ตอนที่ 488.3 วันนี้ทำลายเมือง (3)

ตอนที่ 488 วันนี้ทำลายเมือง (3)

………………..

หวังจินหยางพูดแทรกขึ้นมาเช่นกัน “แบบนี้จบการต่อสู้ได้รวดเร็วจริงๆ นายใช้พลังจิตใจระเบิดตัวเองก็พอแล้ว รับบทเป็นแค่ระเบิดเคลื่อนที่”

ฟางผิงบ่นอุบอิบแล้วก็ไม่พูดอะไร ค้นหาของต่อไป ไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี มีประโยชน์หรือไม่มี ของในห้องล้วนถูกกวาดเข้าไปในช่องเก็บของ

กระทั่งศพของขั้นหกคนนี้ยังถูกเก็บไปด้วย

“ต้องทำอย่างรวดเร็ว ถ้ามีคนมาตรวจสอบ นั่นก็ถูกเปิดเผยแล้ว! ไป ไปหาอีกคน!”

ฟางผิงเก็บของเรียบร้อยแล้ว ไม่คิดชักช้าแม้แต่น้อย ลอยไปทางค่ายทหารอีกฝั่ง

ทั้งสามคนทะลวงผ่านอากาศ ไม่มีคลื่นพลังงานสักนิด ผู้ฝึกยุทธ์ที่ลาดตระเวนอยู่ในนั้นแทบสัมผัสไม่ได้ว่าข้างบนมีคน ยิ่งนึกไม่ถึงว่าแม่ทัพในค่ายไม่ทันได้ส่งเสียงก็ถูกคนฆ่าตายทันที

ยอดฝีมือขั้นหก แม้จะเป็นขั้นเจ็ดฆ่าอีกฝ่าย ยังไงก็ต้องก่อความเคลื่อนไหวออกมาบ้าง

ขั้นเจ็ดลงมือเต็มกำลัง แม้ว่าตั้งม่านพลังจิตใจก็อาจมีคลื่นพลังงานอยู่ดี

แต่หอเล็กๆ เมื่อครู่กลับไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย

ในความมืด พวกฟางผิงใช้วิธีเดิมอีกครั้ง กระโดดลงที่หอหลังที่สองอย่างรวดเร็ว

ครั้งนี้ฟางผิงไม่ออกดาบอีกแล้ว

ตั้งม่านพลังจิตใจ ระเบิดตัวเอง…เวลาชั่วพริบตาก็สังหารขุนพลขั้นหกคนที่สองได้แล้ว

สองคนนี้อย่าพูดว่าทุ่มสุดกำลังเลย ประตูซานเจียวยังไม่ทันควักออกมาด้วยซ้ำก็ถูกฆ่าไปแบบงงๆ แล้ว

เวลานี้หลี่หานซงรู้สึกว่าตัวเองแทบจะอวดเก่งได้อย่างเต็มที่แล้ว!

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ทำเรื่องแบบนี้ได้?

ฆ่าขั้นหกราวกับหักคอไก่!

ยอดฝีมือขั้นหกไม่ว่าจะบนพื้นโลกหรือถ้ำใต้ดินต่างนับว่าเป็นผู้แข็งแกร่ง

ระดับสูงนั้นรู้ดีอยู่แล้ว เมืองราชาหนึ่งแห่ง อย่างน้อยก็มีระดับสูงเจ็ดแปดคน อย่างมากก็สิบกว่าคนเท่านั้น

แต่คืนนี้หลี่หานซงและหวังจินหยางได้สัมผัสถึงความสำราญที่ฆ่าขั้นหกด้วยกระบวนท่าเดียว ฆ่าหลายคนในคราวเดียวได้แล้ว

ในฐานทัพ ทั้งสามคนไม่ได้สังหารมากมาย ฆ่าขั้นหกไปสองคนเท่านั้น ป้องกันไม่ให้ถูกค้นพบเร็วเกินไป

พอถึงจวนสามแห่งใกล้ๆ จวนเจ้าเมือง ทั้งสามคนแทบจะฆ่าคนในจวนจนหมดเกลี้ยง!

รอเห็นฟางผิงควักสเปรย์สมุนไพรที่ทำขึ้นเป็นพิเศษจากช่องเก็บของตัวเอง นำมาลบกลิ่นคาวเลือดทั้งหมด…หลี่หานซงและหวังจินหยางแทบจะมองตาค้าง!

เกรงว่าเจ้าหมอนี้คงไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรกแล้ว!

จะดูเชี่ยวชาญเกินไปแล้ว!

สเปรย์สมุนไพรกลบกลิ่นเลือดแบบนี้ ในตลาดทั่วไปไม่มี ถึงมีก็ไม่มีประสิทธิภาพเท่าไหร่ เห็นได้ชัดว่าฟางผิงสั่งทำขึ้นมาเป็นพิเศษ

ส่วนสินสงคราม ฟางผิงกวาดไปแทบเกลี้ยง

กระทั่งเก้าอี้โต๊ะตั่งยังอยากจะเอาไปหมดด้วยซ้ำ!

ตกลงแหวนมิติของหมอนี้บรรจุได้ขนาดไหนกัน ชั่วพริบตานั้นในหัวของพวกเขาก็มีความคิดนี้ขึ้นมา

ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ได้ครุ่นคิดมาก่อน แหวนมิติสามารถมีขนาดใหญ่แค่ไหน?

แต่เห็นฟางผิงเก็บของในจวนทั้งสามแห่งจนเกลี้ยง รวมถึงที่พักยอดฝีมือขั้นหกในฐานทัพพวกนั้นด้วย สุดท้ายกระทั่งโคมไฟพลังงานทั่วไปในจวนยังกวาดมาหมด ทั้งสองคนต่างตกตะลึง

เจ้าหมอนี้ไม่เป็นโจร ช่างน่าเสียดายจริงๆ!

ฟางผิงไม่สนใจว่าทั้งสองคนจะคิดอะไร ช่องเก็บของเขามีขนาดสามสิบสองลูกบาศก์เมตร พื้นที่ค่อนข้างใหญ่ ใส่ของจากหลายแห่งนี้เข้าไปยังคงไม่มีปัญหา

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เขายังมีค่าทรัพย์สินเยอะแยะ

หากเก็บไม่หมดค่อยขยายก็ได้

ฟางผิงครุ่นคิดเรื่องขยายมานานแล้ว ต้องมีสักวันที่เก็บพืชปีศาจหรือสัตว์ปีศาจขั้นเก้าเข้าไป ตอนนี้ขยับขยายหน่อย ไม่นับว่าสิ้นเปลืองเช่นกัน

—

หลี่หานซงก็ถอนหายใจ “ฉันฆ่าขั้นหกไปห้าคนแล้ว แค่สิบกว่านาทีเท่านั้น!”

“สิบกว่านาทีฆ่าขั้นหกไปห้าคน!”

เจ้าหมอนี้พูดซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายครั้ง

ฟางผิงกลอกตา เจ้าหัวเหล็กหมายความว่ายังไง?

นี่มันฝีมือฉันเถอะ นายแค่มาเสริมเท่านั้น นับว่าเป็นฝีมือของนายแล้ว?

จะน่าอายเกินไปแล้ว!

ขี้เกียจจะเถียงกับเขา กระทั่งศพยังอยู่ในช่องเก็บของเขาเลย ต้องเป็นฝีมือฆ่าของเขาอยู่แล้ว ยังไงก็แย่งผลงานไปจากมือตัวเองไม่ได้

“จวนเจ้าเมือง เรือนนอกมีขั้นหกสองคน เรือนในสามคน เรือนในมีหนึ่งคนที่หลอมสารจิงกับเลือดแล้ว น่าจะฆ่าได้ยาก ฆ่าเรือนนอกสองคนนั้นก่อน รอฉินเฟิ่งชิงก่อความเคลื่อนไหวเล็กน้อย ดูว่าจะล่อคนที่หลอมสารจิงกับเลือดออกไปได้หรือเปล่า ไม่ไปก็พยายามฆ่าซะ!”