ตอนที่ 398-2 จิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่ง (2)

ตอนที่ 398 จิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่ง (2)

อู๋ขุยซานไม่พูดมากอีก รวบรวมพลังจิตใจอย่างไม่ขาดสายส่งเข้าไปในกรวย

ภายในห้องฝึกวิชา พลังฟ้าดินจำนวนมากถูกดูดกลืนไม่หยุดหย่อน สะพานฟ้าดินที่เจิดจ้าค่อยๆ เลือนรางไร้แสง รอยแตกชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

หลู่เฟิ่งโหรวไม่สนใจอะไรแล้วเช่นกัน ฝืนดูดกลืนพลังต่อ

ภายในสะพานฟ้าดิน พลังสองสายที่พยายามบีบอัดในสะพานฟ้าดิน ค่อยๆ เริ่มหลอมรวมเป็นหนึ่ง

แต่การหลอมรวมนี้ ราวกับน้ำและน้ำมัน แม้จะปะปนกันก็ยังอยู่ในสภาวะแบ่งแยกอย่างชัดเจน

ฟางผิงเห็นแบบนั้นจึงขมวดคิ้วอีกครั้ง เอ่ยเสียงดังว่า “ลองระเบิดพลังจิตใจสิครับ!”

‘ปัง!’

อู๋ขุยซานเตะเขาตัวลอยทันที ใบหน้าเผยความกราดเกรี้ยว เธอจะหลอกให้อาจารย์ตัวเองตายจริงๆ หรือไง?

ตาเฒ่าหลี่อดด่าไม่ได้เหมือนกัน “หุบปาก!”

ตัวเองระเบิดพลังจิตใจได้ คิดว่าคนอื่นเหมือนเธอหมดหรือไง จะได้ตายกันจริงๆ น่ะสิ

ทว่าช้าไปแล้ว!

เวลานี้หลู่เฟิ่งโหรวโมโหจนถึงขีดสุดแล้ว ในเมื่อไม่สามารถทะลวงด่านได้ งั้นตายให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยจะดีกว่า!

สิ้นเสียงของฟางผิง เสียงคำรามเบาๆ ก็ดังขึ้น!

‘แกร๊ก…’

เสียงปริแตกดังขึ้นอย่างชัดเจน สะพานฟ้าดินครึ่งเล็กๆ พังไปทันที!

ครึ่งใหญ่ที่เหลือ พลังจิตใจถูกดึงออกมาระเบิด ครั้งนี้…พลังปราณหลอมรวมแล้วจริงๆ

แต่หลู่เฟิ่งโหรวก็กลายเป็นมนุษย์เลือดไปแล้วเช่นกัน เจ็ดทวารมีเลือดไหลออกมาจำนวนมาก ร่างกายไหวเอนเล็กน้อย

ตอนนี้ฟางผิงวิ่งกลับมาแล้ว เห็นแบบนั้นก็ตะโกนว่า “หลอมรวมแล้ว! รีบซ่อมแซมเร็วเข้า!”

ตอนนี้น้ำแร่แห่งชีวิตที่เทลงไปเมื่อครู่ยังไม่ทันดูดกลืนสำเร็จ จึงถูกพลังฟ้าดินแยกไปอีกฝั่ง

หลู่เฟิ่งโหรวมึนหัวอยู่บ้าง ไม่ได้สนใจมากมายขนาดนั้น สั่นสะเทือนพลังฟ้าดินรอบๆ ออกไป เริ่มดูดกลืนพลังงานแห่งชีวิต

สะพานแห่งชีวิตที่พังทลายเริ่มถูกซ่อมแซมเช่นกัน

อู๋ขุยซานและพวกตาเฒ่าหลี่เครียดจนเหงื่อชุ่มไปหมด ตาเฒ่าหลี่แทบหายใจไม่ทัน หันไปมองทางฟางผิง “เทน้ำแร่แห่งชีวิตต่ออีกนิด…”

“ไม่มีแล้วจริงๆ”

ฟางผิงเผยสีหน้าจนใจ มีอีกที่ไหนกัน

“ไม่พอ…เกรงว่าจะซ่อมแซมได้ไม่ดี”

ตาเฒ่าหลี่ขมวดคิ้วแน่น อู๋ขุยซานเผยสีหน้าเป็นกังวล หากซ่อมแซมได้ไม่ดี แม้จะเกิดการหลอมรวมอยู่บ้าง ไม่นานสะพานฟ้าดินก็จะพังทลายอยู่ดี

ไม่รู้ว่านึกอะไรได้ จู่ๆ ตาเฒ่าหลี่ก็กัดฟัน กลางฝ่ามือปริแตกทันที ปรากฏรอยแผลออกมา เลือดจำนวนมากเริ่มแทรกซึมลงไปในกรวย

ฟางผิงเห็นแบบนั้นก็ตระหนักอะไรได้ ถอนหายใจว่า “ก็ถูก คุณนับว่าเป็นมนุษย์พลังงานครึ่งหนึ่งเหมือนกัน…”

ตาเฒ่าหลี่ไม่สนใจเขา เวลานั้นเขาดูดกลืนน้ำแร่แห่งชีวิตเยอะเกินไป จนถึงตอนนี้ยังย่อยสลายไม่หมด

เวลานี้พลังปราณของเขาปะปนกับพลังงานแห่งชีวิตจำนวนมากเช่นกัน

ส่วนผลลัพธ์ ต้องแย่กว่าน้ำแร่แห่งชีวิตอย่างเดียวไปบ้างอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้แย่มากมาย ยอดฝีมือกึ่งร่างทอง เดิมทีปราณก็แข็งแกร่งจนถึงขีดจำกัด พลังฟื้นฟูมีประสิทธิภาพอย่างยิ่ง

—

คล้อยหลังจากเลือดและพลังปราณจำนวนมากแทรกซึมลงไป สะพานฟ้าดินที่พังทลายก็ซ่อมแซมขึ้นอย่างรวดเร็ว

ตาเฒ่าหลี่กลับรับไม่ไหวอยู่บ้าง ยังไงเขาก็ไม่ใช่ขั้นแปดจริงๆ

ในเวลานี้อู๋ขุยซานไม่รู้ว่านึกอะไรได้ ผลักตาเฒ่าหลี่ออกไป ฝ่ามือเริ่มปริแตกเช่นกัน แสงสีทองบางส่วนแทรกซึมลงไปในกรวย

ตาเฒ่าหลี่หน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย กดเสียงว่า “สสารไม่แตกดับ!”

ยอดฝีมือร่างทองขั้นแปด อันที่จริงภายในร่างกายมีสสารที่ไม่แตกดับจำนวนมาก นี่ก็เป็นการรับประกันความแข็งแกร่งของการฟื้นฟูร่างทองขั้นแปด

ตามตำนานแม้ร่างทองขั้นแปดจะถูกสังหาร หากสสารไม่แตกดับไม่ถูกทำลายจนหมดสิ้น สสารไม่แตกดับพวกนี้ก็จะค่อยๆ แข็งแกร่ง ฟื้นฟูร่างกายด้วยตัวเอง

บางทีอาจจะสามารถคืนชีพอีกครั้งได้!

แน่นอนว่าเป็นแค่ตำนานเท่านั้น

เพราะเจ้าของสสารที่ไม่แตกดับตายแล้วก็ยากที่จะซ่อมแซมหรือรักษาความแข็งแกร่งต่อไปได้ ส่วนตกลงสามารถฟื้นคืนชีพอีกครั้งได้หรือไม่ ทำได้แค่สันนิษฐานจากทฤษฎีเท่านั้น

บางทีอาจต้องใช้เวลาหลายร้อยหลายพันปี หรือกระทั่งมากกว่านั้น

หรืออาจจะไร้ทางคืนชีพอีกแล้ว

ยังไงตำนานก็เป็นแค่ตำนานเท่านั้น

ตาเฒ่าหลี่ตะโกนออกมา ฟางผิงจึงอดมองไปไม่ได้ เห็นแค่แสงสีทองเลือนราง ไม่ได้รับรู้อะไรมากมายไปกว่านั้น

“สสารไม่แตกดับ?”

ฟางผิงพึมพำ ของสิ่งนี้ไม่แตกดับจริงๆ เหรอ?