ตอนที่ 461-3 มิตรภาพเป็นเรื่องหลัก การแข่งขันเป็นเรื่องรอง (3)

ตอนที่ 461 มิตรภาพเป็นเรื่องหลัก การแข่งขันเป็นเรื่องรอง (3)

………………..

ในสายตาฟางผิง เหยาเฉิงจวินกำลังข่มขู่เพื่อนตัวน้อยเท่านั้น

เขตพัก

ฟางผิงถอนหายใจว่า “เหล่าเหยาทำเกินไปแล้ว จะสู้ก็สู้ ขู่คนเขาทำไมกัน?”

ไอสังหาร กลิ่นคาวเลือด ของพวกนี้คนที่สังหารคนมามากแทบจะมีเป็นเรื่องปกติ

อย่างอื่นไม่พูดถึง ตอนแรกฟางผิงประมือกับหลิงอีอีในขั้นสาม หลิงอีอีระเบิดไอสังหารยังพุ่งชนพลังจิตใจของเขากระจัดกระจาย

แม้ถ้ำใต้ดินปักกิ่งจะค่อนข้างสงบ แต่การต่อสู้ก็มีไม่น้อย

หลิงอีอีผู้หญิงคนนั้นมักจะลงถ้ำใต้ดินเป็นประจำ ทั้งยังฆ่าคนราวกับมด

สำหรับยอดฝีมือมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้บางส่วน ตอนที่ประมือ ระเบิดกลิ่นคาวเลือดแทบไม่มีประโยชน์อะไร

สนามรบที่แท้จริงก็เคยไปมาแล้ว ฟางผิงที่ลงถ้ำใต้ดินไม่กี่ครั้งยังมีประสบการณ์ผ่านสงครามขนาดใหญ่ของระดับต่ำและระดับกลางมาก่อน บาดเจ็บล้มตายนับไม่ถ้วน ใครจะสนใจเรื่องนี้กัน

แต่จำต้องพูดว่าเหยาเฉิงจวินระเบิดไอสังหารควบคู่กับพลังจิตใจ สำหรับเจียงซีเหยียนแล้ว ยังเป็นท่าไม้ตายที่สุดยอดจริงๆ

ตอนนี้ทั้งสองคนประมือกลางอากาศหลายครั้งแล้ว หอกและกระบี่ปะทะกันเสียงดังไม่ขาดสาย

แต่เสียงกระบี่ของเจียงซีเหยียนกลับขาดๆ หายๆ

มักจะขาดช่วง!

ทุกครั้งที่ขาดช่วงจะเกิดหลังจากเสียงตะโกนของเหยาเฉิงจวิน!

เจ้าหมอนี้ปราณสู้อีกฝ่ายไม่ได้ ความแข็งแกร่งของร่างกายก็สู้ไม่ได้ อาวุธก็ยังด้อยไปอยู่บ้าง ภายใต้การปะทะ อันที่จริงเขาล้วนเป็นฝ่ายเสียเปรียบ แขนข้างที่จับหอกเนื้อหนังแหลกเหลวไปนานแล้ว

แต่ทุกครั้งที่เจียงซีเหยียนถูกพลังจิตใจและไอสังหารสั่นสะเทือน เหยาเฉิงจวินก็จะพุ่งหอกออกไปอย่างบ้าคลั่ง ทุกหอกล้วนมีกลิ่นคาวเลือดอย่างเต็มเปี่ยม

ช่วงเวลาสั้นๆ แทบจะควบคุมเจียงซีเหยียนอย่างสิ้นเชิง ปะทะกับเจียงซีเหยียนจนกระเด็นลอยออกไปหลายครั้ง

บางครั้งแม้เจียงซีเหยียนจะโต้กลับ เห็นว่ากระบี่จะแทงโดนเขา เหยาเฉิงจวินกลับไม่คิดหลบหลีก ถือหอกแทงไปที่หัวของอีกฝ่าย ทำท่าราวกับพร้อมจะพังพินาศไปด้วยกัน!

เจียงซีเหยียนไหนเลยจะกล้าตกตายตามไปกับเขา สู้จนอัดอั้นตันใจ ทำได้เพียงถอยหลบเท่านั้น!

เวลานี้เธอมีความคิดเดียวกับเจี่ยงเชาแล้ว คนพวกนี้เสียสติกันไปหมดแล้ว!

—

บนเวทีหลัก

หลี่โม่ไม่พูดอะไรอีกแล้ว สีหน้านั้นแทบดูไม่ได้

หรือจะแพ้อีกแล้ว?

ก่อนหน้านี้แม้จะไม่แพ้ แต่ในสายตาของเขา แทบไม่ต่างอะไรกับการแพ้

ตอนนี้เจียงซีเหยียนแทบจะถูกคนกดขี่ตลอดการแข่ง ถูกคนที่ฝีมือสู้ตัวเองไม่ได้ไล่ต้อน พลังจิตใจของเหยาเฉิงจวินยังไม่ได้หลอมเป็นหนึ่งกับปราณ สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกตอนกลางถือว่าสร้างความเสียหายอย่างจำกัด

ขอแค่เจียงซีเหยียนมีจิตใจแน่วแน่ เดิมทีแทบไม่อาจได้รับผลกระทบ

น่าเสียดายที่เจียงซีเหยียนเป็นหญิงสาวที่ไม่ได้ผ่านร้อนผ่านหนาวมาเท่าไหร่ แม้ความสามารถจะแข็งแกร่ง แต่ก็เพิ่งอายุไม่กี่ยี่สิบปี ประสบการณ์อาจไม่เยอะกว่าหญิงสาวทั่วไปในสังคม จะมีจิตใจแน่วแน่ขนาดนั้นได้ยังไง

เป็นแบบนั้นอยู่หลายครั้ง เจียงซีเหยียนเสียศูนย์ไปนานแล้ว ตอนนี้กำลังร้องอย่างเกรี้ยวกราด กระบี่ยาวระเบิดคลื่นปราณและพลังงานไม่หยุดหย่อน กลับไม่เป็นระบบระเบียบอยู่บ้าง

ต่อให้ออกกระบวนท่าแข็งแกร่งขนาดไหนก็ต้องทำให้เข้าเป้าอีกฝ่ายให้ได้อยู่ดี

เหยาเฉิงจวินที่ก่อนหน้านี้ห้าวหาญไร้เทียบเทียม ตอนนี้ยั่วให้กระบวนท่าอีกฝ่ายยุ่งเหยิงแล้ว กลับเคร่งขรึมหนักแน่นอย่างยิ่ง แทบไม่ระเบิดพลังอะไร แต่เลือกหลบหลีกเป็นหลัก

แม้ว่าร่างจะถูกไอกระบี่ของเจียงซีเหยียนระเบิดกระบวนท่าฟันจนเนื้อหนังหลุดรุ่ย เหยาเฉิงจวินกลับไม่สะทกสะท้าน ค่อยๆ ล่อให้อีกฝ่ายระเบิดกระบวนท่าใหญ่อย่างต่อเนื่อง กระตุ้นอารมณ์ของเธอ

ไอกระบี่ที่เจิดจ้า ระเบิดกลางอากาศอย่างต่อเนื่อง

เหยาเฉิงจวินกลับไม่ไปไหนไกล ร่อนเร่อยู่รอบๆ บริเวณที่พลังระเบิด ไม่อยากให้อีกฝ่ายหยุดปล่อยพลังเพราะตัวเองออกห่าง