ตอนที่ 441-2เกิดเหตุไม่คาดฝันติดต่อกัน (2)

ตอนที่ 441 เกิดเหตุไม่คาดฝันติดต่อกัน (2)

………………..

ตอนนี้ระดับสูงภายในเมืองแทบจะเหลือไม่เยอะแล้ว ยังมีแม่ทัพขั้นเจ็ดคนหนึ่งถูกกลืนไปอีก นี่เป็นสิ่งที่เขารับไม่ได้

ระดับล่างระดับกลางคนอื่นๆ ตายไป ผลกระทบยังไม่มากเท่าไหร่

ระดับสูงตายไปคนหนึ่ง แม้เขาจะเป็นขั้นเก้าก็ไม่อาจยอมรับได้

เจี่ยวไม่สนใจเขา ท้องขนาดใหญ่นั้นสั่นไหวไม่หยุดหย่อน หลังจากนั้นสักพักเจี่ยวก็คายโครงกระดูกที่แทบดูไม่เหมือนรูปร่างมนุษย์ออกมา

‘เปรี้ยง!’

เจ้าเมืองเทียนเหมินโมโหอย่างหนัก พลังฟ้าดินเชื่อมต่อกันในอากาศฟาดไปราวกับสายฟ้า ไม่สนใจอีกว่าจะระเบิดเป็นสงครามใหญ่หรือเปล่า ร่างทะลวงผ่านความว่างเปล่า ปรากฏขึ้นข้างหน้าของเจี่ยวทันที ซัดฝ่ามือคู่อย่างรวดเร็ว!

‘เปรี้ยง!’

เสียงดังลั่นแพร่กระจายออกมาอีกครั้ง เจี่ยวลอยกระเด็นไปหลายร้อยเมตร ชนสิ่งก่อสร้างนับไม่ถ้วนพังถล่มตลอดทาง เนื้อหนังสีทองปริแตกไม่ขาดสาย เลือดสาดกระเซ็นทั่วอากาศ

ราชาสัตว์ปีศาจสองตัวเห็นแบบนั้นก็ขุ่นเคืองอย่างหนัก เจ้าเมืองเทียนเหมินไม่ได้ไล่ฆ่าเจี่ยว แต่ตะโกนเสียงดังว่า “สัตว์ปีศาจสองท่านคิดจะเปิดฉากสงครามราชาอย่างนั้นหรือ? อาการบาดเจ็บของปีศาจเขาทองไม่ได้มาจากฝีมือของเทพมู่!”

ปีศาจสิงโตระเบิดเสียงคำราม ในมือปรากฏโครงกระดูกสีทอง แววตาของเจ้าเมืองเทียนเหมินเกิดเป็นเงาดำบดบัง เอ่ยอย่างโมโห “ผู้คุ้มกันของพื้นที่หวงห้าม เทพมู่ก็ไม่ได้ฆ่าเช่นกัน…เทพมู่รักษาอาการบาดเจ็บมาโดยตลอด! สามปีก่อนยอดฝีมือดินแดนแห่งความหวังโจมตีเมืองเยามู่อย่างกะทันหัน เทพมู่ไม่ทันระวังจึงบาดเจ็บด้วยเหตุนี้! รอยตรานี้…เกิดจากอาวุธวิเศษของยอดฝีมือดินแดนแห่งการเกิดใหม่!”

เขาเพิ่งจะพูดจบ จู่ๆ เจี่ยวที่ลอยออกไปก็คำรามเสียงแหลมขึ้นมา ครู่ต่อมาหัวสีทองนั้นก็แทบจะถูกฟันขาด แสงสีทองเปล่งประกายขึ้นอย่างรวดเร็ว!

ในเวลาเดียวกัน ต้นไม้ยักษ์ที่อยู่ใจกลางเมืองกลับสั่นไหวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ก่อนจะยืดตัวออกจากพื้นดิน ไม่สนใจว่าจะก่อให้เกิดความเสียหายหรือเปล่า พุ่งเข้ามาโจมตีอย่างว่องไว!

เจี่ยวคำรามเสียงดัง กรงเล็บทั้งสี่ตบลงไปบนพื้นดิน เกิดการสั่นสะเทือนขึ้นนับไม่ถ้วน ดินพังถล่มลงไป!

คำรามออกไปหลายครั้ง ก่อนเจี่ยวจะบินลงไปทางสัตว์ปีศาจสองตัวนั้นอย่างรวดเร็ว ยังคงคำรามไม่หยุดหย่อน

‘เปรี้ยง!’

หลุมขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น หินพลังงานระดับต่ำจำนวนมากถูกระเบิดออกมา กลับไม่มีใครสนใจ

แววตาของราชาสัตว์ปีศาจสองตัวแดงก่ำขึ้นมา!

ต่อหน้าพวกมัน นึกไม่ถึงว่าจะมีคนลอบสังหารราชาเขาทอง…ทั้ง…พวกมันคาดเดาได้แล้ว แสงสีทองเมื่อครู่ก็คืออาวุธวิเศษที่ใช้ฆ่าผู้คุ้มกันและโจมตีราชาเขาทอง!

ปีศาจสิงโตยังอยากจะถามต่อ ปีศาจจระเข้ยักษ์กลับเดือดดาลอย่างถึงที่สุดแล้ว

ยอดฝีมือจากดินแดนแห่งการเกิดใหม่จะปรากฏในเมืองเยามู่ได้งั้นหรือ?

หากกระทั่งเมืองเยามู่ยังถูกรุกราน งั้นเมืองเยามู่คงถูกกำราบไปตั้งนานแล้ว จะทำสงครามกับเมืองแห่งความหวังมาหลายปีขนาดนี้ได้ยังไง?

ภายใต้การลอบโจมตี พวกมันยังสัมผัสถึงคลื่นพลังงานไม่ได้แม้แต่น้อย!

เพราะสัมผัสถึงคลื่นพลังงานที่แข็งแกร่งไม่ได้ พวกมันจึงไม่รู้ว่าผู้ที่โจมตีมีฝีมือเป็นยังไง แต่ปีศาจเขาทองขั้นแปดถูกทะลวงร่างทอง หัวเกือบถูกฟันขาด นี่ไม่ใช่สิ่งที่ขั้นแปดทั่วไปทำได้แน่!

ในที่ลับยังมีขั้นราชาอีกคนซ่อนตัวอยู่!

ทั้งยอดฝีมือขั้นราชาที่ปรากฏตัวในเมืองเยามู่ตอนนี้ หากไม่ได้รับการช่วยอำพรางจากเยามู่ คงไม่อาจปิดบังพวกมันได้!

เยามู่จะช่วยปิดบังยอดฝีมือจากดินแดนแห่งการเกิดใหม่งั้นหรือ?

หรือว่ายังมีความลับอะไรที่พวกมันไม่รู้?

เวลานี้ไม่มีคนหรือปีศาจตนไหนตระหนักได้เหมือนกัน แววตาของเจี่ยวกลับเผยความแปลกใจขึ้นมา นึกไม่ถึงว่าพ่อครัวจะอยู่ที่นี่?

แต่…จะอ่อนแอเกินไปแล้ว!

หากไม่ใช่ว่ามันคลายการป้องกันลงอย่างกะทันหัน…แทบจะแทงไม่เข้าด้วยซ้ำ

—

เจี่ยวคาดไม่ถึง ฟางผิงที่แทรกตัวเข้าไปอยู่ในแหล่งแร่กลับนึกขยาดกลัวอยู่บ้าง!

อันตรายจริงๆ!

“ถ้าฟันหัวนายได้จริงๆ นายคงรู้สึกดีสินะ!”

ลอบประชดอยู่ในใจ ฟางผิงมุ่งไปข้างหน้าอย่างระวัง กระบี่สั้นถูกเก็บไว้ในช่องเก็บของแล้ว

ตอนนี้ข้างนอกเละเทะวุ่นวายไม่เป็นชิ้นดี

เยามู่รับรู้ถึงกลิ่นอายของลำต้นตัวเองเช่นกัน ดึงตัวขึ้นมาจากพื้นดิน ถลาเข้ามาทันที

เพราะเจี่ยวเกือบจะถูกฆ่า ราชาปีศาจสองตัวก็โมโหอย่างหนักเช่นกัน ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะอธิบายอะไรอีกแล้ว ตอนนี้เข้าไปประมือกับเจ้าเมืองเทียนเหมินเป็นที่เรียบร้อย

นี่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจี่ยวเหมือนกัน เจ้าหมอนี้ถอนตัวกลับมาด้วยท่าทีที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม เดิมพันชีวีตเพื่อล้างแค้น พุ่งไปหาเจ้าเมืองเทียนเหมินโดยตรง กระทั่งถูกระเบิดบาดเจ็บทั่วร่างยังไม่ยอมถอยหนี

ถึงเวลานี้แล้ว ราชาปีศาจทั้งสองไม่อาจนิ่งดูดายอีก

พาราชาเขาทองมาทวงความยุติธรรม ปรากฏว่าราชาเขาทองเกือบจะถูกฆ่าตายต่อหน้าพวกมัน นี่เป็นความอัปยศของพวกมันอย่างใหญ่หลวง

ส่วนคนผู้นั้นที่ลอบโจมตีปีศาจเขาทอง จู่ๆ ก็หายวับไปไม่เห็นเงา ราชาปีศาจทั้งสองมั่นใจแล้วว่าเยามู่ช่วยอีกฝ่ายปิดบังลมหายใจ ไม่แน่ว่ายังคิดจะรั้งตัวพวกมันไว้

เพิ่มความระแวดระวังขึ้นมา ปีศาจทั้งสองยังไม่คิดจะหาตัวคนผู้นั้นเช่นกัน

รวมกับคนในที่ลับผู้นั้นแล้ว ตอนนี้เมืองเยามู่มีขั้นราชาสามตน บางทีอาจต้องขอกำลังเสริมแล้ว!

เจ้าเมืองเทียนเหมินกลับอยากหาตัว เขาอัดอั้นตันใจอย่างถึงที่สุด อยากจะจับตัวมือสังหารเดี๋ยวนี้ ทวงความบริสุทธิ์ให้ตัวเอง

แต่ถูกเจี่ยวสกัดไว้ อีกฝ่ายเดิมพันด้วยชีวิตไม่ยอมถอย ปีศาจสองตัวก็ไม่ฟังคำอธิบาย เริ่มลงมือหนักขึ้นมาแล้ว

เดิมทีฝีมือของเขาก็ด้อยไปกว่าราชาปีศาจสองตัวนี้เล็กน้อย ตอนนี้ไร้เรี่ยวแรงที่จะพูดแก้ต่างอีกแล้ว

“ตกลงเป็นใครกันแน่!”

เจ้าเมืองเทียนเหมินมีโทสะอย่างยิ่ง กลับยังงุนงงอยู่บ้างเช่นกัน

ทำไมภายในเมืองถึงมียอดฝีมืออีกคนปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน?