ตอนที่ 481.2 ร่วมกันผนึกประตู (2)

ตอนที่ 481 ร่วมกันผนึกประตู (2)

………………..

ฟางผิงรู้ว่าความกังวลของตัวเองอยู่ที่ไหน

ถ้าพวกเหล่าหวังไม่ใช่ยอดฝีมือกลับมาเกิดใหม่ เขาอาจจะไม่กังวลขนาดนี้

กลัวก็แต่ว่าคนพวกนี้หากเป็นยอดฝีมือกลับมาเกิดใหม่จริงๆ ฟื้นฟูความทรงจำก่อนหน้านี้ขึ้นมา นั่นก็พูดได้ยากแล้ว

อันที่จริงในตอนนี้ฟางผิงนับว่ายังเชื่อใจพวกหวังจินหยางและหลี่หานซง

“ฉินเฟิ่งชิงหมอนี่…สะพานฟ้าดินเขากลายพันธุ์เหมือนกัน พลังถือว่าแข็งแกร่ง แต่เจ้าโง่นี้…ฉันกังวลว่าเขาเอาสะพานฟ้าดินเข้ามาในประตูซานเจียวฉันแล้วจะปล้นฉันต่อ!”

ฟางผิงลอบประชดในใจ!

เขาเชื่อว่าฉินเฟิ่งชิงทำออกมาได้แน่ๆ

พอเจ้าหมอนี้เอาสะพานฟ้าดินเข้ามา ก็จะวางท่าทีให้พังพินาศไปด้วยกัน มีโอกาสปล้นเขาสูง

“ตกลงควรจะลองสักหน่อยหรือเปล่า?”

ฟางผิงลังเลอยู่ในใจ เรื่องนี้สร้างความลำบากใจให้เขาอยู่บ้าง

การฝึกวิชาที่เร็วขึ้นแบบนี้ทำให้เขาหวั่นไหวจริงๆ

ไม่ใช่แค่เขาฝึกวิชาเร็วขึ้น ทุกคนช่วยเหลือซึ่งกันและกัน หลังจากถึงขั้นหกแล้วยังสามารถเร็วได้อีก

หากเขาล่วงหน้าไปถึงขั้นเจ็ดก่อน ถึงกระทั่งหลังจากที่พวกเขาเข้าสู่ขั้นหก สามารถเชิญยอดฝีมือขั้นเจ็ดบางส่วนมาช่วยเหลือพวกเขาได้ อย่างเช่นหลู่เฟิ่งโหรว…หรือตาเฒ่าหลี่?

จริงสิ ตกลงตาเฒ่าหลี่อยู่ขั้นไหนกันแน่?

ฟางผิงมึนหัวอยู่บ้าง พูดตามตรงเป็นเรื่องยากที่เขาจะไปถามกับตาเฒ่าหลี่ว่าอยู่ขั้นไหนกันแน่?

ขั้นเจ็ดหรือว่าขั้นแปด?

“ฟางผิง!”

หลู่เฟิ่งโหรวตะโกนออกมา ขมวดคิ้วว่า “คิดอะไรอยู่?”

“ไม่เกี่ยวกับเธอ ครั้งนี้ไม่อนุญาตให้ไป!”

หลู่เฟิ่งโหรวขมวดคิ้วว่า “ถ้ำใต้ดินอุบัติครั้งนี้จะเกิดสงครามระดับสูงขนาดใหญ่ แม้เธอจะเข้าสู่ขั้นหกแล้ว ยังคงอ่อนด้อยไปอยู่บ้าง ตอนนี้ทางเทียนหนานเริ่มวางแผนเตรียมอพยพแล้ว หากถึงเวลาที่ถ้ำใต้ดินอุบัติจริงๆ นอกจากระดับสูงแล้ว ต่ำกว่านั้นคงไม่ให้อยู่ต่อ”

ครั้งนี้เทียนหนานเตรียมความพร้อมกรณีถูกคนบุกออกมาแล้ว

ตอนนี้เทียนหนานเริ่มทำการอพยพคนจำนวนมากแล้ว

สิ่งที่ประกาศต่อข้างนอกคือปรมาจารย์รับรู้ได้ถึงคลื่นของแผ่นดินไหว บางทีไม่นานอาจจะเกิดแผ่นดินไหวรุนแรง

สองปีก่อน เทียนหนานเคยทำการอพยพครั้งหนึ่งเหมือนกัน หลังจากนั้นก็เกิดแผ่นดินไหวเป็นวงกว้างจริงๆ

ครั้งนี้รัฐบาลประกาศออกมา ทุกคนจึงให้ความร่วมมือเช่นกัน

ยังไงในสายตาของพวกเขา ปรมาจารย์ก็ทำได้ทุกอย่าง เหาะเหินเดินอากาศ บอกว่าแผ่นดินไหว นั่นต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ไม่มีใครมองชีวิตของตัวเองเป็นเรื่องเล่นๆ

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ผมไม่โง่ถึงขั้นบุกเข้าไปกลุ่มแรกต่อสู้พร้อมระดับสูงอยู่แล้วครับ ผมอยากรอให้สงบก่อนแล้วค่อยเข้าไปอีกที”

เห็นหลู่เฟิ่งโหรวยังจะพูดต่อ ฟางผิงก็เอ่ยเสียงเบาว่า “อันที่จริงครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อทรัพยากร แต่เพื่อคืนน้ำใจ ผมติดค้างน้ำใจหวังจินหยางไม่น้อย การต่อสู้ในคืนวันขึ้นปีใหม่ เขาอยู่ขั้นห้าตอนต้น ช่วยผมสกัดขั้นหกสูงสุดเอาไว้ อาจารย์ ผู้ฝึกยุทธ์ต้องรู้จักตอบแทนบุญคุณ ผมรับปากเขาแล้ว จะไปหาอาจารย์ของเขาที่เทียนหนานด้วยกัน ในเมื่อรับปากแล้ว ผมไม่ผิดคำพูดเด็ดขาด ดังนั้นผมจำเป็นต้องไปเทียนหนาน”

หลู่เฟิ่งโหรวขมวดคิ้วเล็กน้อย ผ่านไปสักพักจึงเอ่ยว่า “นั่นก็ต้องรอให้ถ้ำใต้ดินสงบก่อน อีกอย่าง…จางชิงหนานมีโอกาสรอดน้อยมาก หรือจะพูดว่าแทบไม่มีความเป็นไปได้ ไม่ใช่แค่สองสามวัน ตอนนี้ห่างจากที่ปิดผนึกครั้งก่อนเกือบสองปีแล้ว นานขนาดนี้ ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดยังเอาตัวรอดยากเลย…”

พูดมาถึงตรงนี้ หลู่เฟิ่งโหรวก็นึกถึงพ่อของตัวเอง

พ่อของเธอหายตัวไปสองปีแล้วเหมือนกัน