ตอนที่ 448-2 การเดินทางหนึ่งวันของถ้ำใต้ดินสิ้นสุดแล้ว (2)

ตอนที่ 448 การเดินทางหนึ่งวันของถ้ำใต้ดินสิ้นสุดแล้ว (2)

………………..

ตอนนี้ผู้เฝ้าประตูยังอยู่ในความตกตะลึง ผ่านไปสักพักค่อยเอ่ยอย่างไม่มั่นใจว่า “ฟางผิง?”

“ผมเอง”

“นี่คือ…”

“ศพสัตว์ปีศาจ”

“เหลวไหล!”

ผู้เฝ้าประตูไร้คำจะพูด นายเห็นฉันเป็นคนความจำเสื่อมหรือไง?

ประเด็นอยู่ที่เจ้าเด็กนี้เพิ่งจะเข้าไปหนึ่งวัน ทำไมถึงแบกศพสัตว์ปีศาจกลับมาได้?

เวลานี้ฟางผิงแทบจะยัดศพสัตว์ปีศาจออกมาได้แล้ว หัวเราะว่า “คืออย่างนี้…ครั้งนี้ผมเข้าไปในถ้ำใต้ดินบังเอิญเจอสัตว์ปีศาจและยอดฝีมือถ้ำต่อสู้กันพอดี สัตว์ปีศาจระดับสูงตายเป็นร้อยตัว ผมเลยเก็บกลับมาหนึ่งตัว คุณลุง คุณเชื่อหรือเปล่า?”

ผู้เฝ้าประตูมีแนวโน้มจะโมโหขึ้นมา ฟางผิงหัวเราะแห้งๆ ว่า “ล้อเล่น ผมคงไม่พูดอะไรมากแล้ว คุณถามคนอื่นเอาแล้วกัน ผมขอตัวก่อน”

เขาพูดจบ ห้องโลหะผสมก็มีคนเดินออกมาอีกคน เป็นยอดฝีมือจากหน่วยทหาร

ไม่สนใจว่าพวกฟางผิงจะอยู่ที่นี่หรือเปล่า ยอดฝีมือในชุดทหารเดินออกมาก็เอ่ยว่า “ฟางผิงและฉินเฟิ่งชิง ช่วงนี้ไม่อนุญาตให้เข้าถ้ำใต้ดิน แจ้งให้ทางเข้าถ้ำใต้ดินอื่นๆ ด้วย หากสองคนนี้ยังไม่ได้รับอนุญาต ห้ามเข้าไปข้างในเด็ดขาด!”

ถ่ายทอดคำสั่งออกมาจริงๆ แล้ว

นี่เป็นเรื่องที่ยอดฝีมือพวกนั้นเพิ่งจะตระหนักได้ ทั้งต้องให้ความสำคัญด้วย

ฟางผิงและฉินเฟิ่งชิงเจ้าสองคนนี้ หากตอนนี้ยังไปถ้ำใต้ดินแห่งอื่น ก่อความวุ่นวายแบบนี้ขึ้นมาอีก ยอดฝีมือของประเทศจีนคงไม่พอใช้งานแล้วจริงๆ

แม้อยากจะก่อเรื่องก็ต้องรอให้เรื่องทางถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้สงบลงก่อน ยอดฝีมือสามารถดึงตัวออกมาได้ นั่นก็ไม่เป็นไรแล้ว

ไม่งั้นหากเกิดความวุ่นวายอีกถ้ำใต้ดินหนึ่ง พวกเขาคงต้องอกแตกตายแล้ว

ผู้เฝ้าประตูอึ้งไปเล็กน้อย ไม่อนุญาตให้เข้าถ้ำใต้ดิน

ฟางผิงถอนหายใจ จำเป็นด้วยหรือไง ฉันคนนี้เป็นคนไม่คำนึงถึงส่วนรวมขนาดนั้นเลย?

ครั้งนี้เพราะเหตุไม่คาดฝันเถอะ!

เป็นเหตุไม่คาดฝันจริงๆ!

เป็นฝีมือของเจี่ยว ครั้งนี้ฉันเข้าไปเพราะคิดจะขุดแร่เท่านั้น ใครจะรู้ว่ากลับเกิดเรื่องมากมายถึงขนาดนี้

เขารู้สึกไม่ยุติธรรม ฉินเฟิ่งชิงยิ่งรู้สึกไม่ยุติธรรมกว่าเขาซะอีก เอ่ยด้วยใบหน้าใสซื่อ “นี่ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย? ฉันแค่ไปปล้นรังของปีศาจขั้นแปด ขุดอะไรที่ป่าราชันเจี่ยวไม่ได้สักนิด ห้ามฉันเข้าไปเนี่ยนะ?”

“แค่กๆ!”

ทุกคนสำลักไอขึ้นมาทันที ฟางผิงชะงักไปเหมือนกัน “นายยังไปกวาดรังของเจี่ยว?”

ฉินเฟิ่งชิงเอ็ดเสียงดัง “ไม่ต้องพูดถึงแล้ว เจ้าหมอนั่นจนจะตาย เป็นสัตว์ปีศาจที่จนที่สุดเท่าที่เคยเจอมา!”

ฟางผิงทำหน้าหมดคำพูด “ไร้สาระ ถ้ามันไม่จน คงไม่ไปปล้นเมืองเทียนเหมินหรอก”

“ก็ถูก ครั้งหน้าจะหาเป้าหมายใหม่ ไม่เอาแบบนี้แล้ว”

“ครั้งหน้า…ยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เลย ถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้ยังคลี่คลายปัญหาไม่ได้ พวกเราก็รอติดอยู่ในบัญชีดำไปชั่วชีวิตเถอะ”

“นี่ก็ถูก”

ฉินเฟิ่งชิงเผยสีหน้าเสียดาย เอ่ยว่า “ไม่เป็นไร ฝึกวิชาก่อน ครั้งนี้ผ่านไปฉันคงขั้นห้าแล้ว ครั้งหน้าเข้าไปอีกครั้ง อยู่ให้นานหน่อย ไม่ออกมาแล้ว”

พวกเขาคุยกันอย่างออกรส ผู้เฝ้าประตูสีหน้าเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก มองไปที่ชายชุดทหารแวบหนึ่ง

ชายชุดทหารปวดหัวอยู่บ้าง พยักหน้าเบาๆ อย่ามองฉัน เจ้าสองคนนี้เป็นตัวหายนะขนานแท้

เข้าไปวันเดียวก็ปั่นป่วนถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้จนสะท้านฟ้าสะเทือนดิน

คำสั่งถ่ายทอดลงมาจริงๆ ช่วงเวลาสั้นๆ นี้ไม่อนุญาตให้สองคนนี้เข้ามา

พวกฟางผิงไม่ได้รั้งตัวอยู่นาน เวลานี้กำลังทยอยออกไปข้างนอก

รวมทั้งเขาแบกศพปีศาจ ตลอดทางจึงมีคนมองไม่น้อย

มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้