ตอนที่ 455-2 ฟางผิงจอมขี้อวด (2)

ตอนที่ 455 ฟางผิงจอมขี้อวด (2)

………………..

ฟางผิงเอ่ยด้วยสีหน้าไม่สะทกสะท้าน ยังคงรักษารอยยิ้มไว้ กดเสียงว่า “อาจารย์ เตะผมทำไมล่ะครับ แค่แสดงมารยาทของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ ต้อนรับคนด้วยรอยยิ้มเท่านั้น”

ตาเฒ่าหลี่แค่นเสียง ไม่พูดอะไรต่อ

รอจนรถหยุดลงแล้ว ครั้งนี้ตาเฒ่าหลี่ก็พาเดินเข้าไป เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “รัฐมนตรีหวัง ประธานหลิว ยินดีต้อนรับทุกคนมาแลกเปลี่ยนที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้…”

“ฉางเซิงอย่าเกรงใจเลย”

รัฐมนตรีหวังเดินลงจากรถแล้วก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “คณบดีหลู่ไม่อยู่งั้นเหรอ?”

“อยู่ แต่ยังกำลังปรับสภาพร่างกายเข้ากับขั้นใหม่”

“งั้นช่วยเอ่ยแสดงความยินดีแทนฉันด้วย ในที่สุดก็ทะลวงด่านแล้ว”

“แน่นอน…”

“…”

พวกปรมาจารย์ทักทายกันด้วยรอยยิ้ม หลังจากนั้นสักพัก รัฐมนตรีหวังก็หันหน้ามาเอ่ยว่า “คนนี้คือคณบดีหลี่จากสาขายุทโธปกรณ์ของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ คนนี้คือคณบดีหลัว คณบดีสาขากลยุทธ์…”

แนะนำให้ทุกคนแล้ว รอจนเห็นฟางผิง รัฐมนตรีหวังก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “วัยรุ่นอย่างพวกเธอ ฉันคงไม่แนะนำให้รู้จักกันแล้ว เอาแบบนี้เถอะ ฉันจะไปพูดคุยกับพวกคณบดีหลี่เรื่องการแลกเปลี่ยนสักหน่อย ฟางผิง เธอพาพวกเขาไปชมมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้หน่อยได้หรือเปล่า อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ฉันว่าน่าจะคุยกันถูกคอกว่า”

ฟางผิงเห็นพวกเด็กหนุ่มสาวที่อยู่ตรงข้ามกำลังมองพินิจตัวเอง ก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มอย่างใจกว้างว่า “ได้ครับรัฐมนตรี งั้นพวกคุณพูดคุยกันเถอะครับ ผมจะพาพวกรุ่นพี่ไปเดินเล่นเอง”

“อืม งั้นพวกเราขอตัวก่อน”

—

รอพวกรัฐมนตรีหวังจากไปแล้ว ฟางผิงก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “สวัสดีทุกคน ฉันขอแนะนำตัวเองหน่อย…”

“ใช่ ไม่รู้ว่ารุ่นพี่คนนี้ชื่ออะไร?”

“เจี่ยงเชา ขั้นหกตอนกลาง”

“ซูจื่อซู่ ขั้นหกตอนต้น”

“หลี่เฟย ขั้นหกตอนปลาย”

“…”

“เจิ้งหนานฉี ขั้นหกตอนปลาย”

“…”

ชายหนุ่มหญิงสาวที่อยู่ตรงนี้มีทั้งหมดสิบคน ชายเจ็ดหญิงสาม

ในนั้นมีขั้นหกตอนต้นห้าคน ตอนกลางสามคน ตอนปลายสองคน

ความสามารถนี้…ดูเหมือนเก่งกาจ อันที่จริงฟางผิงไม่ได้สนใจขนาดนั้น

เขายังคิดว่ามีขั้นหกสูงสุดซะอีก ผลปรากฏว่าไม่มี

ผู้ฝึกยุทธ์ที่ไม่ถึงขั้นหกสูงสุด ในขั้นหกระดับอื่นๆ เพื่อปิดประตูซานเจียง อันที่จริงเป็นเรื่องยากที่จะทุ่มสุดกำลัง ใช้พลังทั้งหมดของตัวเอง

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกสูงสุด เขายังกังวลอยู่บ้าง

แต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่แค่ขั้นหกตอนปลาย นั่นก็ไม่เท่าไหร่แล้ว

รอพวกเขาแนะนำตัวเสร็จ ฟางผิงก็ยังคงแนะนำตัวออกไป “ฟางผิง ขั้นห้าสูงสุด”

ผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาวพบกัน แนะนำความสามารถให้รับรู้แก่กันไม่ถือว่าเป็นการโอ้อวดแต่อย่างใด

ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายแนะนำตัวจบแล้ว ซูจื่อซู่จึงเอ่ยอย่างแปลกใจอยู่บ้าง “ฟางผิง นายเพิ่งจะเริ่มฝึกศิลปะการต่อสู้เมื่อสองปีก่อนจริงๆ เหรอ?”

“อืม”

“นายเคยฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกสูงสุดมาก่อน?”

ฟางผิงรีบปฏิเสธทันที “ที่ไหนกันล่ะ ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของขั้นหกสูงสุดสักหน่อย แน่นอนว่าอีกฝ่ายตายในเงื้อมมือฉันจริงๆ น่าจะเป็นเพราะลัทธินอกรีตอ่อนแอเกินไป เป็นขั้นสูงสุดปลอมๆ หรือก่อนหน้านี้อาจจะบาดเจ็บมาก่อนแล้ว”

เมื่อคำพูดนี้ออกมา คนพวกนี้กลับโล่งใจไม่น้อย

เจี่ยงเชาหัวเราะว่า “ฉันก็บอกแล้ว แต่ถือว่าไม่เลว แม้คนๆ นั้นจะได้รับบาดเจ็บ นายฆ่าเขาได้ ความสามารถนับว่ามีอยู่เช่นกัน”

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่อาจเทียบกับรุ่นพี่ทุกคนได้อยู่แล้ว พวกนายขั้นหกกันหมด มีหวังเป็นปรมาจารย์ ฉันยังอีกห่างไกล พวกรุ่นพี่ ฉันจะพาทุกคนไปชมรอบๆ สักหน่อยแล้วกัน”

ทุกคนพยักหน้าเล็กน้อย ฟางผิงเดินนำหน้า เดินไปก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มไปพลาง “ฉันจะพาทุกคนไปดูเขตทางใต้ก่อน ที่นั่นเป็นสถานที่สำคัญของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เรา ห้องแหล่งพลังงานและสระปราณนับว่ามีชื่อเสียงในประเทศจีน…”

ระหว่างที่พูด ฟางผิงเผยสีหน้าภาคภูมิใจไม่น้อย หันกลับมามองทุกคนว่า “พวกรุ่นพี่เคยใช้สิ่งอำนวยความสะดวกพวกนี้ฝึกวิชามาก่อนหรือเปล่า?”

สีหน้าที่แสดงราวกับพวกนายน่าจะไม่เคยเจอของพวกนี้มาก่อน ทำให้ทุกคนขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย

ในกลุ่มนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งอดเอ่ยไม่ได้ “ห้องแหล่งพลังงาน? นายหมายถึงห้องฝึกวิชาที่เผาหินพลังงานพวกนั้น?”

“ใช่ รุ่นพี่หลิวก็รู้จัก?”

หญิงสาวที่ถูกว่ารุ่นพี่หลิวฟังจบก็เบะปาก เอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “เคยเห็นมาหลายครั้ง เผาไหม้หินฝึกวิชาระดับต่ำบางส่วนเพื่อช่วยในการฝึกวิชา ภายในพลังงานมีสิ่งเจือปนมากมาย พวกเราไม่ใช้ของแบบนั้น ของพวกเราเป็นหอฝึกวิชาที่สร้างจากหินพลังงานขั้นเก้า”