ตอนที่ 415-2 ขออาศัยสสารไม่แตกดับหน่อย (2)

ตอนที่ 415 ขออาศัยสสารไม่แตกดับหน่อย (2)

……….

“อาการบาดเจ็บเธอค่อนข้างหนัก ฉันจะไปค้นหาฟางผิงก่อน เจอแล้วพวกเราจะกลับไปรักษากันทันที!”

ผู้บัญชาการทหารไป๋ไม่ถามต่อ ปลดปล่อยพลังจิตใจตรวจสอบทุกซอกทุกมุม

หลังจากนั้นสักพักสีหน้าเขาก็เปลี่ยนเล็กน้อย ไม่มี!

ฟางผิง…ตายแล้ว?

คนตาย ไม่มีลมหายใจของสิ่งมีชีวิต นี่ถึงจะอำพรางเขาได้

ครู่ต่อมาผู้บัญชาการทหารไป๋ก็ทะยานขึ้นฟ้า สอดส่องรอบทิศทาง

หากฟางผิงตาย นั่นคงจะเกิดเรื่องใหญ่จริงๆ แล้ว

อย่างน้อยพวกมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ก็ต้องไม่ยอมเลิกราแน่

ในตอนที่ผู้บัญชาการทหารไป๋ค้นหาอยู่พักหนึ่ง หาคนไม่เจอจำเป็นต้องกลับไปที่เดิมนั้น พลังที่แข็งแกร่งหลายสายก็เข้ามาใกล้แล้ว

ผู้บัญชาการทหารไป๋ไม่ได้พูดอะไรอีก ซัดพลังปราณเข้าไปในร่างกายหวังจินหยาง ช่วยเขาควบคุมการปะทุของบาดแผล

ผ่านไปประมาณสามสี่นาที เงาสองร่างก็ร่วงลงมาจากบนท้องฟ้า

“เหล่าไป๋ ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

ชายหน้าเหลี่ยมหนึ่งในนั้นร่วงสู่พื้นดินแล้วก็รีบเร่งเข้ามาถาม

ชายชราผอมแห้งอีกคนหนึ่ง สีหน้าดูไม่ได้เช่นกัน “สถานการณ์เป็นมายังไง?”

ไม่นานทั้งสองคนก็เห็นร่างที่สะบักสะบอมของหวังจินหยาง หน้าเปลี่ยนสีอย่างหนัก

“ฟางผิงล่ะ?”

ผู้บัญชาการทหารไป๋ส่ายหน้า เอ่ยอย่างเคร่งขรึมว่า “หาไม่เจอ”

สองคนนี้ต่างเป็นยอดฝีมือจากมณฑลใกล้เคียง

คนหนึ่งเป็นยอดฝีมือของตงหลิน อีกคนเป็นยอดฝีมือจากหนานหู

หากเป็นสถานการณ์ทั่วไป จางติ้งหนานน่าจะตามมาอย่างรวดเร็วเช่นกัน แต่เวลานี้จางติ้งหนานได้รับบาดเจ็บหนัก แม้จะได้รับข่าว ก็ไม่สามารถตามมาได้ทัน

ใต้ดินนั้นฟางผิงยังไม่คิดจะเปิดเผยตัว

เขายังอยากรออีกหน่อย อย่างน้อยก็รอให้คนคุ้นเคยเข้ามา

แต่…เซี่ยงไฮ้อยู่ไกลจากหยางเฉิงไม่น้อย กว่าคนของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้จะตามมา เกรงว่าคงไม่ได้เร็วขนาดนั้น

รอคอยอีกสักพัก บนพื้นดินก็มีปรมาจารย์ใกล้ๆ มาเพิ่มอีกสองคน

ปรมาจารย์มาถึงห้าคนแล้ว!

เวลานี้ฟางผิงค่อยนับว่ารู้สึกปลอดภัย ไม่อาจจะมีลัทธินอกรีตเป็นปรมาจารย์ทั้งห้าคนได้ หากมาถึงขั้นนั้นจริงๆ ลัทธินอกรีตคงทะลวงทางเดินไปนานแล้ว

คนพวกนี้พากันค้นหา ทั้งยังช่วยประคองอาการบาดเจ็บของหวังจินหยางไปพลาง พวกเขากำลังพูดคุยอะไรบางอย่าง ใต้เศษหินกระจัดกระจายก็มีการเคลื่อนไหวเล็กน้อย

ทุกคนตื่นตัวขึ้นมาชั่วพริบตา เตรียมพร้อมที่จะจู่โจม

หลังจากนั้นสักพัก ฉากที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงก็ปรากฏขึ้น

ร่างโครงกระดูกสีทองอร่ามมุดตัวขึ้นมาจากพื้นดิน เวลานี้แขนสองข้างของฟางผิงแทบจะไม่มีเนื้อหนังห่อหุ้มอยู่ ตำแหน่งอื่นยังดีกว่าอยู่บ้าง แต่ก็เลือดเนื้อผสมปนเปกันไปหมด เละเทะไม่เป็นชิ้นดี

ปีนออกมาจากใต้ดิน เห็นพวกปรมาจารย์จับจ้องไม่วางตา ฟางผิงก็ละล่ำละลักว่า “ผมเอง ฟางผิงจากมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้!”

“เธอยังไม่ตาย…”

ปรมาจารย์คนหนึ่งหลุดปากออกมา

เป็นเพราะตกใจจริงๆ!

เด็กนี้เจ็บหนักถึงขนาดนี้ แม้เขาจะไม่ได้มองอย่างละเอียด…ไม่จำเป็นต้องมองละเอียดเหมือนกัน แค่ดูสภาพราวกับศพ คนปัญญาอ่อนก็ยังรู้ว่าบาดเจ็บสาหัสขนาดไหน นี่ยังไม่ตายอีก?

ใบหน้าที่เละเทะของเขา มองไม่ออกว่ากำลังทำสีหน้าแบบไหนเช่นกัน แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ดีเท่าไหร่

“พวกคุณพอจะมียาฟื้นคืนชีวิตไหมครับ? ผมจะตายอยู่แล้ว…”

เมื่อคำพูดนี้ออกมา พวกปรมาจารย์ก็รีบควักยาบำรุงออกมาบางส่วน ฟางผิงรับมา ไม่มากความเช่นกัน แทบจะไม่ได้กลืน แต่ยัดจากรูตรงอกเข้าไปในร่างกายโดยตรง

หลายคนที่เห็นฉากนี้ต่างพากันหน้าเปลี่ยนสี

พลังชีวิต…จะแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

พวกเขาแทบจะเห็นอวัยวะภายในได้อย่างชัดเจน เวลานี้มีหลายอวัยวะฉีกขาด

ฟางผิงยัดยาบำรุงเข้าสู่ร่างกาย ก่อนจะเอ่ยว่า “มีน้ำแร่พลังงานหรือเปล่าครับ? พวกคุณให้ผมยืมก่อน มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้จะชดใช้คืนอย่างแน่นอน ผมจะต้านไม่ไหวแล้ว…”

พวกเขามองหน้ากัน ชายชราหนึ่งในนั้นเอ่ยด้วยรอยยิ้มขมขื่นว่า “ไม่มีจริงๆ ฟางผิง…นี่เธอ…จะยังต้านไหวงั้นเหรอ?”

อาการบาดเจ็บนี้ไม่ได้รักษาง่ายๆ!

พวกเขาแทบจะมีความรู้สึกว่าไม่รู้จะเริ่มต้นจากไหนดี ทางหวังจินหยาง พวกเขายังพอประคองอาการบาดเจ็บไม่ให้เลวร้ายลงได้

แต่ฟางผิง สภาพนี้ไม่อาจรักษาได้ง่ายจริงๆ

ส่วนน้ำแร่พลังงาน…ล้อกันเล่นแล้ว นั่นเป็นสิ่งที่ใครก็มีกันที่ไหน?

ผู้บัญชาการทหารไป๋ถอนหายใจว่า “รออีกสักหน่อย ร่างทองขั้นแปดกำลังเข้ามา!”

ยอดฝีมือร่างทองขั้นแปดมีสสารไม่แตกดับ

สิ้นเปลืองเยอะไป ขั้นแปดพวกนี้อาจไม่ยินยอมเสมอไป

แต่สิ้นเปลืองไปบางส่วนเพื่อช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของฟางผิง คนทั่วไปไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว

พวกปรมาจารย์อับจนหนทาง ทำได้แค่รอต่อไปเท่านั้น

พวกเขาไม่ได้ถามอะไรละเอียด เวลานี้ทั้งสองคนอาการหนัก ต้องประคองอาการบาดเจ็บเป็นหลัก

ส่วนศพที่อยู่ด้านข้างนั้น…พวกเขาเห็นเหมือนกัน อันที่จริงยังคงสั่นสะท้านในใจไม่น้อย

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกสูงสุด!

คนๆ นี้ตายอยู่ที่นี่ หากยอดฝีมือฝ่ายพวกเขาลงมือ ต้องได้เจอกันอยู่แล้ว

ในเมื่อไม่ใช่ งั้นคนๆ นี้ตายได้ยังไง?