ตอนที่ 428 ฉินเฟิ่งชิงกลับมหาวิทยาลัย (1)

ตอนที่ 428 ฉินเฟิ่งชิงกลับมหาวิทยาลัย (1)

…………….

คนไปกันหมดแล้ว ฟางผิงมองตัวเลขที่อยู่ด้านหน้าตัวเองไปแวบหนึ่ง

ทรัพย์สิน : 17,000,000,000 (เปลี่ยนแปลง)

ปราณ : 5100 แคล (5999 แคล)

จิตใจ : 820 เฮิรตซ์ (899 เฮิรตซ์)

หลอมกระดูก : 177 ชิ้น (100%) , 29 ชิ้น (90%)

ช่องเก็บของ : 4 ลูกบาศก์เมตร (+)

ม่านพลังงาน : ค่าทรัพย์สินหนึ่งหมื่นต่อนาที

“ความสามารถเพิ่มขึ้น…”

ฟางผิงพึมพำ สิ้นเปลืองค่าทรัพย์สินหนึ่งพันล้าน เขาไม่ได้ใส่ใจ ก่อนหน้านี้เพื่อฟื้นฟูเนื้อหนัง เขาปลดปล่อยปราณโดยไม่สนใจอะไร นี่เป็นเรื่องปกติ

ประเด็นอยู่ที่เขาหลอมกึ่งร่างทองเสร็จแล้ว ความสามารถเพิ่มพูนขึ้นมาช่วงใหญ่จริงๆ

ปราณเกือบหกพันแคล พลังจิตใจสูงยิ่งกว่าจะแตะเก้าร้อยเฮิรตซ์แล้ว!

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

พลังจิตใจไม่พูดถึง ขั้นห้าสูงสุดทั่วไปพลังปราณจะประมาณสี่พันแคล

แต่ยอดฝีมือขั้นหก ขั้นหกตอนต้นที่ยังไม่ได้ปิดประตูซานเจียว ขีดจำกัดน่าจะอยู่ที่ห้าพันแคล

หลังจากนั้นทุกครั้งที่ปิดประตูหนึ่งบาน ขีดจำกัดจะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ปิดผนึกครบทั้งสามบาน เข้าสู่ขั้นสูงสุดปราณอาจแตะไม่ถึงหนึ่งหมื่นแคลเสมอไป มีแค่ยอดฝีมือขั้นหกเท่านั้นที่จะมีขีดจำกัดแตะถึงหนึ่งหมื่นแคลได้

แต่ตอนนี้ความแข็งแกร่งของปราณเขาเกือบเทียบเท่ากับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกตอนกลางแล้ว

ส่วนพลังจิตใจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง แทบจะถึงขั้นที่จับต้องได้แล้ว!

“อยากกลายเป็นขั้นหก อันดับแรกต้องเปิดใช้ประตูซานเจียว ทำให้ประตูซานเจียวปรากฏ”

ตอนนี้ฟางผิงอยากจะกลายเป็นขั้นหก ต้องหาประตูซานเจียวให้ได้

อันที่จริงก่อนหน้านี้บนหัวของเขาเคยปรากฏประตูซานเจียวอย่างเลือนราง

แต่นั่นเป็นความเลือนราง ฟางผิงไม่สามารถสัมผัสถึงการมีอยู่ของประตูซานเจียวได้

แต่ยอดฝีมือขั้นหกจะอาศัยความเข้าใจต่อร่างกายตัวเอง เสาะหาการคงอยู่ของประตูซานเจียว ดึงพลังงานจากเรื่องนี้ทำให้ประตูซานเจียวปรากฏขึ้นมา จากนั้นก็เริ่มปิดผนึก

ทำให้ปรากฏนั่นก็คือขั้นหก

ฟางผิงยังควบคุมพลังตัวเองไม่เก่งเท่าไหร่ ตอนนี้เขายังขาดแคลนความเข้าใจต่อร่างกายตัวเองอยู่บ้าง ยากที่จะหาตำแหน่งพบ

ก็หมายความว่าระยะห่างจากขั้นหกของเขา ยังห่างออกไปหนึ่งช่วง

“ฝึกเคล็ดวิชาต่อสู้จะช่วยให้ฉันคุ้นเคยกับพลัง เพิ่มความสามารถในการควบคุมร่างกายตัวเอง”

ฟางผิงตัดสินใจแล้ว นี่เป็นภารกิจหลักในการฝึกวิชาหลังจากนี้ของเขา

“คุ้นเคยกับร่างกายของตัวเอง ทำความเข้าใจต่อพลังทั้งหมด ฉันคิดว่าตัวเองแทบไม่อ่อนแอกว่าขั้นหกสูงสุดแล้ว!”

ฟางผิงเดินไปก็คิดไปด้วย

ระหว่างทางเจอนักศึกษามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้หลายคน ปีใหม่นี้มีหลายคนไม่ได้กลับบ้าน

คนพวกนี้เจอกับฟางผิงต่างพากันตกตะลึง

นี่เกิดอะไรขึ้นกับประธานฟาง?

อยู่ดีๆ มาโกนหัวจนโล้นทำไม!

แต่ว่า…ดูสะดุดตาไม่น้อย อยากลูบดูชะมัด นักศึกษาหญิงหลายคนทำหน้าปรารถนาอยู่บ้าง มองจนฟางผิงอยากอัดพวกเธอให้น่วมเสียทีเดียว

—

ไม่ได้รั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยนาน ฟางผิงตรงกลับบ้านทันที

สวนไห่วาน

บ้านหมายเลขสิบหก

ตอนที่ฟางผิงกลับมา พ่อแม่ยังกำลังเก็บของ เพิ่งย้ายเข้ามา มีเรื่องให้ทำไม่น้อย

ฟางหยวนกลับนั่งอยู่ในสวนนิ่งๆ อย่างเบื่อหน่ายอยู่บ้าง เธอรู้สึกเบื่อจริงๆ

สถานที่ไม่คุ้นเคย เธอแทบไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง

พวกพี่น้องของสมาคมหยวนผิงล้วนไม่อยู่ที่นี่ เขตบ้านเดี่ยวที่ใหญ่ขนาดนี้ ทั้งเงียบสงบอย่างยิ่ง ทำให้ฟางหยวนรู้สึกเงียบเหงาอยู่บ้าง

ฟางหยวนที่ไม่มีอะไรทำเลยหยิบกระบองไม้เล็กๆ แทงไปแทงมาบนสนามหญ้า ดูท่าจะอยากแทงจนเป็นรังมด

แต่ความรู้สึกเบื่อหน่ายแบบนี้ พอฟางผิงเดินเข้าบ้านมาแล้วก็หายวับไปทันที

“พี่ นายใส่หมวกทำไม?”

ฟางหยวนเดินวนรอบเขา จู่ๆ ก็เอ่ยว่า “ขนนายหายไปไหนหมด?”

ฟางผิงคร้านจะสนใจเธอ สาวเท้าเข้าห้องไปทันที

ฟางหยวนกระตือรือร้นขึ้นมา ตามอยู่ด้านหลังเขา อยากจะดึงหมวกออกมาดูอยู่บ้าง จู่ๆ ฟางผิงก็หยุดฝีเท้า หันมามองเธอ “พรุ่งนี้ฉันจะหาโรงเรียนให้เธอ เป็นโรงเรียนมัธยมปลายใต้สังกัดของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ อย่าลืมว่าเข้าโรงเรียนแล้วก็ตั้งใจเรียนดีๆ ไม่อนุญาตให้สร้างสมาคมอะไรขึ้นมาอีก ใช่สิ…”