ตอนที่ 469 ปรมาจารย์หกคนของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ (1)

ตอนที่ 469 ปรมาจารย์หกคนของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ (1)

………………..

โรงอาหาร

ฟางผิงยังกำลังจัดระเบียบข้อมูลที่เพิ่งได้รับทราบในหัว จู่ๆ เขาก็เผยสีหน้าดีใจ หันไปยังเขตทางใต้

“ไปเร็ว!”

ฟางผิงหยัดกายขึ้นทันที เอ่ยอย่างดีใจ “อาจารย์ถังทะลวงด่านแล้ว!”

ฉินเฟิ่งชิงดีอกดีใจขึ้นมาเช่นกัน เอ่ยอย่างตื่นเต้น “ปรมาจารย์คนที่หกของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้!”

ฟางผิงไม่ได้เดินลงบันได กระโดดลงจากหน้าต่างโดยตรง สามคนข้างหลังรีบตามมาเช่นกัน ฟางผิงแตะเท้าในอากาศพลางเอ่ยว่า “ฉินเฟิ่งชิง นายจะตื่นเต้นอะไรกัน หัวสิงโตยังไม่ได้คิดบัญชีกับนายเลย!”

ฉินเฟิ่งชิงฝีเท้าชะงักไป!

ใช่แล้ว ฉันจะตื่นเต้นทำไม?

ทำไมฉันต้องดีใจด้วย!

หัวสิงโตขั้นเจ็ดแล้ว นี่หากจับฉันได้ ไม่ใช่จะซ้อมฉันตายหรือไง?

ครู่ต่อมาฉินเฟิ่งชิงก็ตาเป็นประกาย ฝ่าอากาศออกไปชั่วพริบตา

รอพวกฟางผิงมาถึงข้างนอกห้องคุมอานุภาพแล้ว ฉินเฟิ่งชิงก็ตามเข้ามา ในมือยังหิ้วเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาด้วย หัวเราะเสียงดังว่า “เหวินเหวิน อาจารย์ถังจะทะลวงด่านแล้ว น่ายินดีอะไรอย่างนี้ หลังจากนี้ใครกล้ารังแกเธอให้มาหารุ่นพี่แล้วกัน!”

ถังเหวินเผยสีหน้างุนงงและจนใจ

เธอกำลังนั่งเรียนอยู่ดีๆ ฉินเฟิ่งชิงกลับบุกเข้ามา คนในห้องแทบจะตกตะลึงกันหมด ฉินเฟิ่งชิงไม่พูดพร่ำทำเพลงก็เผยแววตาประสงค์ร้ายคว้าตัวเธอลอยออกไปข้างนอกทันที

ทำเอาถังเหวินตกใจคิดว่าจะถูกอัดเพราะพ่อของเธออีกแล้ว!

ตอนนี้ถังเหวินรู้แล้วว่าพ่อของตัวเองสร้างศัตรูขึ้นไม่น้อย

เมื่อก่อนคือฟางผิง แต่ต่อมาฟางผิงและพ่อของเธอก็ลงรอยกันแล้ว เธอจึงนับว่าโล่งอกสักที

แต่รอจนได้ฟังคำพูดจากฉินเฟิ่งชิง ถังเหวินถึงเข้าใจขึ้นมา ชั่วพริบตานั้นก็เอ่ยอย่างดีใจ “พ่อฉันจะทะลวงด่านแล้ว?”

“ใช่แล้ว ทะลวงด่าน ฮ่าๆๆ เรื่องน่ายินดี!”

ฉินเฟิ่งชิงหัวเราะ ตบหัวของถังเหวินด้วยสีหน้าชื่นมื่น พ่อเธอทะลวงด่านแล้ว ฉันถึงได้ดีกับเธอขนาดนี้ พ่อเธอคงไม่มีหน้ามาอัดฉันแล้วสินะ?

ถังเหวินไม่มีอารมณ์จะสนใจเขาแล้ว มองไปทางห้องคุมอานุภาพด้วยสีหน้าดีใจ

—

ตอนนี้นอกห้องคุมอานุภาพมีคนรวมตัวอยู่มากมาย

กระทั่งพวกคนแก่พิกลพิการที่เกษียณอายุไปแล้ว ยังถูกลูกหลานประคองตามเข้ามา

ผู้แก่ผู้เฒ่าหลายคนน้ำตานองหน้า ร้องไห้ด้วยความดีใจ “สวรรค์ช่างเมตตา! มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ของเรามีปรมาจารย์ใหญ่หกคนแล้ว!”

“ก่อตั้งมาหกสิบเอ็ดปี มีปรมาจารย์คนหกแล้ว อาจารย์ คุณเห็นหรือเปล่า?”

“ภายในเวลาหนึ่งปีมีปรมาจารย์ใหญ่สามคน!”

“มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ไร้คู่ต่อสู้!”

“…”

ชั่วพริบตานี้พวกผู้เฒ่าต่างหักห้ามใจไม่ไหว ร้องไห้ด้วยความดีใจ

เทียบกับหลู่เฟิ่งโหรวทะลวงด่านแล้ว พวกเขาซาบซึ้งและดีใจกับการทะลวงด่านของถังเฟิงมากกว่า

หลู่เฟิ่งโหรวค่อนข้างมีใจเห็นแก่ตัว ไม่ได้มีความคิดเพื่อมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เท่าไหร่ แต่ถังเฟิงไม่เหมือนกัน ถังเฟิงเป็นมือหนึ่งในการบ่มเพาะลูกศิษย์ของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้

แม้ว่าอาจารย์ของเขาจะไม่ใช่อธิการคนก่อน แต่ก็เป็นพวกอาจารย์กลุ่มแรกที่ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ขึ้นมา

จากช่วงวัยรุ่นจนถึงตอนนี้ เวลาครึ่งชีวิตของถังเฟิงแทบจะหมดไปกับมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้

ไม่นานก่อนหน้านี้ ทุกคนต่างคาดหวังว่าถังเฟิงจะเป็นยอดฝีมือที่จะเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์หลังจากหวงจิ่ง

การทะลวงด่านของหลี่ฉางซิงและหลู่เฟิ่งโหรว อันที่จริงต่างอยู่เหนือความคาดหมาย

—

กลางอากาศห้องคุมอานุภาพ

เวลานี้อบอวลไปด้วยแสงสีแดงฉานราวกับเลือด สะพานฟ้าดินยืดตรงขึ้นมาในชั่วพริบตา สะพานฟ้าดินเส้นหนึ่งพุ่งสู่ฟ้าทะลวงแหวกผ่านความว่างเปล่า

ประตูซานเจียวสามบานร่อนลงมารวดเร็วอย่างเป็นขั้นเป็นตอน

เดิมทีฟางผิงคิดว่าการปรากฏพลังจิตใจของถังเฟิงจะเป็นหมัดของเขา ไม่ก็อาวุธอย่างสนับมือมวย

ยังไงถังเฟิงก็มีฉายา ‘ราชสีห์คลั่ง’ หมัดเหล็กสั่นสะเทือนใต้หล้า ถูกจัดอันดับอยู่ที่หกของขั้นหก นอกจากยอดฝีมือระดับอาวุโสที่พลังจิตใจและปราณรวมเป็นหนึ่งแล้ว ถังเฟิงเป็นผู้ที่เรียกได้ว่าปรมาจารย์ที่ไร้คู่ต่อสู้อย่างแท้จริง

แต่ตอนที่เห็นการปรากฏพลังจิตใจของถังเฟิง ฟางผิงก็พบว่าตัวเองเดาผิด!

“โฮก!”

เสียงคำรามอย่างทรงพลังดังขึ้น!

สิงโตสีทองอร่ามตัวหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ!

ฟางผิงมองด้วยใบหน้าตกตะลึง!

“หัวสิงโต…นี่จะพิสูจน์ถึงฉายาตัวเองหรือไง!”