังยังมีพวกนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ยืนอยู่เงียบๆ ตอนนี้ใครต่างก็รู้ว่าปัญหาร้ายแรงขึ้นแล้ว

แย่กว่าที่คาดไว้!

พวกฟางผิงจะสามารถมีชีวิตรอดกลับมาหรือเปล่า ตอนนี้ในใจของทุกคนยังสับสนอยู่บ้าง

ในฝูงชนเฉินอวิ๋นซีเผยใบหน้าซีด ห้าวันนี้เธอแทบเฝ้าอยู่ที่นี่มาโดยตลอด

“ทางเดินเสถียรแล้ว!”

ถังเฟิงเอ่ยเบาๆ ในนั้นพวกปรมาจารย์ต่างเผยสีหน้าระแวดระวัง โอบล้อมทางเดินเอาไว้ พวกถังเฟิงไม่เข้าไปใกล้ แต่ก็ไม่ได้ออกห่างจนเกินไป

จะมีคนออกมาหรือเปล่า?

“ฟางผิง…จะออกมาหรือเปล่า?”

เฉินอวิ๋นซีพึมพำด้วยเสียงแหบพร่า

หลิวเมิ่งเหยาที่อยู่ด้านข้างปลอบใจว่า “ไม่เป็นอะไรแน่นอน”

มาถึงขั้นนี้แล้ว ใครยังไม่เข้าใจความรู้สึกของเฉินอวิ๋นซีอีก

แต่ตอนนี้ทุกคนทำได้แค่ปลอบใจเท่านั้น

ครั้งนี้ปรมาจารย์เข้าไปมากขนาดนั้น ขั้นหกอีกกองใหญ่ ตอนที่ฟางผิงเข้าไปเพิ่งจะขั้นสี่

ตกลงจะมีชีวิตรอดออกมาหรือเปล่า พูดได้ยากจริงๆ

—

ในขณะที่ปรมาจารย์ต่างระแวดระวัง คนอื่นๆ กำลังอยู่ในความกังวลใจ

ห้องโลหะผสมก็มีลมหายใจแผ่กระจายออกมา

“รายงาน!”

เสียงตะโกนดังขึ้นจากห้องโลหะผสม กระจายไปทั่วทิศทาง