ตอนที่ 499 วุ่นวาย (1)

ตอนที่ 499 วุ่นวาย (1)

………………..

พื้นที่เขตแดนห่างจากเมืองหยวนเหว่ยสามพันกว่าลี้

ฟางผิงและหวังจินหยางเดินทางอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่เข้าสู่ขั้นหก ภายใต้การใช้ความเร็วที่สุดของฟางผิง ความเร็วแทบจะแตะถึงห้าร้อยลี้ต่อชั่วโมง

แน่นอนว่าทะยานเร็วบนฟ้าแบบนี้ มีภาระหนักต่อร่างกายเช่นกัน หากไม่ใช่ว่าวิ่งเพียงอย่างเดียว ฟางผิงคงไม่ทำแบบนี้

วิ่งในช่วงเวลาสั้นๆ ฟางผิงยังสามารถระเบิดความเร็วออกมาได้

ความเร็วของหวังจินหยางก็ไม่ด้อยเช่นกัน แต่ตอนนี้ทั้งสองคนไม่ได้รักษาความเร็วถึงขีดสุดไว้ตลอด

ทั้งสองคนใช้ความเร็วเกือบสามร้อยลี้ต่อชั่วโมงมุ่งหน้าไปทางตะวันตก

ระหว่างทาง ไม่ได้มีแค่เมืองถ้ำใต้ดิน ทั้งสองคนยังเจอขุนเขา แม่น้ำและทะเลสาบ…

ถึงกระทั่งสัตว์ปีศาจระดับสูงที่แสดงอำนาจ

ถ้ำใต้ดินอันตรายอย่างยิ่ง

บางครั้งแม้ฟางผิงจะปล่อยพลังจิตใจก็ไม่สามารถตรวจจับอันตรายได้ในทันทีเช่นกัน

เหมือนตอนแรกที่อยู่ในถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้ เจี่ยวเก็บงำกลิ่นอาย ฟางผิงแทบไม่อาจสัมผัสการคงอยู่ของอีกฝ่ายได้

ในตอนที่ออกจากเมืองราชาแห่งที่สองได้ไม่นาน ฟางผิงและหวังจินหยางก็เจอกับอันตรายแบบนั้นอีกครั้ง

ทั้งสองคนเดินทางผ่านป่าแห่งหนึ่ง ฟางผิงไม่ทันได้ตรวจสอบอันตราย สัตว์ปีศาจขั้นแปดตัวหนึ่งก็ระเบิดพลังขึ้นมาชั่วพริบตา

—

หลังจากนั้นไม่กี่นาที

ฟางผิงที่ตอนแรกยังวางอำนาจไปทั่วกลับสงบเสงี่ยมลงแล้ว

เวลานี้ใบหน้าซีดราวกับกระดาษ เลือดพรั่งพรูทั้งเจ็ดทวาร หากไม่ใช่ว่าเขาระเบิดพลังจิตใจป้องกันได้ทันเวลา ทั้งสัตว์ปีศาจตัวนั้นไม่ได้คิดจะไล่ฆ่า เขาอาจจะถูกสั่นสะเทือนตายจริงๆ แล้ว

หวังจินหยางไม่ได้ดีไปกว่าเขาเท่าไหร่ แม้ฟางผิงจะป้องกันแรงกดดันส่วนมากไปแล้ว แต่เขายังคงได้รับผลกระทบส่วนหนึ่ง

“ไม่เป็นไร”

ฟางผิงฝืนยิ้มออกมา กลับเอ่ยต่อว่า “จะบินอย่างโจ่งแจ้งขนาดนั้นไม่ได้อีกแล้ว ผ่านเมืองราชาแห่งที่สามไปทางตะวันตกอีกไม่มีเมืองราชาแล้ว ทั้งไม่มีร่องรอยการเคลื่อนไหวของมนุษย์ถ้ำแล้วเหมือนกัน ขอบแดนทางตะวันตก สัตว์ปีศาจออกเพ่นพ่าน ยังมีการคงอยู่ของพื้นที่หวงห้าม ต้องถ่อมตัวหน่อย”

หวังจินหยางยิ้มเฝื่อน คนที่บอกว่าต้องแสดงพลังคือนาย บอกให้ถ่อมตัวก็เป็นนายอีก

แม้จะคิดแบบนั้น หวังจินหยางยังเอ่ยด้วยสีหน้าหนักแน่น “ก่อนหน้านี้อูซูก็บอกแล้ว ทุกครั้งที่คุ้มกันผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์ไปส่งพื้นที่เขตแดนล้วนมียอดฝีมือระดับแม่ทัพติดตามมาหลายคน ทั้งอาจไม่ได้ไปถึงที่หมายอย่างปลอดภัยเสมอไป คนพวกนี้มุ่งหน้าไปพื้นที่เขตแดน ถึงขอบแดนของตะวันตก ถึงกระทั่งเริ่มเดินเท้า แสดงความเป็นมิตรกับพืชปีศาจสัตว์ปีศาจระดับสูงทุกตัวที่ครองอาณาเขตในภูเขา ฟางผิง พวกเราควรทำยังไงต่อ?”

ยอดฝีมือถ้ำระดับสูงพวกนั้นยังสามารถสื่อสารกับพืชปีศาจสัตว์ปีศาจเหล่านั้นได้

ตำแหน่งของทุกคนยังเท่าเทียมกัน สัตว์ปีศาจและพืชปีศาจระดับสูงต่างมีสติปัญญา ทั้งยินยอมเจรจากับยอดฝีมือระดับเดียวกันเท่านั้น

แต่ฟางผิงและหวังจินหยางเป็นแค่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้าขั้นหก พวกเขาอาจไม่มีคุณสมบัตินี้เสมอไป

ขอบแดนตะวันตกมีสัตว์ปีศาจและพืชปีศาจครองอาณาเขตทุกหนทุกแห่ง หลบเลี่ยงยังเป็นเรื่องยาก

“ปกปิดกลิ่นอาย อีกฝ่ายก็หาพวกเราเจอไม่ได้ง่ายๆ แล้ว! ทะยานบนฟ้า ยิ่งสูงเท่าไหร่ยิ่งดีเท่านั้น ฟ้ากำลังจะมืดแล้ว พวกเราเคลื่อนไหวในความมืดผ่านขอบแดนตะวันตกเข้าสู่พื้นที่เขตแดนไปเลย!”

หวังจินหยางเอ่ยอย่างครุ่นคิด “บนท้องฟ้าก็มีสัตว์ปีศาจระดับสูงเหมือนกัน!”

“ฉันรู้ แต่ตอนกลางคืนมีสัตว์ปีศาจระดับสูงบินบนฟ้าแค่เล็กน้อย โอกาสเจอไม่เยอะ ทำได้แค่พนันกันสักตั้ง!”

ในถ้ำใต้ดิน อันที่จริงก็เหมือนที่ฉินเฟิ่งชิงบอก มีแต่การเดิมพันเท่านั้น

มนุษย์ไม่ว่าอยู่ขั้นไหน หากไม่ใช่ขั้นสุดยอด รวมถึงยอดฝีมือขั้นเก้า การเดินทางแทบจะเป็นการเดิมพันทั้งสิ้น

เดิมพันระหว่างความเป็นความตาย!

ขั้นเก้าออกเคลื่อนไหวคนเดียว โชคไม่ดีก็มีโอกาสถูกล้อมฆ่าได้เหมือนกัน

พวกฟางผิงอยากจะไปถึงพื้นที่เขตแดน ทำได้แค่เดิมพันให้โชคดีหน่อยเท่านั้น

หวังจินหยางถอนหายใจ ผ่านไปสักพักจึงเอ่ยว่า “อีกอย่าง ผ่านขอบแดนของตะวันตกไปถึงพื้นที่เขตแดน ยังต้องผ่านแม่น้ำสาขาย่อยของทะเลหวงห้ามช่วงเล็กๆ ที่นั่นถึงจะเป็นตำแหน่งที่อันตรายที่สุด…ฟางผิง ถึงจะรู้ว่าพูดเรื่องพวกนี้ตอนนี้ไม่มีประโยชน์ แต่ก็ยังต้องพูดสักหน่อย ขอบคุณมาก!”

ไม่พูดถึงฟางผิง ถึงจะเป็นปรมาจารย์ ขั้นเจ็ดขั้นแปดยังไม่กล้ามาทางนี้ตามลำพังด้วยซ้ำ บางทีกระทั่งเมืองราชาสามแห่งยังผ่านไปไม่ได้เลย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงขอบแดนตะวันตกที่อันตรายกว่า แม่น้ำสาขาย่อยของทะเลหวงห้าม รวมถึงพื้นที่เขตแดนซึ่งเป็นเป้าหมายสุดท้าย

“พูดเรื่องพวกนี้ทำไมเนี่ย”