ตอนที่ 452-2 ฟางผิงที่สมบูรณ์แบบ (2)

ตอนที่ 452 ฟางผิงที่สมบูรณ์แบบ (2)

………………..

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ หลัวอี้ชวน จางเจี้ยนหง เฉินเจิ้นหวา และหูหมิงเหอทั้งสี่คน ทุกเดือนสามารถไปยื่นเรื่องขอผลบ่มจิตใจคนละลูกจากกระทรวงการศึกษาไปจนกว่าจะหลอมรวมปราณและจิตใจเป็นหนึ่งได้”

นโยบายช่วยเหลือของรัฐบาลถูกปล่อยออกมาแล้ว

ก่อนหน้านี้มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้มียอดฝีมือขั้นหกสูงสุดหกคน ตอนนี้หลู่เฟิ่งโหรวทะลวงด่านเป็นปรมาจารย์แล้ว ถังเฟิงก็หลอมรวมปราณและจิตใจนานแล้ว ปัจจุบันกำลังมุ่งสู่ขั้นปรมาจารย์เช่นกัน

สี่คนอื่นๆ กลับยังไม่ถึงขั้นหลอมรวมปราณและจิตใจ ทั้งยังไม่ถึงขั้นที่ปลดปล่อยพลังจิตใจออกไปข้างนอกด้วยเช่นกัน

และนโยบายช่วยเหลือก็มีแค่สี่คนนี้ ถังเฟิงไม่อยู่ในนั้น

“ผลบ่มจิตใจ…”

ฟางผิงยังไม่รู้จักสิ่งนี้จริงๆ นี่น่าจะเป็นทรัพยากรกลยุทธ์ที่สำคัญของรัฐบาล ก่อนหน้านี้มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ไม่มี

ฟางผิงหันไปมองเฉินอวิ๋นซี “รู้จักผลบ่มจิตใจหรือเปล่า?”

เฉินอวิ๋นซีส่ายหน้า แต่ไม่นานก็กดโทรศัพท์ออกไป หลังจากนั้นสักพักก็เอ่ยว่า “ปู่บอกว่าผลบ่มจิตใจเป็นผลผลิตของถ้ำใต้ดินปักกิ่ง เวลานั้นหลังจากทำลายเมืองสองแห่งแล้ว รัฐบาลก็รวบรวมในสายแร่ใต้ดินได้ไม่น้อย มีส่วนช่วยในการบ่มเพาะพลังจิตใจ แต่ประสิทธิภาพยังคงมีอย่างจำกัด ไม่ได้แข็งแกร่งจนเกินไป ผู้ฝึกยุทธ์ที่พลังจิตใจไม่ถึงขั้นปลดปล่อยไปข้างนอก หรือใกล้จะถึงขั้นนั้นแล้วใช้ผลบ่มจิตใจ ประสิทธิภาพยังคงไม่เลว รอหลอมรวมพลังจิตใจและปราณสำเร็จก็จะไม่ช่วยอะไรมากมายแล้ว ยังไม่ดีเท่าใช้พลังปราณของตัวเองมาบ่มเพาะ”

ฟางผิงพยักหน้าเบาๆ เอ่ยว่า “ได้บอกหรือเปล่าว่ามูลค่าเท่าไหร่?”

เฉินอวิ๋นซีส่ายหน้า ฟางผิงเห็นเธอคิดจะโทรศัพท์อีกครั้งก็รีบเอ่ยว่า “ช่างเถอะ ไม่ต้องถามแล้ว”

หากถามอีก เฉินเย่าถิงน่าจะอยากอัดเขาให้ตาย

คิดว่าอธิการบดีอย่างเขาว่างมากหรือไง?

เดี๋ยวถามประสิทธิภาพ เดี๋ยวถามมูลค่าราคา

ฟางผิงเคาะโต๊ะเบาๆ เอ่ยว่า “เธอส่งคนไปติดต่อกับหน่วยทหาร มหาวิทยาลัยต่างๆ รวมถึงทางรัฐบาลหน่อย ให้พวกเขาจัดสรรคู่มือภาคสนามของถ้ำใต้ดินอย่างละเอียดมาให้พวกเราสักฉบับหนึ่ง รวมถึงประโยชน์ ราคา และถิ่นกำเนิดของผลไม้พลังงานแต่ละชนิดด้วย…”

แต่ละถ้ำใต้ดินล้วนให้ผลผลิตที่ไม่เหมือนกัน

อันที่จริงน้อยนักที่ผู้ฝึกยุทธ์จะข้ามไปเขตถ้ำใต้ดินอื่นๆ เว้นแต่จะถึงระดับสูงแล้ว แต่ยอดฝีมือในระดับนี้ ปกติล้วนเรื่องรู้พวกนี้หมดแล้ว

เฉินอวิ๋นซีพยักหน้าระรัว จดลงในสมุดโน้ตทันที

“สี่คนที่อยู่ขั้นหกสูงสุดในมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ ทุกเดือนสามารถรับผลบ่มจิตใจสี่ลูก ก็ไม่รู้ว่าจะพอสามารถทำให้พวกเขาหลอมปราณและพลังจิตใจได้หรือเปล่า”

ระหว่างที่พูด ฟางผิงก็เอ่ยประชดว่า “รัฐบาลต้องยังมีของดีอีกแน่ ประสิทธิภาพของผลบ่มจิตใจไม่ได้แข็งแกร่งเท่าไหร่ น่าจะมีที่แข็งแกร่งกว่านั้น แต่ทำใจจัดสรรให้ไม่ได้ หรือว่าจะจัดสรรให้แต่หน่วยทหาร”

พูดแขวะออกมาแล้ว ยังเอ่ยต่อว่า “ดูท่าต่อจากนี้อาจจะเกิดเรื่องขึ้นราคายาบำรุง ตอนนี้รัฐบาลยังไม่ได้ออกนโยบายช่วยเหลือใหม่ ก็ไม่รู้ว่ามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้จะได้รับการจุนเจือบางส่วนหรือเปล่า หากปีนี้มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ขยายการรับนักศึกษาถึงสามแสนคน หลายปีต่อจากนั้น นักศึกษาในมหาวิทยาลัยน่าจะแตะถึงหลักล้านคน!”

ผู้ฝึกยุทธ์หลักล้านในมหาวิทยาลัย นี่เป็นจำนวนที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

ฟางผิงพูดไม่กี่ประโยคแล้วก็มองเอกสารนโยบายเรื่องอื่นๆ

เรื่องใหญ่คือสามเรื่องข้างบน ถัดจากนั้นไม่ค่อยมีความสำคัญเท่าไหร่แล้ว

แต่ว่า…ฟางผิงยังเห็นเอกสารที่น่าสนใจเรื่องนี้

“สมาพันธ์ผู้ฝึกยุทธ์โลกเตรียมจัดการแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาว…”

ฟางผิงกวาดตามองคร่าวๆ เขาไม่ได้สนใจการแข่งขัน ประเด็นอยู่ที่ผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาวอายุต่ำกว่าสามสิบลงไป ไม่ได้พุ่งเป้าไปที่มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้

นักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ล้วนอายุยังน้อย การแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาวทั่วโลก อันที่จริงไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เท่าไหร่เหมือนกัน

สิ่งที่น่าสนใจคือ ข้างหลังยังมีอีกหนึ่งประโยค ตอนนี้ประเทศจีนกำลังรวมกลุ่มเข้าร่วมการแข่งขัน

ครั้งนี้ไม่ได้ให้สมัครเป็นรายบุคคล แต่เป็นการเข้าร่วมทั้งประเทศ สมาชิกทีมเข้าร่วมแข่งขันจะเป็นคนที่รัฐบาลเลือกออกมา

ยังไงฟางผิงก็ไม่ได้รับข้อมูล ทั้งไม่ได้รับคำเชิญเหมือนกัน

เอกสารนั้นไม่มีอะไรมากกว่าไปให้มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เตรียมพร้อมการต้อนรับให้ดี แลกเปลี่ยนอย่างอบอุ่นเป็นมิตร

“ทีมเข้าร่วมแข่งขันถูกกำหนดแล้ว?”

ฟางผิงลูบคางตัวเอง เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “น่าสนใจ พูดแบบนี้ คนของพวกเราไม่อยู่ในรายชื่อเลยน่ะสิ? หรือจะเป็นปรมาจารย์ที่อายุต่ำกว่าสามสิบปีทั้งหมด?”

กระทั่งฟางผิงยังไม่ได้รับคำเชิญ อย่าลืมว่าเขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่เคยสังหารขั้นหกสูงสุดมาก่อน

อีกอย่างการแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาวทั่วโลก เขายังเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก แทบไม่มีความเคลื่อนไหวอะไร

กลับตั้งชื่อได้เจ๋งเป้งไม่น้อย แต่ทำไมถึงรู้สึกว่า…เป็นการประลองที่มีความหมายซ่อนเร้นภายในยังไงไม่รู้?

นึกมาถึงตรงนี้ ฟางผิงจึงกดโทรออกไปอีกครั้ง

ไม่นานปลายสายก็กดรับ

หลี่หานซงที่อยู่ปลายสายพูดด้วยดวงตาแดงก่ำทันที “ฟางผิง อย่ามาหลอกฉัน พวกเราเพิ่งจะรู้จักกันไม่นานมานี้!”

ฟางผิงมึนงงอยู่บ้าง ผ่านไปสักพักคล้ายจะคิดอะไรได้ เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เรื่องอดีตไม่ต้องพูดถึงแล้ว ฉันไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ นายก็ไม่จำเป็นต้องสนใจเหมือนกัน เอาเถอะ วันนี้ฉันมาด้วยเรื่องอื่น รู้เรื่องการแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาวทั่วโลกหรือยัง?”

“อะไรนะ?”

“นายไม่รู้เรื่องเหมือนกัน?”

“การแข่งขันหนุ่มสาวอะไร?”

“ช่างเถอะ ถามนายก็ถามเสียเปล่า จริงสิ มีทีมไปแลกเปลี่ยนที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งของพวกนายหรือเปล่า?”

หลี่หานซงเอ่ยอย่างงุนงง “ไม่รู้นะ”