ตอนที่ 451 ปล่อยให้ลอยไปกับสายลม (1)

ตอนที่ 451 ปล่อยให้ลอยไปกับสายลม (1)

………………..

นอกห้องแหล่งพลังงาน

ฟางผิงยังคงพูดคุยกับหลี่หานซงต่อ

ฟางผิงถามไม่กี่ประโยคแล้ว จู่ๆ ก็เอ่ยว่า “ช่วงนี้ได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า?”

“ได้รับบาดเจ็บมาก่อน ก่อนหน้านี้ถ้ำใต้ดินปักกิ่งเกิดความวุ่นวาย ฉันบังเอิญอยู่ที่นั่นพอดี…”

“เคยฟื้นฟูสสารไม่แตกดับหรือเปล่า?”

“อะไรนะ?”

หลี่หานซงไม่เข้าใจอยู่บ้าง

บางเรื่องเขาแทบไม่รู้ข้อมูลอะไรเลย

ยอดฝีมือสมัยโบราณฟื้นคืนชีพ นี่เป็นความลับ มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้รู้ นั่นเพราะว่ามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ใช้สถานการณ์ของฟางผิงคาดเดาเรื่องนี้

หวังจินหยางรู้เพราะฟางผิงเป็นคนบอก

คนอื่นๆ รวมถึงอู๋ชวน อันที่จริงแทบจะรู้อย่างครึ่งๆ กลางๆ

บางเรื่องรัฐบาลไม่อาจแพร่งพรายต่อข้างนอก โดยเฉพาะเรื่องนี้ยังไม่ได้รับการพิสูจน์อย่างแท้จริง

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “หลังจากนายได้รับบาดเจ็บ ฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็วใช่หรือเปล่า?”

“อืม นี่เกี่ยวข้องกับ…สสารไม่แตกดับที่นายพูดถึง?”

หลี่หานซงใจเต้นระรัว มักรู้สึกเหมือนว่ากำลังฟังความลับที่อาจจะทำให้เขาเปลี่ยนแปลงไปทั้งชั่วชีวิต

ฟางผิงถอนหายใจเบาๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมขึ้นมา “อันที่จริง…ฉันเคยบอกนายก่อนหน้านี้แล้ว…แต่ฉันคิดว่าอดีตก็เป็นแค่อดีต พวกนายยังไม่ตื่นรู้ ฉันไม่ควรไปรบกวนพวกนาย เวลานั้น…ฉันทำผิดต่อพวกนายเอง ช่างเถอะ ไม่เอ่ยถึงแล้ว บางเรื่องปล่อยให้หายไปตามลมจะดีกว่า เวลาหมุนเวียนไปอย่างรวดเร็ว พวกนายเป็นเพื่อร่วมรบชาติก่อนของฉันไปแล้ว ชาตินี้ฉันไม่อาจจะทำให้พวกนายติดร่างแหได้อีก เจ้าหัวเหล็ก…เรื่องในเวลานั้นปล่อยให้มันผ่านไปซะเถอะ”

“ฟะ…ฟางผิง…”

“ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว แต่นายแค่หลอมกึ่งร่างทองเท่านั้น ปัญหาไม่ใหญ่มาก กะโหลกนายฟื้นตัวแล้ว น่าจะสามารถรองรับไหว” ฟางผิงเอ่ยต่อ “จริงสิ เทพสงคราม…ไม่สิ หวังจินหยางก็เคยมีประสบการณ์ทำนองนี้เหมือนกัน นายถามเขาดูได้ อีกอย่างไม่จำเป็นต้องถามเรื่องในเวลานั้นแล้ว หวังจินหยางก็ไม่กระจ่างชัดเหมือนกัน พวกนายไม่จำเป็นต้องซักไซ้ไล่เลียงอีกแล้ว”

“ฟางผิง…ตกลงเรื่องเป็นมายังไงกันแน่?” หลี่หานซงแทบจะระเบิดอยู่แล้ว นายพูดออกมาอย่างไร้ต้นสายปลายเหตุ ในใจฉันแทบไม่อาจสงบสุขได้แล้ว

“ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรจริงๆ เจ้าหัวเหล็กตั้งใจฝึกวิชาดีๆ เถอะ”

“ฟางผิง…”

ฟางผิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “วางล่ะ มีเรื่องสำคัญติดต่อฉันได้ทุกเมื่อ แม้จะบุกน้ำลุยไฟ! พวกนายก็เคยหลั่งเลือดเพื่อฉันมาก่อน…ฉันไม่อาจลืมได้”

“ฟางผิง!”

“…”

ฟางผิงวางสายไปแล้ว ปลายสายนั้นหลี่หานซงกลัดกลุ้มแทบหัวจะระเบิด

ตกลงเกิดเรื่องอะไรขึ้น?

ฟางผิงกำลังพูดเรื่องอะไร?

หลี่หานซงรู้สึกราวกับว่าตัวเองได้รับรู้ถึงความลับระดับจักรวาล แต่ฟางผิงเปิดหัวข้อกลับตัดจบไปเฉยๆ นี่ทำให้เขาอยากรู้ขึ้นไปอีก

ครุ่นคิดแล้ว หลี่หานซงก็โทรศัพท์หาหวังจินหยางทันที

ฟางผิงไม่พูด เหมือนว่าหวังจินหยางจะรู้อะไรเหมือนกัน เขาต้องขุดความลับนี้ออกมาให้ได้!

—

ไม่เอ่ยถึงเรื่องที่หลี่หานซงโทรหาหวังจินหยาง

เวลานี้แววตาของตาเฒ่าหลี่แปลกไปแล้ว มองฟางผิงอย่างลึกล้ำอยู่สักพัก ไอ้หนูเริ่มหลอกคนอีกแล้ว?

ฟางผิงทำหน้าเรียบนิ่ง “ผมไม่ได้พูดอะไรเลย ไม่เกี่ยวกับผม”