ตอนที่ 48 คลิปวิดีโอ

ตอนที่ 48 คลิปวิดีโอ

ตอนกลางวัน

ร้านอินเทอร์เน็ตหลันเทียน

ถ้าไม่ถึงวันหยุด ปกติในร้านอินเตอร์เน็ตแทบจะไม่มีคน

แต่ตอนนี้กลับมีคนแน่นขนัด บางครั้งก็ได้ยินเสียงคนโห่ร้องดังลั่นเป็นพักๆ

—

มุมหนึ่งในร้านอินเทอร์เน็ต

ฟางผิงมองจอเบื้องหน้า พร้อมกับพึมพำ “ว่ากันไปต่างๆ นานา ฉันก็คิดว่าจะเป็นคลิปปรมาจารย์ประลองกันอย่างใหญ่โตซะอีก!”

ตอนเช้าถกเถียงกันในชั้นเรียนอย่างดุเดือด ฟางผิงจึงคาดหวังกับคลิปนี้อย่างยิ่ง

ใครจะรู้ว่าพอเห็นคลิปกลับต้องผิดหวัง

ไม่ใช่ปรมาจารย์ฝีมืออ่อนด้อย แต่แทบจะถ่ายไม่เห็นคนเลย!

นักข่าวที่เรียกได้ว่าเสี่ยงตายเข้าไปแอบถ่ายคนนี้ อย่างน้อยคงอยู่ห่างจากพื้นที่ทั้งสองประมือประมาณร้อยกว่าเมตรได้!

ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นตอนกลางคืน ตรงกลางยังมีเนินเล็กๆ กั้นอยู่

นอกจากได้ยินเสียงดังกึกก้องแล้ว ฟางผิงก็มองไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

ระหว่างนั้น พอจะเห็นเศษก้อนหินปลิวกระจายไปที่เนินเขาอีกฝั่งอย่างเลือนราง

เจ้าพวกนั้นบอกว่า ‘พังเขาทั้งลูก’ หรือจะหมายถึงเศษก้อนหินพวกนี้?

ฟางผิงยอมรับว่า สู้กันจนหินปลิวว่อนพันเมตรเป็นเรื่องที่สุดยอดจริงๆ!

แต่บอกว่าพังเขาทั้งลูกด้วยหมัดเดียวนี่?

แม้จะผิดหวังอยู่บ้าง ฟางผิงกลับไม่ได้ปิดคลิปในทันที รอดูนักข่าวเข้าไปในสถานที่หลังการประลองจบลง

นักข่าวหน่วยกล้าตายคนนี้พูดเก่งอยู่เหมือนกัน

แอบถ่ายไปด้วย พร้อมกับพูดเอาหน้า “ครั้งนี้ปรมาจารย์ทั้งสองประมือกันโดยไม่ได้ประกาศสถานที่อย่างเป็นทางการ! อาศัยจากการคาดเดาของผมหลิวต้าลี่ สุดท้ายจึงมั่นใจว่าทั้งสองฝ่ายอาจมาประลองกันที่นี่! และเป็นอย่างที่คาด การวิเคราะห์ของผมแม่นยำสุดๆ! แค่จุดนี้ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าผมฉลาดขนาดไหน!”

“ครั้งนี้ผมเสี่ยงตายมาแอบถ่ายสถานที่ปรมาจารย์ประลองกันเพื่อให้ทุกคนได้ชื่นชมใกล้ๆ! หากครั้งนี้ผมตายที่นี่ ทุกคนอย่าลืมจำชื่อผมไว้ ผม…หลิวต้าลี่!”

ขณะที่พูด สหายคนนี้ก็ยังหันกล้องให้ตรงกับหน้าตัวเอง

ในกล้องปรากฏใบหน้าชายหนุ่มอายุสามสิบกว่าปีคนหนึ่ง ครองพื้นที่เกือบทั้งจอ

หน้าตาไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่ แต่พอยิ้มขึ้นมากลับให้ความรู้สึกยียวน พาให้คนอยากจะต่อยหน้าเขาสักหมัด

อย่างน้อยตอนนี้ก็มีฟางผิงที่อยากต่อยหน้าเขาแล้วคนหนึ่ง

ในคลิปที่มืดสลัว หลิวต้าลี่พูดพร้อมแสยะยิ้ม “ทุกคนจำผมไว้ให้ดี ถึงผมจะตายก็ต้องตายไม่เสียเปล่า!”

“ตายภายใต้เงื้อมมือของสองปรมาจารย์ขั้นแปด นับว่าตายอย่างสมเกียรติแล้ว!”

“…”

นักข่าวคนนี้พูดพร่ำไม่หยุด

ตอนที่ฟางผิงกำลังหมดความอดทน เตรียมจะเลื่อนคลิป หลิวต้าลี่พลันพูดขึ้นมาว่า “แค่ดูอย่างเดียว ทุกคนคงจินตนาการไม่ออกว่าปรมาจารย์น่ากลัวแค่ไหน! ตอนนี้ผมจะทำการทดสอบ ถ้าผมเกิดตายที่นี่…” หลิวต้าลี่ทำเป็นขอความเห็นใจอยู่พักใหญ่

ท้ายที่สุดค่อยเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง “จากการประมาณด้วยสายตา ตอนนี้ผมน่าจะอยู่ห่างจากใจกลางที่สองปรมาจารย์ประลองกันประมาณหนึ่งร้อยยี่สิบเมตร! ผม…หลิวต้าลี่ ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสาม หลอมกระดูกแขนขาและกระดูกแกนกายไปครึ่งหนึ่งแล้ว จากความสามารถของผม แขนแข็งเหมือนหิน เศษหินพวกนี้ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว ทั้งยังเคลื่อนไหวได้สะดวกคล่องแคล่ว!”

ในความคิดของฟางผิง นักข่าวคนนี้น่าจะเป็นพวกที่ชอบพูดเอาใจมวลชน จู่ๆ ก็ซัดฝ่ามือบนพื้นด้านข้าง บอกเป็นนัยว่า นี่คือเขาหิน ไม่ใช่ดินโคลนแต่อย่างใด

หลิวต้าลี่ซัดฝ่ามือลงไป ในคลิปจึงเกิดเสียงดังออกมาทันที

ครู่ต่อมา หลิวต้าลี่ก็หันกล้องเข้าหาตัวเอง กล่าวอย่างโอ้อวดอยู่บ้าง “เห็นรึยังครับ? เขาหินปรากฏรอยแยกออกมา แต่มือของผมกลับไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย แน่นอนว่า ผมไม่ได้อวดตัว แค่อยากพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าพลังของผมแข็งแกร่งอยู่ไม่น้อย!”

ปากบอกว่าไม่ได้อวดตัว แต่ฟังจากน้ำเสียงแล้ว ใครจะดูไม่ออกกัน

ถ้าตอนนี้มีคนพิมพ์ชมเขาว่า ‘เจ๋งไปเลย’ สหายคนนี้คงจะยิ้มออกมาอย่างเบิกบานใจเป็นแน่

“งั้นต่อจากนี้ ผมจะใช้สองมือที่สามารถทลายหินคู่นี้ ลองรับเศษหินที่กระเด็นออกมา ผมอยากรู้ว่า ปรมาจารย์นั้นน่ากลัวถึงขั้นไร้เทียบเทียมจริงๆ หรือไม่! จากความสามารถของผม ก็ไม่รู้ว่าจะสามารถรับควันหลงจากการต่อสู้ของสองปรมาจารย์ได้หรือไม่!”

“…”

ฟางผิงอ้าปากค้าง ตอนแรกเขายังคิดว่าเจ้าหมอนี่หยอกเล่นเท่านั้น

ก่อนหน้านี้ที่พูดว่าเสี่ยงตายมาแอบถ่ายคงเป็นมุกตลก

แต่พอหลิวต้าลี่ซัดฝ่ามือทำลายหินบนพื้น ฟางผิงกลับหน้าเปลี่ยนสี

นี่คือผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสาม?

หรือพูดอีกอย่างว่า นี่คือความสามารถของผู้ฝึกยุทธ์ที่หลอมกระดูกแล้ว!

มองจากคลิปแล้ว หินบนภูเขานี้ล้วนเป็นหินผาที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง

นักข่าวที่ดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือคนนั้น กลับซัดฝ่ามือจนทำลายหินได้ เห็นได้ชัดว่าฝีมือไม่ธรรมดา!

ถึงวันนี้จะถ่ายไม่เห็นการประลองของปรมาจารย์ ฟางผิงก็รู้สึกว่าได้อะไรกลับมาอยู่ดี

ฟางผิงยังคงคิดจมดิ่งกับฉากเมื่อครู่ที่อีกฝ่ายซัดฝ่ามือลงบนหิน

ในคลิปนั้น หลิวต้าลี่เผยสีหน้าจริงจังขึ้นมา “ทุกท่าน ถึงผมจะใช้แค่มือรับ แต่ความผิดพลาดนั้นเกิดขึ้นได้เสมอ ผมยังไม่ได้หลอมกระดูกศีรษะ หากแรงอัดของเศษหินรุนแรง กระเด็นโดนกะโหลกเข้า ผมคงจะสิ้นชีพที่นี่!…แต่ว่า ผมหลิวต้าลี่ไม่กลัวตายอยู่แล้ว ทุกท่านตั้งตารอได้เลย!”

พูดจบ หลิวต้าลี่ก็วางกล้องไว้ด้านข้างให้เห็นตัวเอง

ส่วนเขาทำสมาธิเข้าสู่สภาวะจวงกง ทอดสายตาไปข้างหน้า