ตอนที่ 476 ผลักดัน (1)

ตอนที่ 476 ผลักดัน (1)

………………..

สถานที่จัดงานเลี้ยง

ตอนนี้แบ่งเป็นฝั่งนอกและใน

พวกปรมาจารย์และผู้มีอำนาจแต่ละฝ่ายอยู่ข้างใน นั่นเป็นพื้นที่ของพวกเขา ปกติคนอื่นๆ จะไม่เข้ามายุ่งย่าม

รอบนอกกลับเป็นนักศึกษาหัวกะทิของแต่ละมหาวิทยาลัย รวมถึงแขกทั่วไปจากแวดวงต่างๆ บางส่วน

เวลานี้ฟางหยวนมองพินิจเฉินอวิ๋นซีอย่างสงสัย ผ่านไปสักพักจึงเอ่ยว่า “พี่อวิ๋นซี ตุ๊กตาคริสตัลเมื่อตอนปีใหม่ พี่เป็นคนส่งให้ฉันเหรอ”

เฉินอวิ๋นซีพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม เอ่ยเสียงเบาว่า “ฟางผิงบอกว่าเธอชอบมากๆ จริงหรือเปล่า?”

“อื้ม ชอบมากจริงๆ!”

ฟางหยวนยิ้มจนตาหยี เอ่ยอย่างมีเลศนัย “พี่อวิ๋นซี พี่อยากเป็นพี่สะใภ้ของฉันใช่หรือเปล่า?”

เฉินอวิ๋นซีใบหน้าขึ้นสีเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร

ฟางหยวนหัวเราะว่า “งั้นพี่ต้องทำดีกับฉันให้มากๆ พี่ชายชอบฟังคำพูดฉัน ถ้าพี่ติดสินบนฉัน ฉันจะช่วยพูดให้”

“ติดสินบน…เธอชอบอะไร?”

“พี่อวิ๋นซี ตุ๊กตาคริสตัลแบบนั้นส่งให้ฉันอีกสักสองสามตัวได้หรือเปล่า?”

“ได้สิ!”

“ฉันยังอยากได้ของอร่อยเยอะๆ ด้วย ซื้อให้ฉันได้หรือเปล่า?”

“อืม ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”

“งั้น…บัตรธนาคารของพี่ ให้ฉันช่วยดูแลดีหรือเปล่า?”

“หา?”

“…”

สองคนนี้พูดคุยกันยกใหญ่ ฟางผิงที่เพิ่งเดินเข้ามาได้ยินประโยคสุดท้ายของฟางหยวนพอดี เผยใบหน้าดำคล้ำ เดินเข้าไปบีบแก้มเธอทันที ถลึงตาใส่เธออย่างเงียบๆ

น่าอายเกินไปแล้ว!

คนอยู่ตั้งเยอะแยะ ขายหน้าขายตาหมด

ฟางผิงบีบแก้มอยู่พักใหญ่ เวลานี้ค่อยคลายมือออก มองไปทางเฉินอวิ๋นซี “ไม่ต้องสนใจเธอ เด็กคนนี้ชอบเหลวไหล!”

ฟางหยวนทำหน้าไร้เดียงสา ฉันไม่ได้เหลวไหลสักหน่อย

ฉันจะดูแลการเงินให้พวกพี่ต่างหาก ไม่ใช่เรื่องดีหรือไง?

เฉินอวิ๋นซีหัวเราะไม่หยุด พยักหน้าเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร

ฟางผิงไม่สนใจฟางหยวนอีก มองไปรอบๆ ก่อนจะเดินออกไปทางไกลๆ นั้น ฟางหยวนคิดจะตามเขาไป ฟางผิงกลับหันมาว่า “อย่ามาตามฉัน เที่ยวเล่นเอาเอง”

ฟางหยวนพองลมแก้ม ผิดหวังอยู่บ้าง เขายังอยากตามพี่ชายไปพบเจอคนสักหน่อย ดูว่าพอจะขอให้ปรมาจารย์เซ็นชื่อได้หรือเปล่า

ครั้งนี้ไม่ได้เตรียมจะขาย เธอไม่ได้ทำเรื่องพวกนี้นานแล้ว

ประเด็นอยู่ที่เรื่องหน้าตา!

ปรมาจารย์ถึงจะเป็นคนมีชื่อเสียงที่สุด

วันนี้มีปรมาจารย์มาหลายคน หากมีคนหนึ่งเซ็นให้เธอ…คิดดูแล้วฟางหยวนก็ซาบซึ้งขึ้นมา เป็นเกียรติอะไรอย่างนี้

ฟางผิงไม่สนใจเธอ ฟางหยวนจึงมองไปทางเฉินอวิ๋นซี กระซิบว่า “พี่อวิ๋นซี พี่พาฉันไปขอลายเซ็นปรมาจารย์ตรงนั้นได้หรือเปล่า?”

เฉินอวิ๋นซีเอ่ยอย่างแปลกใจ “อยากได้ลายเซ็น?”

“ใช่แล้ว…ฉันมีห้องเก็บสะสมส่วนตัว ข้างในนั้นมีลายเซ็นและรูปคู่หลายคน แต่เจ๋งที่สุดก็คือพี่ชายฉัน วันนี้ปรมาจารย์มาเยอะขนาดนี้…พี่อวิ๋นซี ทำได้หรือเปล่า?”