ตอนที่ 490
ตอนที่ 490 แบ่งทรัพย์กันก่อน (1)
October 22, 2026
ตอนที่ 490 แบ่งทรัพย์กันก่อน (1)
………………..
สิบนาทีหลังจากนั้น
ทุกคนมารวมตัวกันที่จวนเจ้าเมือง
ตอนนี้จวนเมืองเงียบสงบไร้สุ้มเสียง…ทั้งยังโล่งเกลี้ยง!
ฉินเฟิ่งชิงแบกกระสอบขนาดใหญ่ถุงหนึ่ง เห็นฉากนี้แล้วก็เอ่ยอย่างตะลึงว่า “นาย…นายทำอะไรกับจวนเจ้าเมืองเนี่ย?”
สถานที่กว้างใหญ่ขนาดนี้…โล่งไปหมด!
ฟางผิงถอนหายใจว่า “ตอนที่มาถึง หลายคนหนีไปยังเอาสิ่งของไปด้วย”
“นาย…สารเลว!”
ฉินเฟิ่งชิงหลุดปากด่า เอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “นายล้อฉันเล่น? ระดับกลางแทบจะถูกฆ่าจนเกลี้ยง สามระดับล่างยังมองไม่เห็นทางด้วยซ้ำ ตอนนี้ภายในเมืองเละเทะวุ่นวาย จะหนีไปไหนได้!”
ฟางผิงไม่ได้พูดอะไร แต่จ้องเขาอยู่พักใหญ่ ลูบคางว่า “จะว่าไปแล้ว นายเก่งจริงๆ ไม่ยอมคงไม่ได้ แทบจะกลายเป็นน้ำพุแล้ว ตอนที่ปล้นของกลับไม่ชักช้าเลยสักนิด”
ตอนนี้ฉินเฟิ่งชิงแทบจะกลายเป็นน้ำพุแล้วจริงๆ
ทั่วร่างเต็มไปด้วยบาดแผลนับไม่ถ้วน กระทั่งหัวโล้นยังมีรอยดาบอยู่หนึ่งแห่ง หัวเกือบถูกฟันเปิดแล้ว
ผลปรากฏว่าเจ้าหมอนี้ยังมีแรงไปปล้นของอีก!
ฉินเฟิ่งชิงแค่นเสียงในลำคอ นั่นมันแน่อยู่แล้ว!
ฟางผิงไม่พูดมากอีก ถือโอกาสคว้ากระสอบของเขาใส่ช่องเก็บของ รวมถึงของที่พวกหลี่หานซงเก็บมาเช่นกัน
หลังจากนั้นฟางผิงก็คว้าตัวทั้งสองคนไปข้างนอก
ฉินเฟิ่งชิงเห็นแบบนั้นก็เอ่ยอย่างอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง “ไปง่ายๆ แบบนี้?”
ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะฆ่าระดับกลางในเมืองจนเกลี้ยง ตอนนี้ในเมืองยังมีของดีอีกเยอะแยะ แทบจะปล่อยให้เขาขโมยได้ตามใจ
เมืองเล็กๆ ที่มีคนกว่าหนึ่งแสน หากกวาดเรียบจนเกลี้ยงจริงๆ แทบไม่ด้อยกว่าการขุดแหล่งแร่ขนาดเล็กแห่งหนึ่ง
ฟางผิงเคลื่อนไหวไปข้างหน้าพลางเอ่ยว่า “หากยังไม่ไปอีก พวกเราก็ต้องหาทางหนีเหมือนกัน”
“ไหนว่าไม่กลับมาแล้ว?”
“เดี๋ยวก็กลับมา”
ระหว่างที่ฟางผิงพูดก็สะบัดมือส่งๆ บนพื้นปรากฏหินพลังงานระดับสูงไม่น้อย
เห็นฉากนี้ ฉินเฟิ่งชิงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ “ไม่มีความจำเป็นต้องสิ้นเปลืองสักหน่อย!”
เขารู้ว่าฟางผิงจะทำอะไร!
ระเบิดจวนเจ้าเมือง!
“จวนเจ้าเมืองข้างล่างมีแหล่งแร่ขนาดเล็กอยู่ แต่ระดับสูงถูกขุดไปหมดแล้ว เหลือแค่ระดับต่ำบางส่วนเท่านั้น ไม่มีเวลาขุด ทั้งขี้เกียจจะขุด ใช้หินพลังงานระดับสูงระเบิดแหล่งแร่นี้ ถือโอกาสก่อความเคลื่อนไหวไปด้วย”
ฟางผิงเอ่ยต่อว่า “ไปเถอะ เดี๋ยวจะระเบิดแล้ว หินระดับต่ำข้างล่างจะก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ระเบิดตามๆ กัน เมืองเยวี่ยกุ้ยก็จะถูกทำลายไปกว่าครึ่งเหมือนกัน การเคลื่อนไหวใหญ่โตขนาดนี้ ยอดฝีมือระดับสูงทางนั้นน่าจะสัมผัสได้เหมือนกัน พวกเรารีบหนีออกไปให้ไกลหน่อยค่อยว่ากัน!”
หลี่หานซงกินสมุนไพรเข้าไปหนึ่งต้น กัดราวกับเป็นหัวไชเท้า เดินไปพลางเอ่ยว่า “พูดแบบนี้ จะหนีกันอีกแล้ว?”
“ไม่ใช่ ใช้กลยุทธ์ล่าถอยต่างหาก”
ฟางผิงพูดจบ ฉินเฟิ่งชิงก็มองหลี่หานซงพักหนึ่ง อดด่าไม่ได้ “เจ้าหัวเหล็ก นายไปเอาปี้เยวี่ยหลัวที่ไหนมา เจ้านี่มูลค่าหลายร้อยคะแนน นายเอามากินเล่นอย่างกับเป็นหัวไชเท้า?”
หลี่หานซงเบ้ปากว่า “บาดเจ็บหนักเกินไป กินบำรุงสักหน่อย นายคิดว่าฉันเหมือนนายหรือไง ขี้เหนียวขนาดนี้ อย่างมากก็หักจากส่วนแบ่งของฉันไปก็จบแล้ว นายระวังเลือดไหลหมดตัวละกัน”
ฉินเฟิ่งชิงเจ้าหมอนี้แทบจะเลือดหมดตัวแล้ว ยังมีเวลามาสนใจว่าเขากินอะไรอีก
จะว่าไปแล้ว…ปี้เยวี่ยหลัวกินดิบอร่อยจริงๆ!
รสชาติไม่เลวเลย!
ชั่วชีวิตนี้ยังไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อนด้วยซ้ำ หากปี้เยวี่ยหลัวสามารถเคี่ยวทำเป็นยาบำรุงได้ อย่างน้อยคงเคี่ยวเป็นยาบำรุงได้หลายเม็ด
โยนไปก็ปลดปล่อยพลังจิตใจไปด้วย เอ่ยอย่างปวดใจอยู่บ้าง “น่าเสียดาย วางระเบิดไม่ได้ ใช้หินพลังงานระดับสูงแทนระเบิดสิ้นเปลืองจริงๆ”
แม้จะสิ้นเปลือง ฟางผิงยังคงรู้สึกว่าจำเป็นต้องระเบิดเมืองเยวี่ยกุ้ย
แหล่งแร่ขนาดเล็กใต้ดินถูกระเบิด เมืองเยวี่ยกุ้ยกว่าครึ่งใหญ่ต้องไม่เหลือซากอย่างแน่นอน
การเคลื่อนไหวครึกโครมขนาดนี้ต้องสามารถล่อเจ้าเมืองระดับสูงกลับมาได้แน่ บางทีอาจจะหลายคนด้วย
นี่ถือเป็นการออกแรงเพื่อแนวหน้าเช่นกัน