ตอนที่ 476-2 ผลักดัน (2)

ตอนที่ 476 ผลักดัน (2)

………………..

ฟางผิงเอ่ยเสียงเบาว่า “ถึงตอนนี้แล้ว หรือทุกคนยังตระหนักไม่ได้? ฉันยกตัวอย่างง่ายๆ ละกัน ในมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ ยาบำรุงเลือดและปราณธรรมดาหนึ่งเม็ด ต้องใช้สามคะแนนแลกเปลี่ยน พอเป็นมหาวิทยาลัยจิงหนาน บางทีอาจจะเป็นสี่คะแนน มหาวิทยาลัยหนานเจียง นั่นก็ห้าคะแนน มูลค่าของคะแนนเท่ากัน แต่ว่ามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ใช้ค่าแลกเปลี่ยนที่น้อยที่สุดเพื่อได้รับผลประโยชน์ที่มากที่สุด พวกนายล่ะ? ทำจุดนี้ได้หรือเปล่า? พวกนายไม่รู้สึกขุ่นเคืองบ้างหรือไง? ไม่เคยมีความคิดจะเปลี่ยนแปลงเลย? พวกเราเป็นคนเหมือนกัน จ่ายความตั้งใจออกไปเหมือนกัน ทำไมพวกนายถึงคว้าทรัพยากรได้ยากกว่ามหาวิทยาลัยชื่อดังล่ะ? เดิมทีมหาวิทยาลัยทั่วไปก็ทรัพยากรไม่เยอะอยู่แล้ว ก้าวไปอย่างช้าๆ ตอนนี้นับวันก็ช้าลงเรื่อยๆ หรือทุกคนไม่เคยคิดจะเปลี่ยนแปลงเรื่องพวกนี้เลย? และตอนนี้โอกาสก็มาแล้ว!”

เมื่อคำพูดนี้ออกมา หลายคนต่างขมวดคิ้ว กระทั่งหลี่หานซงยังอดเอ่ยไม่ได้ “ฟางผิง ความยากในการได้รับทรัพยากรไม่ใช่สิ่งที่แพลตฟอร์มออนไลน์จะสามารถเปลี่ยนแปลงได้…”

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “นายพูดไม่ผิด ฉันเข้าใจ นายฟังฉันให้จบก่อน”

ฟางผิงเอ่ยต่อ “แพลตฟอร์มออนไลน์ครั้งนี้ สิ่งที่ต้องทำเป็นอันดับแรกคือทำให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน!”

“ทำให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน?”

“ใช่ ทำให้คะแนนเป็นมาตรฐานเดียวกัน!” ฟางผิงพยักหน้า “ก่อนหน้านี้มหาวิทยาลัยแต่ละแห่งมีมาตรฐานของตัวเอง นายใช้คะแนน ฉันใช้เป็นแต้ม มูลค่าสูงต่ำไม่เท่ากัน หนึ่งคะแนนของนายมูลค่าหนึ่งหมื่น หนึ่งคะแนนของฉันมูลค่าห้าหมื่น…อันที่จริงนี่ไม่เป็นผลดีต่อการแลกเปลี่ยนทรัพยากร ทำไมประเทศหนึ่งแห่งต้องใช้สกุลเงินเดียวกัน? นั่นเพราะปัญหาของการหมุนเวียนเงินตรา! ทำไมมหาวิทยาลัยแต่ละแห่งใช้คะแนนแทนที่จะใช้เงินสด? ด้านหนึ่งเพื่อให้พวกนักศึกษาได้พึ่งพาตัวเองมากกว่า อีกด้านหนึ่งสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ เมื่อถึงระดับขั้นๆ หนึ่ง มีความต้องการมากเกินไป หากใช้เงินอีก ไม่เหมาะสมอยู่บ้าง จะทำให้เศรษฐกิจล้มละลายได้ง่าย ดังนั้นมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้จึงใช้ระบบคะแนน ไม่ได้ใช้เงินสด…”

ฟางผิงเอ่ยต่อ “ครั้งนี้แค่อยากเชื่อมโยงกับทุกคน พยายามร่วมกันสักหน่อย เริ่มทำการเปลี่ยนแปลง ใช้คะแนนและแต้มของแต่ละมหาวิทยาลัยเป็นมาตรฐานเดียวกัน มูลค่าเป็นมาตราฐานเดียวกัน เรียกให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน!”

เรื่องนี้ไม่ได้ยากจนเกินไป

เป็นปัญหาความคุ้นชินอย่างหนึ่งเท่านั้น

ระหว่างที่ฟางผิงพูดก็ควักสมุดเล่มหนึ่งออกมา พูดประกอบว่า “นี่เป็นมาตรฐานง่ายๆ ที่ฉันทำขึ้นมา หนึ่งคะแนนเทียบเท่ากับเงินสดเงินหมื่น พวกนักศึกษาสามารถใช้คะแนนแลกเปลี่ยนเป็นเงินสด ทั้งสามารถใช้เงินสดแลกเปลี่ยนเป็นคะแนน สัดส่วนหนึ่งหมื่นต่อหนึ่งคะแนน…”

เห็นทุกคนมีอะไรอยากจะพูด ฟางผิงจึงเอ่ยทันที “ใช้เงินสดแลกเป็นคะแนนมีเงื่อนไขจำกัด ไม่ได้แลกเปลี่ยนอย่างไร้จำกัด อย่างเช่นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสาม ทุกปีมีโควต้าแลกเปลี่ยนห้าร้อยคะแนนหนือหนึ่งพันคะแนนเท่านั้น แบบนี้ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าคนมีเงินจะแลกเปลี่ยนคะแนนจำนวนมากเอาทรัพยากรออกไปจากมหาวิทยาลัย”

เหยาเฉิงจวินขมวดคิ้วเล็กน้อย “ความหมายของการใช้มารตรฐานเดียวกันอยู่ที่ไหน?”

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ฟังฉันพูดก่อน ทำให้แต่ละมหาวิทยาลัยมีมาตรฐานคะแนนเดียวกันเป็นแค่การเริ่มต้นอย่างหนึ่ง! ต่อจากนั้นกำหนดราคาให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน!”

“หืม?”

หวังจินหยางแววตาวูบไหว “ความหมายของนายคือมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ใช้สามคะแนนแลกเปลี่ยนยาบำรุงเลือดและปราณหนึ่งเม็ด งั้นบนแพลตฟอร์มพวกนายจะไม่แบ่งแยกอีก แต่ใช้สามคะแนนเป็นมาตรฐานเดียวกัน?”

เมื่อคำพูดนี้ออกมา คนอื่นๆ ต่างสั่นสะท้านในใจ!

จะเป็นไปได้ไง!

ความแตกต่างของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ทั่วไปและมหาวิทยาลัยชื่อดังอยู่ที่ตรงนี้ ความยากในการได้รับทรัพยากร

หากใช้สามคะแนนเหมือนกันหมด นั่นหมายความว่าคะแนนที่พวกเขาใช้ซื้อยาบำรุงได้หนึ่งเม็ดก่อนหน้านี้ บางทีอาจจะสามารถแลกได้ถึงสามเม็ด!

ราคาต่างภายในนั้น ใครจะทดแทนให้?