ตอนที่ 434 ผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำใสซื่อดีจริงๆ (1)

ตอนที่ 434 ผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำใสซื่อดีจริงๆ (1)

…………….

‘ปัง!’

กลางป่ารกร้าง ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้าที่กำลังประมือกับฉินเฟิ่งชิงเผยสีหน้างุนงง ตอนที่ใกล้ตายยังพยายามบิดหัวไปมองข้างหลังอีกครั้ง

ฟางผิงชกหมัดทะลุหลังของเขา สั่นสะเทือนอวัยวะภายในพังทลาย ตอนนี้เอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มว่า “นายท่าน เมืองเยามู่ของเราร่วมมือกับผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนแห่งการเกิดใหม่แล้ว อย่าถือสากันเลย”

ผู้ฝึกยุทธ์ผมยาวเผยสีหน้าสับสนอย่างไม่กล้าเชื่อ ก่อนคอจะพับไปอีกฝั่ง สิ้นลมหายใจ

ฉินเฟิ่งชิงรีบคลำศพทันที เอ็ดด่าไปพลาง “นายนี่มันใจเหี้ยมจริงๆ!”

เจ้าหมอนี้คนใกล้จะตายอยู่แล้ว นายยังจะหลอกเขาอีก ใจเหี้ยมอำมหิตจนไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว!

ฟางผิงแค่นหัวเราะ “เดิมทีฉันก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์เมืองเยามู่อยู่แล้ว ฉันโกหกหรือไง?”

“นาย…”

ฉินเฟิ่งชิงยอมแล้วจริงๆ

คนตายไปแล้ว นายยังจะสวมบทบาทอีก?

แม้จะพูดอย่างนั้น เขากลับเคลื่อนไหวมืออย่างรวดเร็ว เก็บสินสงครามทั้งหมดยัดใส่กระสอบของตัวเอง

ฟางผิงไม่สนใจเช่นกัน เว้นเสียว่าเจ้าหมอนี้จะมีแหวนเก็บของ ไม่งั้นเอากลับไปก็ซ่อนเขาไม่ได้อยู่ดี ปล่อยให้เขาทำงานหนักไปก่อนก็ไม่ต่างกัน

ฆ่าขั้นห้าคนนี้แล้ว ฟางผิงก็ถอนหายใจว่า “ผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำใสซื่อจริงๆ ฉันบอกว่ามาจากเมืองเยามู่ พวกเขาก็เชื่อแล้ว ฉันเรียกนายท่านไม่กี่คำ คนพวกนี้ก็เชื่อเป็นจริงเป็นจัง ไอคิวช่าง…”

ฉินเฟิ่งชิงเอ่ยอย่างเหนื่อยใจ “นายแกล้งเป็นขั้นสาม คนเขาไม่เชื่อได้หรือไง? ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามอย่างนาย ยังจะลูกไม้แพรวพราวอีก?”

ผู้ฝึกยุทธ์เมืองเยามู่ปรากฏตัวขึ้นแถวนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

ตอนนี้ทั้งสองเมืองต่างกำลังทำสงครามกับเมืองความหวัง ทางตะวันออกก็เริ่มมีผู้ฝึกยุทธ์เมืองเยามู่เคลื่อนไหวแล้ว

หากฟางผิงอยู่ระดับกลาง คนพวกนี้อาจจะระวังตัวอยู่บ้าง แต่เขาแกล้งเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสาม อีกฝ่ายอยู่ขั้นห้าย่อมมั่นใจตัวเองอยู่แล้ว ต่อให้ฟางผิงคิดจะวางแผนกับพวกเขาก็ไม่มีความสามารถทำอะไรได้อยู่ดี

ผลปรากฏว่ามั่นใจจนเกินไป ฟางผิงล่ออีกฝ่ายไปหาฉินเฟิ่งชิง มนุษย์ถ้ำหมายจะฆ่าคน เดิมทีก็แทบนึกไม่ถึงว่าฟางผิงจะลอบจู่โจมเขาอย่างเงียบเชียบ

ฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้าตอนต้นแถมยังเป็นการลอบโจมตี อีกฝ่ายแทบสัมผัสไม่ได้จึงฆ่าง่ายเป็นพิเศษ

ฉินเฟิ่งชิงไม่สนใจเหมือนกันว่าเขาจะใจอำมหิตขนาดไหน ยังไงก็ฆ่าคนไปแล้ว ได้รับของมาก็เพียงพอแล้ว

คำนวณส่วนแบ่งของตัวเองแล้ว ฉินเฟิ่งชิงก็ลูบคางว่า “หรือจะลองล่อขั้นหกมาฆ่าสักสองสามคนดี คนพวกนี้จนเกินไปแล้ว”

“นายต้านไหวหรือไง?”

ฟางผิงเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหก หมัดเดียวอาจไม่ตายเสมอไป ฆ่าไม่ตายก็เป็นเรื่องใหญ่แล้ว”

“ช่างเถอะ ไว้ค่อยว่ากัน ไปเขาสุนัขเม่นก่อนดีกว่า”

ระหว่างที่พูด ฉินเฟิ่งชิงก็เดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

เวลานี้ฟางผิงกลับไม่มีแรงกดดัน ทั้งไม่ทำตัวลับๆ ล่อๆ แล้วเช่นกัน เดินไปข้างหน้าอย่างเปิดเผย ฉันเป็นผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำ เว้นเสียแต่ว่าผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำจะลอบโจมตีเขา ไม่งั้นไม่จำเป็นต้องกังวลผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์ด้วยซ้ำ

ผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์ไม่ค่อยเข้ามายุ่งเกี่ยวทางนี้เท่าไหร่

แม้ว่าทางตะวันออกจะไม่ใช่ที่ตั้งของเมืองเยาขุย แต่ทางนี้ก็นับว่าเข้ามาลึกในเขตใจกลางเมืองเยาขุย ตอนนี้ผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์แทบไม่อาจย่างกรายเข้ามา

ฉินเฟิ่งชิงที่ทำตัวหลบๆ ซ่อนๆ เห็นเขาเดินกลางทุ่งรกร้างอย่างองอาจก็อิจฉาอยู่บ้าง

ความรู้สึกนี้จะฟินเกินไปแล้ว

จะเหมือนตัวเองได้ยังไง ยังต้องระวังจริงๆ ที่นี่นับว่าเป็นเขตใจกลางของเมืองถ้ำใต้ดินแล้ว

แม้ตรงนี้จะไม่ได้มีผู้ฝึกยุทธ์เมืองเยาขุยเยอะจนเกินไป แต่ถ้าเจอกับยอดฝีมือขั้นหก เขาก็ต้องระวังตัวไม่ให้ถูกกำจัดในกระบวนท่าเดียวเช่นกัน