ตอนที่ 499-2 วุ่นวาย (2)

ตอนที่ 499 วุ่นวาย (2)

………………..

ฟางผิงจมในความคิดอยู่พักหนึ่ง หันไปมองเมืองราชาที่อยู่ไม่ไกล จู่ๆ ก็กัดฟันว่า “วุ่นวายสินะ? งั้นก็ทำให้วุ่นขึ้นไปอีก! ชุลมุนวุ่นวายแล้ว ฉันไม่เชื่อว่าจะไม่มีช่องว่างให้พวกเราไปอีก!”

“ฟางผิง นายจะทำอะไร?”

เหล่าหวังมองเขาด้วยแววตาระมัดระวัง ฟางผิงถอนหายใจ “ยังจะอะไรได้ เหมือนเดิม ล่อสัตว์ปีศาจจู่โจมเมือง จากนั้นก็ฉวยช่วงชุลมุนผ่านออกไป!”

“อันตรายเกินไป!”

“ไม่ได้ต่างกัน!”

ฟางผิงเอ่ยอย่างครุ่นคิด “ไม่งั้นทำได้แค่เข้าไปในเขตทะเลหวงห้ามหรือพื้นที่ต้องห้ามอย่างเขาหมื่นปีศาจ สองแห่งนี้ ฉันคิดว่าอันตรายกว่าอีก! ยังไงทางนี้ก็มีสัตว์ปีศาจขั้นเจ็ดขั้นแปดบางส่วน ทางทะเลหวงห้ามคงไม่ต้องพูดถึง เขาหมื่นปีศาจ ขั้นเก้าคงมีไม่น้อย”

ระหว่างที่พูด ฟางผิงก็เริ่มนั่งลงขุดดินทันที ไม่นานก็มองไปทางเหล่าหวัง “พี่หวัง นายหลบอยู่ตรงนี้ก่อน ฉันจะไปล่อสัตว์ปีศาจที่บินอยู่พวกนั้น พอทางสะดวกแล้ว รอฉันมา พวกเราค่อยไปอีกที!”

“นายจะไปคนเดียว?”

“ฉันอยู่ขั้นหกแล้ว เคลื่อนไหวเร็วกว่านาย ภายใต้การทุ่มสุดกำลัง ขั้นเจ็ดตามฉันทันได้ยาก จะสะดวกกว่าอยู่บ้าง”

หวังจินหยางไม่พูดอีก มุดเข้าไปในอุโมงค์อย่างเงียบๆ เก็บงำกลิ่นอายทั้งหมด

ไม่ตรวจสอบอย่างละเอียดหรือตั้งใจจับสังเกต คงไม่อาจค้นพบได้ง่ายๆ ว่าที่นี่มีคน

ฟางผิงไม่พูดมากเช่นกัน ทะยานขึ้นฟ้าไป!

เขาไปแล้ว หวังจินหยางที่อำพรางตัวอยู่ใต้ดิน เผยแววตาเด็ดเดี่ยวขึ้นมา จู่ๆ กระดูกก็เริ่มพังทลาย!

ฟางผิงบอกว่าฉินเฟิ่งชิงเป็นตัวถ่วง เขาจะไม่ใช่ได้ยังไง!

เขาอยากลองดูว่าจะทำให้ตัวเองฟื้นฟูกระดูกทองได้หรือเปล่า

ถ้าทำได้ ไขกระดูกเขาหลอมเสร็จนานแล้ว บางทีทำสำเร็จอาจจะแข็งแกร่งกว่ากระดูกทองของหลี่หานซง

ถึงเวลานี้ ต่ำกว่าขั้นเจ็ด แม้จะหลอมสารจิงกับเลือดแล้ว เขาอาจจะต้านพวกนั้นได้อยู่บ้างเหมือนกัน

ฟางผิงปกปิดกลิ่นอาย เข้าไปใกล้เขตแดนของฝูงปีศาจมีปีกอย่างระมัดระวัง

รอจนใกล้เขตแดนนั้นแล้ว จู่ๆ ฟางผิงก็ระเบิดคลื่นพลังงานขั้นหกของผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำออกมา ฟันดาบไปที่เขตแดนนั้น ปีศาจมีปีกจำนวนหนึ่งถูกฟันระเบิดจนเลือดเนื้อปลิวว่อน

เสี้ยวพริบตานี้ ใจกลางอาณาเขตนั้นก็มีสัตว์ปีศาจที่คล้ายกับอีกาตัวหนึ่งแผดเสียงร้องขึ้น หลังจากนั้นปีศาจนับพันก็เริ่มพุ่งเข้ามาทางฟางผิง

ฟางผิงรีบหมุนตัวลอยไปยังเมืองราชาแห่งที่สาม เคลื่อนไหวเร็วจนถึงขีดสุด ถึงกระทั่งมีเสียงระเบิดกระจายออกมา

ภายใต้การหนีตายอย่างไม่สนใจอะไร ฟางผิงแทบจะเร็วยิ่งกว่าปีศาจขั้นเจ็ดตัวนั้น

เสียงแหวกผ่านอากาศ ดังกึกก้องในราตรีกระจายไปทั่วพื้นที่แห่งนี้

เมืองขนาดใหญ่ที่อยู่ไกลๆ นั้นเหมือนจะได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเช่นกัน ไม่นานกลิ่นอายของขั้นเจ็ดก็ปรากฏขึ้น

ฟางผิงไม่ได้ลอยในอากาศเหนือเมือง รอใกล้ถึงเมืองราชาแล้ว จู่ๆ ก็เก็บงำกลิ่นอาย ร่วงสู่พื้นก่อนจะหายวับไปในชั่วพริบตา

ข้างหลัง ปีศาจมีปีกฝูงใหญ่ไล่ตามฆ่าเข้ามา แผดเสียงร้องวุ่นวายในตำแหน่งที่ฟางผิงหายไป

ในเมืองราชา ยอดฝีมือขั้นเจ็ดคนหนึ่งทะยานเข้ามา ตะโกนว่า “ราชาเฮยอี้ เจ้าล้ำอาณาเขตแล้ว!”

ราชาปีศาจอาจไม่ได้อยู่ขั้นราชาเสมอไป

ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในฝูงก็เรียกว่าราชาเหมือนกัน

เมืองราชาของขอบแดนตะวันตกและสัตว์ปีศาจขอบแดนตะวันตกเคยทำข้อตกลงกันมาก่อน ทั้งสองฝ่ายจะไม่รุกล้ำกันและกัน

ตอนนี้ราชาเฮยอี้พาฝูงของมันบุกมาในพื้นที่เมืองราชาโดยพลการ ถือว่าล่วงล้ำอาณาเขตแล้ว

หากไม่ใช่ว่าราชาทั้งสองภายในเมืองยังไม่กลับมา คงมีขั้นราชาลงมือขับไล่นานแล้ว

เสียงร้องที่แฝงด้วยโทสะดังขึ้น ปีศาจอีกาโมโหอย่างมากเช่นกัน!

เขาหมื่นปีศาจเคยมีคำสั่ง ปีศาจจากขอบแดนตะวันตกห้ามก่อความขัดแย้งกับคนเมืองราชาพวกนี้