ตอนที่ 398
ตอนที่ 398 จิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่ง (1)
October 22, 2026
ตอนที่ 398 จิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่ง (1)
ห้องแหล่งพลังงาน
“อาจารย์ไม่ต้องรีบหรอกครับ! เฉินอวิ๋นซีบอกว่าจะยอมรับคุณเป็นแม่บุญธรรมแล้ว!”
‘ผัวะ!’
ฟางผิงเพิ่งจะตะโกน อู๋ขุยซานก็ซัดฝ่ามือใส่เขาทันที ตำหนิว่า “อย่าก่อเรื่อง!”
ฟางผิงทำหน้าแห้งเหี่ยว อธิบายว่า “ไม่ใช่บอกว่าเฉินอวิ๋นซีเหมือน…เหมือนลูกของอาจารย์ผมอยู่บ้างหรอกเหรอครับ?”
อู๋ขุยซานขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่สนใจเขาอีก
ต่อให้เหมือนยังไง นั่นก็เป็นลูกสาวของคนอื่น
ภายในห้อง หลู่เฟิ่งโหรวไม่รู้ว่าได้ยินหรือเปล่า ยังพยายามฝืนหลอมรวมพลังทั้งสองสาย
ฟางผิงเผยสีหน้าจนใจ ไม่จำเป็นต้องให้อู๋ขุยซานพูดเช่นกัน เทน้ำแร่แห่งชีวิตต่อ เวลานี้ในขวดเล็กๆ นั้นเหลือแค่ปริมาณไม่ถึงสามสิบกรัม
“อาจารย์ ผมขั้นห้าแล้ว ขั้นเก้าก็เป็นเรื่องในปีสองปีนี้ ไม่ช้าก็เร็วจะช่วยคุณสังหารเจ้าเมืองเทียนเหมิน!”
“จริงๆ นะ ผมฝึกวิชาเร็วจะตายคุณก็รู้? อวัยวะภายในผมใกล้หลอมเสร็จสิ้นแล้ว ผ่านไปไม่กี่วันก็ขั้นห้าตอนกลางแล้ว สร้างเส้นลมปราณใหม่ก็เป็นแค่เรื่องเล็ก ขั้นหกอยู่ใกล้ๆ นี้แล้ว!”
“ปิดผนึกประตูซานเจียวได้ ผมก็อาจจะเข้าสู่ขั้นแปดเลย ใช้เวลาไม่นานจริงๆ นะ!”
“…”
“หุบปาก!”
ข้างนอกประตู ทุกคนตะโกนออกมาพร้อมกัน!
แม่งเหอะ เธอกำลังพูดแทงใจดำอยู่ รู้ตัวหรือเปล่า?
ทั้งยังแทงใจทุกคนอีกด้วย!
ภายในห้อง สีหน้าของหลู่เฟิ่งโหรวเปลี่ยนแปลงอยู่บ้างเช่นกัน น่าจะเพราะถูกแทงใจดำจริงๆ
ฟางผิงพูด…มีเหตุผล!
เจ้าเด็กเวรนี้ ไม่แน่ว่าอาจจะเข้าสู่ขั้นแปดเร็วๆ นี้แล้ว
ฟางผิงรู้สึกว่ายังได้ผลอยู่บ้าง เห็นแบบนั้นก็ตะโกนว่า “ผมอยู่ขั้นสี่ก็หนีรอดจากขั้นเก้าได้แล้ว ทะลวงขั้นแปดหลอกล่อขั้นเก้าให้ตายเป็นเรื่องง่ายด้วยซ้ำ!”
“ถ้าคุณยังไม่สบายใจอีก ถึงเวลานั้นผมจะช่วยคุณอัดอธิการสักชุดเป็นยังไง?”
เห็นอู๋ขุยซานมองหน้าตัวเอง ฟางผิงก็กระซิบว่า “ผมกำลังปลอบใจอาจารย์อยู่”
หลู่เฟิ่งโหรวคิดสังหารเจ้าเมืองเทียนเหมินนั้นเป็นเรื่องจริง แต่ให้พูดว่าไม่โกรธเคืองอู๋ขุยซานคงเป็นไปไม่ได้
เธอคิดมาโดยตลอดว่าเป็นความผิดของอู๋ขุยซาน ไม่ควรพาลูกสาวเข้าไปในถ้ำใต้ดิน ยิ่งไม่ควรไร้ความสามารถที่จะขัดขวางเจ้าเมืองเทียนเหมิน คนอื่นๆ ตายกันหมด บางคนก็พิการ แต่อู๋ขุยซานกลับไม่เป็นอะไร นี่ทำให้หลู่เฟิ่งโหรวยิ่งโกรธแค้น
หากอู๋ขุยซานพิการหรือตายจริงๆ หลู่เฟิ่งโหรวอาจจะไม่เกลียดเขา หากพิการจริงๆ เกรงว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนคงไม่มาถึงขั้นนี้
เห็นอู๋ขุยซานหน้าเปลี่ยนสี ไม่ส่งเสียงออกมาอีก ฟางผิงจึงตะโกนว่า “ถ้าอัดเขายังระบายความโกรธไม่ได้ ผมจะช่วยคุณตัดขาเขา!”
อู๋ขุยซานหางตากระตุกเล็กน้อย นี่…คือความคิดจริงๆ ของเธอสินะ?
“หุบปาก!”
เสียงนี้มาจากหลู่เฟิ่งโหรว
เธอตะโกนแล้วก็เอ่ยเสียงดังว่า “ยังมีอีกหรือเปล่า เทมารวดเดียวให้เยอะหน่อย!”
ฟางผิงใบหน้าแข็งทื่อ ผมไม่มีเยอะขนาดนั้นแล้ว
กัดฟันแน่น ก่อนฟางผิงจะเทอีกครั้ง ครุ่นคิดแล้วก็กัดฟันเทที่เหลือลงไปทั้งหมด!
ชั่วพริบตาความเข้มข้นของพลังงานภายในห้องก็เพิ่มสูงขึ้นมาทันที
เจ็ดทวารของหลู่เฟิ่งโหรวมีเลือดพรั่งพรูเป็นจำนวนมาก สะพานฟ้าดินก็เลือนรางมากกว่าก่อนหน้านี้
“ไม่มีแล้ว”
ฟางผิงมองไปทางอู๋ขุยซาน เอ่ยอย่างจนใจ “อธิการ หรือคุณลองถ่ายทอดพลังฟ้าดินดูสักหน่อย?”
อู๋ขุยซานขมวดคิ้ว “ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากทำ เป็นเพราะ…พลังแห่งฟ้าดินร้ายกาจอย่างมาก เธอกำลังฝืนทำให้พลังปะทะกัน หากถ่ายทอดพลังฟ้าดินลงไป เธอฝืนดูดกลืนจะทำให้สะพานฟ้าดินพังทลายได้ง่าย”
ฟางผิงเอ่ยอย่างครุ่นคิด “ทำได้แค่ลองดูเท่านั้น อาศัยความแข็งแกร่งเอาชนะความแข็งแกร่ง บางทีพลังของน้ำแร่แห่งชีวิตอาจจะอ่อนโยนเกินไป ไม่อาจหลอมรวมพลังงานสองสายได้”
แม้อู๋ขุยซานจะคิดว่ามีเหตุผลอยู่บ้าง กลับยังคงลังเลอยู่ ไม่กล้าลองเท่าไหร่
หากทำสะพานฟ้าดินพังทลายจริงๆ…
ฟางผิงเห็นแบบนั้นจึงกัดฟันว่า “พังก็ช่างมัน อย่างมากก็ร่วงลงไปอยู่ขั้นสาม อาจารย์ติดที่ด่านนี้อยู่ตลอด ยิ่งเป็นแบบนี้ก็ยิ่งมีความคิดสุดโต่งขึ้นเรื่อยๆ!”
หากหลู่เฟิ่งโหรวทะลวงไปนานแล้ว อาจจะไม่มีความคิดสุดโต่งเหมือนตอนนี้เสมอไป
แต่ยิ่งไม่สามารถทะลวงได้ก็ยิ่งร้อนใจ ยิ่งร้อนใจจึงยิ่งมีความคิดมุทะลุ
ฟางผิงคิดว่าลองเสี่ยงปะทะสักครั้ง ทะลวงไม่ได้ งั้นสะพานฟ้าดินก็พังทลาย เจ็บหนักสุดแค่ตกไปสู่ขั้นสามเท่านั้น
ส่วนตาย…อู๋ขุยซานอยู่ที่นี่ มีโอกาสตายไม่มาก