ตอนที่ 481 ร่วมกันผนึกประตู (1)

ตอนที่ 481 ร่วมกันผนึกประตู (1)

………………..

โยนความผิดให้ฉินเฟิ่งชิงครั้งหนึ่ง ตัวเองยังถูกอัดไปด้วย ฟางผิงไม่มีอารมณ์จะไปสิ้นเปลืองค่าทรัพย์สินเพื่อทำเรื่องนี้อีกแล้ว

หลังจากนั้นไม่กี่วัน ฟางผิงก็เริ่มลองฝึกวิชาของขั้นหก

ผนึกประตูซานเจียว

ประตูซานเจียวที่ขั้นหกตอนต้นต้องปิดผนึกก็คือประตูของปราณ

ผู้ฝึกยุทธ์ยิ่งมีพลังปราณแข็งแกร่งเท่าไหร่ก็ยิ่งจะผนึกยากเท่านั้น

ภายในห้องฝึกวิชา

บนหัวฟางผิงมีประตูอยู่สามบาน ฟางผิงมองไปทางประตูบานหนึ่งที่อยู่ทางซ้ายอยู่เนิ่นนาน

ประตูนี้ราวกับมีมาตั้งแต่สมัยโบราณ บอกว่าผนึกประตู ยังไม่สู้บอกว่าปิดใช้งานจะเหมาะสมกว่า อันที่จริงประตูซานเจียวก็มีประตูอยู่

เพียงแค่ตอนนี้ประตูใหญ่เปิดอ้า ฟางผิงจำเป็นต้องค่อยๆ ดึงประตูใหญ่เพื่อปิดให้สนิท

ทั้งเรื่องนี้ เขาต้องสิ้นเปลืองพลังงานจำนวนมากในการขยับ

ตอนที่ขยับประตู ฟางผิงรับรู้ว่าความเร็วนั้นลดลงอย่างมาก

ประตูที่เลือนรางนั้นราวกับหนักหลายร้อยล้านจิน

ใช้พลังไปมหาศาล ฟางผิงเพิ่งจะขยับได้แค่เล็กน้อยเท่านั้น กว่าจะปิดประตูได้ยังอีกยาวไกล

“ไม่แปลกใจที่ทุกคนใช้เวลานานในการผนึกประตูซานเจียว”

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกแทบไม่มีวิธีอะไรที่ทำให้ฝึกได้เร็วขึ้นเลย

แน่นอนว่ามีปราณเต็มเปี่ยม ยังพอจะขยับได้หลายครั้ง

อย่างฟางผิง ใช้ปราณจนเกลี้ยงแล้ว สามารถเพิ่มใหม่ขยับต่อไปได้

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกคนอื่น หนึ่งวันขยับสองสามชั่วโมง เขาสามารถขยับได้อย่างต่อเนื่อง นี่ก็คือความได้เปรียบ

แต่ในสายตาฟางผิง ยังคงช้าเกินไป

“หนึ่งปีถึงสองปี…ช้าเกินไปแล้ว!”

ถ้าคนนอกรับรู้ถึงความคิดของฟางผิง น่าจะอกแตกตายแล้ว

ประตูซานเจียว ใครไม่ใช้เวลาหลายปีในการปิดผนึกบ้าง ฟางผิงใช้เวลาปีสองปี ช้ามากงั้นเหรอ?

คนอื่นคิดว่าเร็ว ฟางผิงกลับรู้สึกว่าช้าจริงๆ

เวลาต่อจากนั้น เขาก็ลองใช้พลังจิตใจและพลังฟ้าดินขยับบานประตูแทน

ผลปรากฏว่าพลังฟ้าดินยังช่วยเรื่องผนึกประตูซานเจียวไม่น้อย ยิ่งพลังแข็งแกร่งเท่าไหร่ ยิ่งขยับง่ายเท่านั้น

“แต่สิ้นเปลืองอย่างหนักเหมือนกัน!”

พลังฟ้าดินสิ้นเปลืองค่าทรัพย์สินมากเกินไป

แต่ค่าทรัพย์สินหนึ่งแสนล้านอยู่ในมือ ฟางผิงรู้สึกว่าพอจะรับได้ เร็วได้เท่าไหร่ก็ดีเท่านั้น

ทั้งฟางผิงยังลองใช้พลังจิตใจตรวจสอบภายในประตูซานเจียว ปรากฏว่าในนั้นว่างเปล่า โล่งไปหมด ไม่ว่าจะตรวจสอบยังไงก็เหมือนเดิม

อันที่จริงฟางผิงยังคงสงสัยในประตูซานเจียวอยู่บ้าง ประตูนี้…ตกลงเป็นมายังไงกันแน่?

สะพานฟ้าดินเขาพอจะเข้าใจ นั่นเป็นสิ่งที่เขาก่อตั้งขึ้นมาในขั้นสี่

แต่ประตูซานเจียวปรากฏออกมาจากอากาศ เหมือนจะมาจากอีกมิติหนึ่ง ดึงให้ปรากฏขึ้นในความเป็นจริง

—

บ้านพักหมายเลขแปด

ฟางผิงปรากฏประตูซานเจียวขึ้นมา เอ่ยด้วยใบหน้าสงสัยว่า “อาจารย์ สามารถส่งคนเข้าไปในประตูซานเจียวได้ไหมครับ?”

หลู่เฟิ่งโหรวส่ายหัวว่า “ประตูซานเจียวอยู่ระหว่างความเป็นจริงและความว่างเปล่า แม้จะปรากฏออกมา ในความเป็นจริงกลับไม่ได้อยู่มิติเวลานี้ เป็นหลักการที่ซับซ้อนอย่างหนึ่ง เทียบกับการคงอยู่ของอาวุธวิเศษแล้ว ซับซ้อนยิ่งกว่า! แม้อาวุธวิเศษจะอยู่ในระหว่างความเป็นจริงและความว่างเปล่าเหมือนกัน แต่ในความเป็นจริงอาวุธวิเศษสามารถใช้เป็นอาวุธทั่วไปได้ ทั้งยังมีการคงอยู่ของวัตถุที่ใช้สร้างขึ้นมา แค่ถูกพลังจิตใจของพวกเราทำให้เลือนรางไปเท่านั้น อาวุธวิเศษสามารถเข้าไปในประตูซานเจียวได้ พลังปราณและพลังจิตใจก็ทำได้ แต่วัตถุอย่างอื่นที่เป็นรูปธรรมนั้นไม่ได้”

ฟางผิงครุ่นคิดก่อนจะเอ่ยว่า “ผู้ฝึกยุทธ์ยิ่งความสามารถแข็งแกร่งเท่าไหร่ ประตูซานเจียวก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเท่านั้น อาจารย์ ถ้าถึงขั้นสุดยอดอย่างแท้จริง ประตูซานเจียวจะเปลี่ยนเป็นจับต้องได้ ปรากฏอยู่ในโลกความเป็นจริงหรือเปล่าครับ?”

หลู่เฟิ่งโหรวไม่มั่นใจเท่าไหร่ ครุ่นคิดแล้วจึงเอ่ยว่า “ถ้าเป็นแบบนั้น ยอดฝีมือขั้นสุดยอดที่คงอยู่ตอนนี้ คงไม่ถึงกลับไม่เปิดเผยออกมา ถ้าทำได้ ประตูสามบานนนี้จะเชื่อมต่อไปที่ไหนล่ะ?”

“ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคน กระทั่งคนทั่วไปอาจมีการคงอยู่ของประตูซานเจียว งั้นประตูที่เยอะขนาดนี้ เชื่อมต่อไปสถานที่เดียวกันหรือเชื่อมต่อไปในสถานที่แตกต่างกัน?”

“อีกอย่างประตูซานเจียวยังเกี่ยวข้องกับร่างกายของมนุษย์ พื้นที่วางเปล่าที่เธอเห็นบางทีอาจจะเป็นพื้นที่ใดสักแห่งภายในร่างกายเธอก็ได้…”

หลู่เฟิ่งโหรวพูดอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายจึงเอ่ยว่า “ไม่จำเป็นต้องครุ่นคิดให้มากมาย แม้การฝึกวิชาจำเป็นต้องทำให้เข้าใจว่าตัวเองฝึกอะไร แต่ร่างกายมนุษย์เป็นสิ่งล้ำค่ามากที่สุดอย่างหนึ่ง ทั้งยังเก็บซ่อนความลับไว้มากมาย บางครั้งเรื่องที่ไม่เข้าใจ ทำได้เพียงปล่อยวางไปก่อน”

การศึกษาเรื่องประตูซานเจียวมีการดำเนินมาอย่างต่อเนื่อง